VII SA/Wa 880/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędziowie sędzia WSA Monika Kramek (spr.), sędzia WSA Andrzej Siwek, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2019 r. sprawy ze skargi L. J. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]marca 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz L. J. kwotę 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] marca 2019 r. znak: [...], po rozpoznaniu odwołania L. J. – utrzymał w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dalej: PWIS, organ I instancji) z dnia [...] stycznia 2019 r. znak: [...] odmawiającą uchylenia, po wznowieniu postępowania, ostatecznej decyzji PWIS z dnia [...] marca 2018 r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...] [...] PWIS, utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u L. J. choroby zawodowej "przewlekłego obturacyjnego zapalenia [...], które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej [...] z obniżeniem natężonej objętości [...] pierwszosekundowej ([...]) poniżej [...]% wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich [...] latach pracy zawodowej, co najmniej w [...]% przypadków stwierdzono na stanowisku pracy przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń". Wnioskiem z dnia [...] lipca 2017 r. L. J. zwrócił się o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2018 r. Jako przyczynę wznowienia podał pojawienie się nowych dowodów w sprawie tj. badań spirometrii. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2018 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. (dalej: PPIS) odmówił wznowienia postępowania stwierdzając, że dokumenty, które wnioskodawca przedłożył wraz z wnioskiem zostały sporządzone w związku z jego leczeniem, co oznacza, że miał on do nich dostęp i mógł złoży do akt sprawy wcześniej, zatem nie są to nowe okoliczności istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi. [...] PWIS postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. uchylił powyższe postanowienie w całości i umorzył postępowanie organu I instancji wskazując, że PPIS we W. nie był właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...] PWIS z dnia [...] marca 2018 r. Następnie [...] PWIS postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...] marca 2018 r. W toku wznowionego postępowania [...] PWIS pismami z dnia [...] lipca i [...] listopada 2018 r. zwrócił się do L. J. o udzielenie informacji, czy przedłożone wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania dokumenty w postaci kopii: z badania spirometrycznego z [...] lipca 2017r., [...] lipca 2015 r., [...] lipca 2017 r., księgi badań spirometrycznych udostępnionej [...] kwietnia 2016 r. z Poradni Gruźlicy i Chorób Płuc z W., historii choroby gł. ks. oddz. [...] z dnia [...] grudnia 1981 r., indywidualnej karty zleceń lekarskich gł. ks. oddz. [...], karty gorączkowej ogólnej oraz zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia [...] kwietnia 2006 r. – są kompletną dokumentacją medyczną, stanowiącą podstawę wznowienia postępowania. W odpowiedzi (pisma z dnia [...] i [...] listopada 2018 r.) L. J. poinformował, że jest osobą starszą i schorowaną i nie radzi sobie z pozyskiwaniem dokumentów, których wydania odmawiają mu placówki medyczne w związku z czym zwrócił się do organu, by ten w jego imieniu takowe pozyskał. W dalszej kolejności [...] PWIS pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. wystąpił do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w L. o udzielenie informacji, czy przedłożona przez wnioskodawcę dokumentacja medyczna z dnia [...] lipca 2015 r. była uwzględniona przy wydawaniu orzeczenia lekarskiego z dnia [...] stycznia 2017 r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. W odpowiedzi ww. podmiot potwierdził, że wskazana dokumentacja medyczna z dnia [...] lipca 2015 r. była uwzględniona przy wydawaniu orzeczenia lekarskiego o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u L. J.. Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. [...] PWIS odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] marca 2018 r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W uzasadnieniu organ wskazał na ogólne zasady postępowania wznowieniowego z uwzględnieniem powołanej we wniosku podstawy z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i podkreślił, że ta przesłanka będzie zachodziła wówczas, gdy ujawnione nowe okoliczności faktyczne lub dowody nieznane organowi wydającemu decyzję są istotne dla sprawy, tzn. dotyczą przedmiotu sprawy oraz mają znaczenie prawne, mające w konsekwencji wpływ na treść decyzji w kwestiach zasadniczych. PWIS podkreślił, że przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć zatem jedynie taką okoliczność, która mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W ocenie PWIS przedłożona dokumentacja w postaci badań spirometrycznych nie stanowi nowego dowodu, nieznanego organowi w dniu wydania decyzji. Organ podniósł, że dokumentacja medyczna załączona do wniosku o wznowienie była przedmiotem analizy dokonanej przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w L., jak i Instytut Medycyny Pracy w Ł., na co wskazują pisma organu z dnia [...] października 2017 r., [...] grudnia 2017 r., [...] stycznia 2018 r. i 10 grudnia 2018 r. kierowane do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w L. oraz Instytutu Medycyny Pracy w Ł.. Zdaniem organu wskazywane we wniosku o wznowienie postępowania, dowody w postaci badań spirometrycznych nie spełniają przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż dokumentacja ta nie stanowi dowodu istniejącego w dacie wydania decyzji. Odwołanie od tej decyzji złożył L. J. zarzucając, że w piśmie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w L. z dnia [...] stycznia 2019 r., które stanowiło odpowiedź ww. podmiotu na pismo organu z dnia [...] grudnia 2018 r. i na które powołał się organ uwzględniono jedynie dokumentację medyczną z dnia [...] lipca 2015 r. Nie uwzględniono natomiast badania spirometrycznego z dnia [...] lipca 2017 r., księgi badań spirometrycznych udostępnionej [...] kwietnia 2016 r. z Poradni Gruźlicy i Chorób Płuc we W. historii choroby gł. ks. oddz. [...] z dnia [...] grudnia 1981 r., indywidualnej karty zleceń lekarskich gł. ks. oddz. [...], karty[...] ogólnej oraz zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia [...] kwietnia 2006 r. Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] marca 2019 r. Główny Inspektor Sanitarny (dalej jako: GIS, organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję [...] PWIS podzielając stanowisko organu I instancji, że dokumentacja medyczna w postaci badań spirometrycznych nie stanowi nowego dowodu, nieznanego organowi w dniu wydania decyzji, bowiem była już przedmiotem analizy dokonanej przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w L., jak i Instytut Medycyny Pracy w Ł. tj. jednostki diagnostyczno – orzecznicze, które wydały w tej sprawie wymagające wiedzy specjalnej opinie posiadające walor opinii biegłego. Wskazując na zarzut odwołania, tj. nieuwzględnienie przez organ I instancji załączonych do wniosku o wznowienie postępowania dokumentów, GIS wyjaśnił, że nie znalazł podstaw do zmiany decyzji. W skardze na tę decyzję L. J. (dalej: skarżący) wniósł o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu do ponownego rozpoznania. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organów, że w sprawie nie pojawiły się nowe dowody mające wpływ na rozstrzygnięcie, a nieznane organowi w dniu wydania decyzji. Podniósł, że w okresie od wydania orzeczenia lekarskiego z dnia [...] stycznia 2017 r. do wydania przez [...] PWIS decyzji z dnia [...] marca 2018 r. pojawiło się badanie spirometryczne z dnia [...] lipca 2017 r., dokumenty z dnia [...] lipca 2017 r., księga badan spirometrycznych udostępniona [...] kwietnia 2016 r. z Poradni Gruźlicy i Chorób Płuc we W., historia choroby gł. ks. oddz. [...] z dnia [...] grudnia 1981 r., indywidualna karty zleceń lekarskich gł. ks. oddz. [...], karta gorączkowa ogólna oraz zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia [...] kwietnia 2006 r. – dowody te zostały załączone do wniosku o wznowienie postępowania. Zdaniem skarżącego z prostego zestawienia powyższych dat wynika, że wskazane dokumenty nie mogły być podstawą orzeczenia lekarskiego z dnia [...] stycznia 2017 r. ponieważ zostały wytworzone po jego wydaniu, ale przed wydaniem ostatecznej decyzji w sprawie. Podkreślił, że organy obu instancji nie uwzględniły, że Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] Przy wydaniu orzeczenia wziął pod uwagę tylko jeden ze złożonych dokumentów tj. ten pochodzący z dnia [...] lipca 2015 r., co wynika z pisma tego podmiotu z dnia [...] stycznia 2019 r. Skarżący zarzucił, że uzasadnienie decyzji zostało sporządzone z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., bowiem organ odmówił uwzględnienia dowodów lakonicznie wyjaśniając, że były mu znane, ale nie wskazał ani numeru karty, ani daty rzekomego ich złożenia do akt sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2019 r. będącym repliką na odpowiedź na skargę ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego podtrzymał w całości twierdzenia zawarte w skardze i podniósł, że wbrew stanowisku organów, pojawienie się nowych dowodów załączonych do wniosku o wznowienie stanowi przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i daje podstawę do uchylenia decyzji w trybie wznowieniowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy wyjaśnić, że postępowanie w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją (art. 145 § 1 k.p.a.) należy do tzw. postępowań nadzwyczajnych. Stanowi bowiem ustawowy wyjątek od prawnoadministracyjnej zasady trwałości decyzji administracyjnych, wyrażonej przez ustawodawcę w art. 16 § 1 k.p.a. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się znaczenie tej zasady dla pewności obrotu administracyjnoprawnego, zwracając jednakże uwagę, że stabilność ostatecznych orzeczeń administracyjnych ma znaczenie wykraczające poza ramy zakreślane prawem administracyjnym. Na podkreślenie zasługuje fakt, że strona postępowania administracyjnego zwykłego ma ustawowo zagwarantowaną możliwość dokonania merytorycznej i procesowej kontroli wydanego orzeczenia przez organ wyższej instancji w toku tego postępowania (odwołanie – art. 127 § 1 k.p.a. lub zażalenie – art. 141 § 1 k.p.a.). W wypadku, jeżeli zaś strona nie jest zadowolona z rozstrzygnięcia organu odwoławczego, przysługuje jej żądanie, aby prawidłowość takiego orzeczenia skontrolował sąd administracyjny (art. 1 w zw. z art. 3 § 1 i § 2 i art. 50 § 1 p.p.s.a.). Skarżący nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi na ostateczną decyzję [...] PWIS z dnia [...] marca 2018 r. natomiast wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją. Postępowanie nadzwyczajne w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną może być jednakże wznowione wyłącznie wówczas, gdy podanie wpłynęło do organu w terminie wskazanym w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. Organ administracji publicznej, do którego wpływa podanie o wznowienie postępowania jest zobowiązany (art. 6 k.p.a.) do dokonania sprawdzenia, czy wnioskodawca zachował termin do złożenia podania, a następnie – w zależności od powyższych ustaleń – do wszczęcia postanowieniem postępowania wznowieniowego lub odmowy wszczęcia takiego postępowania. Powyższego sprawdzenia organ dokonuje – z natury rzeczy - przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, o którym mowa w art. 149 § 1 k.p.a. Jak podkreśla się w doktrynie – i pogląd ten tutejszy Sąd w pełni podziela – to podmiot wnoszący podanie musi udowodnić, kiedy dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania (por. np. komentarz do art. 148 k.p.a. w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. 15, Warszawa 2017 i powołane tam inne pozycje; M. Wierzbowski, R. Hauser (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. 5, Warszawa 2018). Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny już w wyroku z dnia 16 października 1998 r., sygn. akt III SA 2802/97 (Legalis) "zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji publicznej swobodnie ocenia dowody w tej mierze". Ten miesięczny termin biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z akt sprawy wynika, że skarżący do wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a więc w związku z wyjściem na jaw, zdaniem skarżącego, istotnych dla sprawy nowych okoliczności lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję załączył dokumenty w postaci kopii z: badania spirometrycznego z [...] lipca 2017r., [...] lipca 2015 r., [...] lipca 2017 r., księgi badań spirometrycznych udostępnionej [...] kwietnia 2016 r. z Poradni Gruźlicy i Chorób Płuc z W., historii choroby gł. ks. oddz. [...] z dnia [...] grudnia 1981 r., indywidualnej karty zleceń lekarskich gł. ks. oddz. [...], karty gorączkowej ogólnej oraz zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia [...] kwietnia 2006 r. We wniosku tym wskazał, że w dniu [...] lipca 2018 r. "dokument taki" został mu przekazany z archiwum Ośrodka Zdrowia we W.. Organ nie żądając od skarżącego sprecyzowania, które z szeregu dołączonych do podania dokumentów są "nowymi dowodami istniejącymi w dacie wydania decyzji" nieznanymi organowi, oraz kiedy dowiedział się o tych nowych dowodach, o wszystkich łącznie, czy też każdym z osobna, wydał w dniu [...] października 2018 r. postanowienie o wznowieniu postępowania. Zatem do wznowienia postępowania doszło w sytuacji, w której organ nie wezwał skarżącego do wykazania daty powzięcia informacji o istnieniu poszczególnych dowodów (zważywszy, że pochodzą one z różnych dat), co oczywiście nie wyklucza, że dowiedział się o nich w dniu [...] lipca 2018 r., jak wskazał we wniosku o wznowienie, niemniej organ winien był kwestię tę ustalić w pierwszej kolejności zgodnie z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. W efekcie do merytorycznej oceny sprawy w trybie wznowienia z uwzględnieniem argumentacji skarżącego, tj. wskazanych przez niego podstaw wznowienia, organ przystąpił bez jednoznacznego ustalenia, że spełnione zostały wymogi formalne wniosku o wznowienie postępowania. W tak wznowionym postępowaniu organy obu instancji uznały, że dokumentacja medyczna w postaci badań spirometrycznych nie stanowi nowych dowodów, nieznanych organowi w dniu wydania decyzji, bowiem była przedmiotem analizy dokonanej przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w L., jak i Instytut Medycyny Pracy w Ł. Podstawą takiego stanowiska okazało się być pismo Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w L. z dnia [...] stycznia 2019 r. w którym podmiot ten poinformował, że dokumentacja medyczna skarżącego z dnia [...] lipca 2015 r. była uwzględniona przy wydawaniu orzeczenia lekarskiego z dnia [...] stycznia 2017 r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Tymczasem jak słusznie zwraca uwagę skarżący dokumentacja, którą przedłożył wytworzona została w różnych czasookresach, w szczególności część badań spirometrycznych została wykonana w lipcu 2017 r. i jako taki dowód ten mógł mieć wpływ na całkowicie odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący podnosił, że podejmując rozstrzygnięcie organ pominął, iż Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w L. w przywołanym wyżej piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. uwzględnił tylko jeden ze złożonych dokumentów tj. badanie spirometryczne z dnia [...] lipca 2015 r. podczas gdy pozostałe dokumenty wskazane we wniosku o wznowienie nie mogły być podstawą orzeczenia lekarskiego z dnia [...] stycznia 2017 r., bowiem zostały wytworzone (wykonano badania) po jego wydaniu, a przed wydaniem ostatecznej decyzji w sprawie tj. przed [...] marca 2018 r. Do tak postawionego zarzutu, choć zasygnalizowanego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie odniósł się w żaden sposób, powtarzając za organem I instancji, że dokumentacja medyczna skarżącego z dnia [...] lipca 2015 r. była uwzględniona przy wydawaniu orzeczenia lekarskiego z dnia [...] stycznia 2017 r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Nie wyjaśnił tym samym z jakich przyczyn np. dokumenty w postaci badań spirometrycznych z lipca 2017 r. nie mogą być uznane za nowy dowód. Oceniając zaskarżoną decyzję Sąd podkreśla, że jej motywy powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy wydaną decyzją. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji (wyrok NSA z 16 marca 1998 r., II SA 96/98, LEX nr 41681). Z brzmienia art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. wynika, że uzasadnienie decyzji nie może ograniczać się do przedstawienia i umotywowania własnego stanowiska organu, jeżeli w toku postępowania strona podniosła zarzuty, zapatrując się na faktyczną bądź prawną ocenę sprawy odmiennie, niż organ administracji publicznej. Skoro przyjęte przez organ przesłanki faktyczne lub prawne, jak również ocena dowodów, budzą zastrzeżenia strony, w uzasadnieniu decyzji winno zostać zawarte rozstrzygnięcie odnośnie tych wątpliwości. Zatem jeżeli strona podniosła, że w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej (art. 7a) lub pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego (art. 81a), to organ, nie rozstrzygając tych wątpliwości na korzyść strony, w uzasadnieniu decyzji powinien odnieść się do argumentacji strony w tym zakresie. W ocenie Sądu organ odwoławczy nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący istotnych w sprawie kwestii, niezbędnych dla podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia (także tych, o których mowa w pierwszej części rozważań Sądu), czym naruszył zasady postępowania określone w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 i k.p.a. W tym miejscu należy podkreślić, że rolą sądu administracyjnego - z uwagi na jego ustrojową pozycję - nie jest wyręczanie organów administracji w ich obowiązku stosowania zasady przekonywania, wyrażonej w art. 11 k.p.a. Zgodnie z tą zasadą, to organ administracji obowiązany jest do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia i zarzuty lub nie odniesie się do okoliczności istotnych dla danej sprawy. Decyzja organu drugoinstancyjnego, której immanentną częścią jest uzasadnienie, powinna być zgodna z zakresem odwołania i przede wszystkim odnosić się do przedmiotu odwołania oraz całości sprawy objętej decyzją organu I instancji. Jeżeli zatem organ odwoławczy nie ustosunkował się do całości rozstrzygnięcia przyjętego w decyzji organu pierwszej instancji oraz do zarzutów odwołania, to tym samym naruszył nie tylko art. 107 § 3 k.p.a. określający wymagania dotyczące prawidłowego uzasadnienia decyzji, ale również art. 11 k.p.a., który wymaga od organu wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Strony bowiem mają prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji, bowiem w przeciwnym wypadku nie mają one możliwości obrony swoich słusznych interesów przed organem odwoławczym, jak i przed sądem administracyjnym. Tym samym należy przyjąć, że pomijając w swoich rozważaniach zasadniczą dla skarżącego kwestię, która pozostaje w związku z rozstrzygnięciem sprawy i nie przedstawiając w tym zakresie własnych ocen, organ odwoławczy naruszył istotnie przywołaną wyżej zasadę. Powyższe oznacza, że orzekając w sprawie organ odwoławczy naruszył wymienione wyżej przepisy, które to naruszenie mogło mieć wpływ na ocenę, czy przedłożone przez skarżącego dokumenty spełniały przesłanki o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) Sąd orzekł jak w pkt I wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania ma podstawę w art. 200 i art. 205 § 2 ww. ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Na zasądzone koszty składa się kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia radcowskiego. ----------------------- 5