VII SA/Wa 887/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2008 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję W. M. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia [...] marca 2008r., nr [...] Prezydent Miasta O. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 z 2006r., poz. 1118, z późn.zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, z 2000 r., poz. 1071, ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę P. T. dla zamierzenia budowlanego polegającego na rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego, wg projektu indywidualnego, kategoria obiektu - I, na działce numer ewidencyjny [...] w O. przy ul. Ł. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r. nr [...] Wojewoda [....] na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 z późn.zm.) po rozpatrzeniu odwołania Z. S. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta O.i z dnia [...] marca 2008r. W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z prawem i brak jest podstaw do jej uchylenia. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego w sprawie, inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę stosownie do treści art. 32, art. 33, art. 34 Prawa budowlanego, a organ I instancji wypełnił obowiązki nałożone na niego art. 35 ust. 1 w/w ustawy. Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor załączył projekt budowlany wraz z dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "Śródmieście Płd. – G." w O. - Uchwała [...] Rady Miejskiej w O. z dnia [...] października 2007r. (Dz. Urz. Woj. [...], nr 248, poz. 7264). Organ w uzasadnieniu wyjaśnił, iż projektowana rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego, na działce nr ew. [....] w O. przy ul. Ł., obejmuje jednostkę terenową MNU14a z przeznaczeniem podstawowym - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z dopuszczalnym przeznaczeniem towarzyszącym usług bez przesądzania ich profilu. Ustalenia wyżej wymienionego planu w § 65 ust. 3 pkt 2 stanowią: "Dla jednostki terenowej obowiązują następujące zasady zagospodarowania i kształtowania zabudowy: 2/ warunki dla budynków mieszkalnych: c/. ustala się nieprzekraczalną wysokość zabudowy na 2,5 kondygnacji naziemnych oraz na 12m liczonych od powierzchni terenu do kalenicy dachu budynku". Organ odwoławczy za niezasadne uznał zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia Prawa budowlanego przez nieprawidłowe usytuowanie okien i balkonów. W ocenie Wojewody [...] rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jest zgodna z § 12 ust. 1 i ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690, z późn. zm.). Okna budynku znajdują się w ścianie prostopadłej do granicy i budynku mieszkalnego Z.S. Natomiast przedmiotowa rozbudowa jest zlokalizowana w głębi działki inwestora i częściowo przylega do istniejącej zabudowy na działce sąsiedniej. Zarówno w inwentaryzacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego parterowego jak i projekcie budowlanym rozbudowy przedmiotowego budynku inwestor przedstawił dach jednospadkowy ze spadkiem na własną działkę. Organ wskazał ponadto, iż stosownie do ustaleń art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, po spełnieniu przez inwestora wymagań określonych w ust. 1 w/w artykułu oraz art. 32 ust. 4, nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Z. S. wnosząc o jej uchylenie. W skardze zarzucono: naruszenie art. 32 ust. 4 a Prawa budowlanego przez wydanie pozwolenia budowlanego w sytuacji, gdy inwestor bez pozwolenia rozpoczął budowę od strony bloków w 2007r., naruszenie art. 65 ust. 1 pkt. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez zastosowanie go, mimo że właściwy organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie stwierdził jej wygaśnięcia, a zatem nadal jej ustalenia obowiązują, oraz błędne wskazanie w uzasadnieniu decyzji, iż zastosowanie ma par. 12 ust. 4. pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ocenie skarżącej wbrew twierdzeniom organu II instancji nigdy nie doszło do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy z tego powodu, że uchwalono plan miejscowy z innymi ustaleniami niż w wydanej decyzji. Zatem ustalenia decyzji o warunkach zabudowy - w tym co do wysokości budynku projektowanego - są nadal wiążące. W skardze podniesiono również, iż błędnie organ odwoławczy powołał jako podstawę rozstrzygnięć co do odległości od granicy par. 12 ust. 4 pkt. 2 cyt. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002. Rozporządzenie nie ma bowiem w ust. 4 pkt. 2. Z kolei ust. 3 pkt. 2 nie dotyczy stanu faktycznego, gdyż również nie są zachowane warunki tego przepisu. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga podlega oddaleniu. Inwestor ubiegając się o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz wydanie pozwolenia na budowę złożył wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty, co zasadnie ustaliły organy obu instancji. Podstawę materialnoprawną orzeczenia organu administracji I instancji stanowił art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Obowiązkiem organu administracji w postępowaniu o pozwolenie na budowę była ocena, czy przedstawiony projekt budowlany inwestycji odpowiada wymaganiom określonym w art. 32, art. 33, art. 34 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Jak wynika z akt sprawy inwestor spełnił wszystkie wymogi z art. 32 , art. 33 i art. 34, a także art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Przedstawiony projekt budowlany jest kompletny, sporządzony przez osobę uprawnioną. Podkreślić należy, iż merytoryczna kontrola projektu, dokonywana przez organ, nie jest możliwa ma ona wyłącznie charakter formalny. W toku postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę organ dokonał oceny zgodności przedstawionego projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego rejonu "Śródmieście Płd. – ." w O. (Uchwała [..] Rady Miejskiej w O. z dnia [...] października 2007r.). Jak wynika z ustaleń planu działka objęta inwestycją położona jest na terenie gdzie dopuszcza się rozbudowę istniejących budynków, a nieprzekraczalna wysokość zabudowy to 2,5 kondygnacji naziemnych oraz na 12 m liczonych od powierzchni terenu do kalenicy dachu budynku. Pozwolenie na budowę w niniejszej sprawie dotyczy budynku parterowego z poddaszem mieszkalnym, który tych parametrów nie przekracza. Nie można zgodzić się z zarzutem skargi dotyczącym naruszenia § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W niniejszej sprawie ma bowiem zastosowanie § 12 ust. 4 pkt 2 zgodnie, z którym jeżeli na sąsiedniej działce bezpośrednio przy granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy tej granicy, przylegającej do istniejącej ściany, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Na sąsiedniej działce w granicy znajduje się garaż skarżącej, ponadto od strony działki skarżącej brak jest okien, a dach jednospadowy skierowany jest na działkę inwestora. Niezasadny jest także zarzut podnoszony w skardze dotyczący niezgodności pozwolenia na budowę z decyzją z dnia [...] lipca 2007r. Prezydenta Miasta O. o ustaleniu warunków zabudowy. Przedmiotowa decyzja straciła ważność z dniem wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem nie było konieczności stwierdzenia przez organ jej wygaśnięcia. Plan zagospodarowania przestrzennego rejonu "Śródmieście Płd. – G." w O. obowiązuje od dnia 17 grudnia 2007r., a w związku z tym pozwolenie na budowę wydane dla inwestora P. T. w dniu [...] marca 2008r. może być rozpatrywane tylko w zgodności z planem, a nie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Również zarzut skarżącej o rozpoczęciu przez inwestora rozbudowy spornej inwestycji, samowolnie przed uzyskaniem wymaganego pozwolenia na budowę nie znajduje potwierdzenia w świetle materiału dowodowego znajdującego się w nadesłanych aktach administracyjnych. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd stwierdził, że organy budowlane orzekające w sprawie, prawidłowo uznały, iż inwestor spełnił wymogi zawarte w przepisach z art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a zatem organy nie mogły odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Należy bowiem zauważyć, że artykuł 35 ust. 4 Prawa budowlanego jednoznacznie ustala, że właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeżeli inwestor spełnił nałożone na niego prawem budowlanym obowiązki. Omawiany przepis nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków, od których zależałoby wydanie tego pozwolenia. Granice interesów i praw właścicieli sąsiednich nieruchomości do kwestionowania pozwolenia na budowę określają przepisy prawa budowlanego oraz innych aktów prawnych wydanych na podstawie i w wykonaniu przepisów tego prawa lub przepisów wydanych dla ochrony środowiska. Poza tymi granicami, a zatem poza ochroną prawną wynikającą z norm prawa pozytywnego, pozostają natomiast protesty obywateli wyrażające ich osobiste zapatrywania, oczekiwania, postulaty i życzenia co do określonej polityki planowania przestrzennego, wzajemnych relacji między planowanymi lub realizowanymi inwestycjami. Nieuwzględnienie ich nie może jednak stanowić podstawy kwestionowania legalności pozwolenia na budowę. Skoro, jak zasadnie wykazały organy administracji, inwestor spełnił wszystkie wymogi określone w przepisach ustawy Prawo budowlane, nie można było odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyrok NSA z 1998 września 2002 r., IV SA 2311/96, LEX Nr 43803). W świetle przytoczonych faktów postępowanie toczące się przed organami orzekającymi w mniejszym postępowaniu zostało przeprowadzone prawidłowo. Zaskarżone orzeczenia wydano w oparciu o wszystkie okoliczności sprawy, zgodnie z dyspozycją art. 7 i 77 § 1 kpa. Podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.).