VII SA/Wa 877/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ogrodzenia skargę oddala. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg: W dniu 7 lipca 2010 r. K.J. złożyła skargę do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., dotyczącą wybudowanego ogrodzenia międzysąsiedzkiego. W dniu 13 lipca 2010 r. skarga została uzupełniona wiadomością e-mail o informację, że osobą sąsiadującą i odpowiedzialną za budowę nowego ogrodzenia między nieruchomościami jest E. K. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. przeprowadził w dniu 4 sierpnia 2010 r. oględziny, podczas których ustalono, że na działce zlokalizowanej przy ul. K. [...] w S. zostało wybudowane ogrodzenie trwałe, którego linia jest zgodna z przedłożonym podkładem geodezyjnym. Następnie organ powiatowy, stwierdzając, że wybudowane ogrodzenie nie narusza przepisów prawa budowlanego, wobec bezprzedmiotowości postępowania, decyzją wydaną w oparciu o art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - zwana dalej k.p.a.), umorzył wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ogrodzenia międzysąsiedzkiego na nieruchomości położonej w S. przy ul. K. [...] w gminie R. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła K. J., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania. Wskazała, iż w jej ocenie, oparcie się wyłącznie na podkładzie geodezyjnym, bez przeprowadzenia jakichkolwiek pomiarów w terenie, nie mogło stanowić podstawy do wydania decyzji. Zarzuciła Inspektorom Powiatowego Nadzoru Budowlanego, że oparli się jedynie na ocenie wzrokowej. Nadto całemu postępowaniu zarzuciła błędy formalne. Wobec konieczności uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie, [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. przeprowadzenie uzupełniającego postepowania dowodowego, poprzez dokonanie pomiaru wysokości ogrodzenia międzysąsiedzkiego usytuowanego na nieruchomości nr ew. [...] położonej w S. przy ul. K. [...] w gminie R. Wykonując w/w postanowienie organ powiatowy pismem z dnia [...] grudnia 2010r., znak: [...], przesłał dodatkowe informacje w przedmiotowej sprawie wraz z kserokopią protokołu oględzin z dnia 31 grudnia 2010r. Podczas ponownej kontroli stwierdzono, że sporne ogrodzenie na cokole betonowym o wys. 0,25 m z metalowych, ostro zakończonych przęseł wykonanych z kształtowników posiada wysokość 1,85 m, natomiast elementy ostro zakończone znajdują się powyżej wysokości 1,80 m. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania K. J., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] września 2010 r., nr [...]. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podniósł, iż zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 23 Prawa budowlanego obowiązkowi zgłoszenia podlega zamiar budowy ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Wskazał, iż z powyższego uregulowania wynika, że ogrodzenia wybudowane wewnątrz działki i ogrodzenia międzysąsiedzkie nie podlegają reglamentacji administracyjnej, chyba że posiadają wysokość powyżej 2,20 m lub mogą spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. W omawiane sprawie organ nie stwierdził, by miała miejsce którakolwiek z powyższych przesłanek. Powołując się na materiał dowodowy wskazał, iż sporne ogrodzenie z metalowych przęseł jest zbudowane na cokole betonowym o wysokości 0,25 m i łącznie jego wysokość wynosi 1,85 m, a ostro zakończone elementy znajdują się na wysokości powyżej 1,80 m, co jest zgodnie z § 41.2 rozporzadzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Uznając, iż budowa przedmiotowego ogrodzenia nie podlegała reglamentacji administracyjnej ze strony organów nadzoru budowlanego, organ odwoławczy stwierdził, że w jego ocenie, zasadnym było utrzymanie w mocy decyzji organu stopnia powiatowego umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie. Skargę na powyższą decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła K. J., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpozania. Skarżąca ponownie zarzuciła całemu postępowaniu błędy formlane. Wskazała, że żadne dokumenty, w trakcie oględzin nie potwierdzały położenia spornego ogrodzenia, które zostało wybudowane na granicy działek ul. K. [...] i ul. K. [...], nie zaś przy ul. K. [...]. Podniosła, iż w protokole z ponownych oględzin przeprowadzonych w dniu 31 grudnia 2010 r. nie zaznaczono zakresu dokonanego pomiaru ogrodzenia, pomiarów dokonano tylko od strony posesji przy ul. K. [...], podczas znacznej ilości zalegającego śniegu w okolicy ogrodzenia, co zdaniem skarżącej zafałszowało wyniki pomiarów. Zaznaczyła ponadto, iż nie została powiadomiona o terminie ponownych oględziń, co stanowiło naruszenie art. 10 i art. 79 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] września 2010 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjne w sprawie ogrodzenia międzysąsiedzkiego na nieruchomości położonej w S. przy ul. K. [...] w gminie R. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stanie się bezprzedmiotowe, organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego skutkującego to, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jej merytorycznego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Innymi słowy, sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, ingerencji organu administracyjnego, wówczas, jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne. W ocenie Sądu, organy administracji zasadnie umorzyły wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne, z uwagi na fakt, iż budowa tego ogrodzenia nie podlegała reglamentacji administracyjnej. Zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 23 Prawa budowlanego obowiązkowi zgłoszenia podlega zamiar budowy ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Należy powtórzyć za organem, iż z powyższego uregulowania wynika, że ogrodzenia wybudowane wewnątrz działki i ogrodzenia międzysąsiedzkie nie podlegają reglamentacji administracyjnej, chyba że posiadają wysokość powyżej 2,20 m. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy wynika, że sporne ogrodzenie z metalowych przęseł jest zbudowane na cokole betonowym o wysokości 0,25 m i łącznie jego wysokość wynosi 1,85 m. Wskazać również należy, iż sprawa tzw. "ogrodzeń międzysąsiedzkich" była przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego, na tle obowiązującego ówcześnie przepisu § 42 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W wyroku z dnia 6 marca 2000 r., sygn. akt P 10/99 Trybunał wskazał, iż wyłączenie ogrodzeń międzysąsiedzkich spod obowiązku zgłoszenia właściwemu organowi (z wyjątkiem ogrodzeń przekraczających wysokość 2,20 m) wyklucza wstępną kontrolę nad planowanymi warunkami technicznymi ogrodzenia międzysąsiedzkiego, co pozostawia jego budowę poza sferą reglamentacji administracyjnej. Ewentualne zaś spory między sąsiadami, jako spory o cywilnoprawnym charakterze, nie powinny angażować organów władzy administracyjnej. Na marginesie należy zaznaczyć, iż sporne ogrodzenie zgodne jest § 41 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co wynika również z ustaleń poczynionych przez organ. Strona skarżąca poza negowaniem ustaleń organu nie przedstawiła żadnych dokumentów świadczących o innych niż przedstawione w aktach sprawy wymiarach przedmiotowego ogrodzenia. W tym stanie rzeczy, uznając rozstrzygnięcia organów za zgodne z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.