VII SA/Wa 874/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2013 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu od zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala Skarżący K. K. w dniu 12.02.2013 r. dokonał w Starostwie Powiatowym w [...] zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie budynku gospodarczego do 35 m2 na działce leśnej o nr ewid. gruntu [...]w miejscowości C. gm. [...]. Postanowieniem z dnia [...].02.2013 r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zmianami) Starosta [...]nałożył na Inwestora obowiązek uzupełnienia w/w zgłoszenia w terminie do dnia 04.03.2013 r. o uzupełnienie złożonego wniosku o dokument potwierdzający wyłączenie części działki o nr ew. [...]z produkcji leśnej. Z uwagi na fakt. iż w określonym w ww. postanowieniu terminie zgłoszenie nie zostało uzupełnione, Starosta [...]decyzją z dnia [...].03.2013 r. Nr [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia złożonego przez K. K.. Po rozpatrzeniu odwołania K. K. Wojewoda [...]decyzją nr [...]z dnia [...] kwietnia 2013r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że odwołujący się nie uzupełnił wniesionego zgłoszenia w terminie nałożonym postanowieniem Starosty [...]z dnia [...].02.2013r.. Ponadto w ocenie organu odwoławczego zgłoszony przez K. K. budynek gospodarczy o wymiarach 4,80 x 7,29 m zlokalizowany na terenach leśnych, nie został wymieniony w art. 29 Prawa budowlanego jako obiekt zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a jego budowa naruszyłaby ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowy budynek miał być wybudowany na działce niezabudowanej, oznaczonej w ewidencji gruntów jako "teren leśny". Organ wskazał, iż zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości: [...],[...],[...].[...]uchwalonego Uchwałą Rady Gminy [...]z dnia [...]listopada 2005 r. ogłoszonego w Dz. Urz. Woj. [...]z 2005 r. Nr [...], poz. [...]- działka Inwestora o nr ewid. [...]ewidentnie położona jest na terenach oznaczonych symbolem "L". Zgodnie z § 9 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustalono przeznaczenie tych terenów, zgodnie z rysunkiem planu, jako "tereny lasów chronionych". Ponadto z treści art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.) ochrona gruntów leśnych polega między innymi na ograniczaniu przeznaczeniach ich na cele nieleśne lub nierolnicze. W ocenie organu odwoławczego powyższa argumentacja prowadzi do wniosku, iż dokonanie zgłoszenia budowy budynku gospodarczego na gruntach leśnych w trybie art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego przez P. K. K. jest niezgodne z obowiązującym prawem. Zdaniem organu odwoławczego, bez względu na to, czy Inwestor przedłożyłby żądaną przez Starostę [...]decyzję o wyłączeniu z produkcji leśnej, zdaniem organu odwoławczego nie mógłby skutecznie złożyć zgłoszenia na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego. Dokonując oceny rozstrzygnięcia organu I instancji organ odwoławczy uznał, iż sprzeciw jest zasadny, choć z innych przyczyn niż wskazano w zaskarżonej decyzji Starosty [...]. Zdaniem organu odwoławczego zastosowanie miałby w niniejszym przypadku art. 30 ust.6 pkt 2 Prawa budowlanego. W skardze skierowanej do Sądu K. K. wskazał że prawo budowlane nie zabrania budowy budynków w lasach prywatnych. Wyjaśnił, że w miejscu którym chce wybudować budynek jest w naturalny sposób pozbawione drzewostanu. Skarżący podniósł, że zgodnie z art. 2 ustawy o lasach, wszystkie lasy bez względu na przynależność traktowane są jednakowo. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...]podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa. Poddaną kontroli Sądu decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Wojewoda [...]utrzymał w mocy decyzję Starosty [...]z dnia [...] marca 2013 r., którą organ ten wniósł sprzeciw do zgłoszenia K. K. dotyczącego zamiaru budowy budynku gospodarczego do 35 m2 na ww. działce. W ocenie organu odwoławczego zgłoszony przez P. K. K. budynek gospodarczy o wymiarach 4,80 x 7,29 m zlokalizowany na terenach leśnych, w oparciu o powyższe rozważania, nie został wymieniony jako obiekt zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Ponadto jego budowa naruszyłaby ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda dokonując oceny rozstrzygnięcia organu I instancji stwierdził, że jako organ odwoławczy rozstrzyga ponownie sprawę pod względem merytorycznym i może korygować zarówno wady prawne decyzji, jak też wady polegające na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych bądź inne nieprawidłowości. Uznał zatem , iż sprzeciw jest zasadny, choć z innych przyczyn niż wskazano w zaskarżonej decyzji Starosty [...]. Zdaniem organu odwoławczego zastosowanie ma w niniejszym przypadku art. 30 ust.6 pkt 2 Prawa budowlanego. Wobec powyższego, zdaniem Wojewody, zaskarżone rozstrzygnięcie Starosty [...]z dnia [...].03.2013 r. jest zasadne i nie znajduje się podstaw prawnych do jego zmiany lub uchylenia. Sąd podziela takie stanowisko organu odwoławczego i stwierdza, że zwolnienie od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę poprzez dokonanie zgłoszenia co do zamierzeń wymienionych w art. 30 ust. 1 p.b. nie ma charakteru bezwzględnego. W postępowaniu zgłoszeniowym organ administracji architektoniczno-budowlanej dokonuje bowiem analizy zgłoszenia i dołączonych do niego dokumentów, a następnie, w zależności od wyników tej analizy bądź przyjmuje je milcząco, uznając, że zgłoszenie wraz z załączonymi dokumentami odpowiada prawu, bądź też nakłada obowiązek uzupełnienia zgłoszenia względnie wnosi sprzeciw. Zgodnie bowiem z art. 30 ust. 6 p.b. właściwy organ obligatoryjnie wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy bądź gdy zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12 p.b., w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. Przedmiotem postępowania administracyjnego zainicjowanego zgłoszeniem robót budowlanych jest ocena przedsięwzięcia z punktu widzenia jego zgodności z przepisami prawa. W tym celu organ jest zobowiązany do zapoznania się z treścią zgłoszenia i w przypadku jego niekompletności nałożenia w drodze postanowienia obowiązku uzupełnienia powyższych braków formalnych. W przypadku gdy w ocenie organu zamierzenie jest niezgodne z prawem, wnosi on sprzeciw w formie decyzji administracyjnej w terminie 30 dni od zgłoszenia. Przesłanki obligatoryjnego wniesienia sprzeciwu zostały określone w art. 30 ust. 6 pr. bud. i obejmują sytuacje: gdy zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, budowa lub wykonywanie robót narusza ustalenia planu miejscowego lub inne przepisy. Jak wynika z ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Gminy [...]z dnia [...]listopada 2005 r. ogłoszonego w Dz. Urz. Woj. [...]z 2005 r. Nr [...], poz. [...]- działka Inwestora o nr ewid. [...] ewidentnie położona jest na terenach oznaczonych symbolem "L". Zgodnie z § 9 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustalono przeznaczenie tych terenów, zgodnie z rysunkiem planu, jako "tereny lasów chronionych". Mając na uwadze powyższe nie może budzić wątpliwości, ze na terenach oznaczonych w planie zagospodarowania literą "L" nie można realizować zabudowy. W niniejszej sprawie obiekt wzniesiony przez skarżącego zostałby usytuowany na terenie nie przeznaczonym w planie zagospodarowania pod zabudowę, w związku z tym decyzja o sprzeciwie była uzasadniona. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Sąd skargę oddalił.