VII SA/Wa 885/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2016r. po rozpoznaniu wniosku E. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: I. przyznać E. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, II. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 28 stycznia 2016r. ( data wpływu do Sądu ) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni E. W. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, wnioskodawczyni utrzymuje się z zasiłków otrzymywanych z Ośrodka Pomocy Społecznej w R. wysokości nie przekraczającej 634,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o pow. 45,31 m ² oraz nieruchomość rolną (nieużytek) o pow. 0,3558 ha Oświadczyła, że nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5000 złotych. Wskazała, że ponosi opłatę za mieszkanie w wysokości 377, 28 złotych, opłatę za energię elektryczną w wysokości 60,98 złotych i opłatę za gaz w wysokości 39, 13 złotych. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji osobistej i majątkowej. Ma problemy ze zdrowiem, od 19 lipca 2012r. leczy się na chorobę wskazaną we wniosku. W związku z powyższym podała, że nie jest w stanie bez uszczerbku koniecznego utrzymania ponieść kosztów sądowych i nie stać ją na prawnika w wyboru. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Sytuacja majątkowa wnioskodawczyni jest na tyle trudna, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Ze względu na fakt, iż wnioskodawczyni wniosła o ustanowienie radcy prawnego i adwokata, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie radcę prawnego. Wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest bowiem ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawczyni, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku wnioskodawczyni w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z treścią art. 249 a p.p.s.a. dodanego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r. poz. 658) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawczyni o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249 a i 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.