VII SA/Wa 888/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2009 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. dnia [...] lutego 2002 r. wydał decyzję nr [...] nakazującą P. S., L. S. oraz E. K. dokonanie rozbiórki nadbudowanej i rozbudowanej części obiektu budowlanego tj. budynku mieszkalnego, położonego na terenie nieruchomości przy ul. S. [...] w W. bez ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Rozbudowa polegała na 1) wybudowaniu pomieszczenia o wymiarach 1,80 x 4,40m w miejsce werandy poprzednio istniejącej; 2) dobudowaniu od strony ul. S. [...] piwnicy i schodów do niej, 3) dobudowaniu na poziomie parteru pomieszczenia o wym. 3,00 x 4,40m; 4) wykonaniu tarasu ze schodami w części centralnej budynku. Ponadto inwestorzy dokonali nadbudowy przez podwyższenie o 60cm istniejącego poddasza i dobudowie dodatkowych pomieszczeń mieszkalnych. Od ww. decyzji P. S. wniosła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołanie, które skutkowało wydaniem decyzji z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...]. Organ odwoławczy podzielił ocenę, że inwestorzy naruszyli art. 28 prawa budowlanego wymagający, by roboty budowlane rozpocząć po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżący korzystając ze swego prawa podmiotowego wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji a następnie wyrokiem z dnia [...] października 2004 r. sygn. akt [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Sąd wskazał, że decyzja stanowiąca indywidualny akt administracyjny, rozstrzygający merytorycznie sprawę, zgodnie z art. 107 § 1 kpa winna odpowiadać określonym wymogom prawnym. Każda decyzja w myśl wskazanego przepisu powinna zawierać datę wskazania organu wydającego decyzję, podmiot do którego jest skierowana, podanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne a także pouczenie o środkach zaskarżenia. Wymogów tych nie spełniała zaskarżona decyzja bowiem określając ogólnikowo nakaz rozbiórki nadbudowanej i rozbudowanej części obiektu - budynku mieszkalnego, położonego na nieruchomości przy ul. S. [...] w W - nie precyzowała dokładnie o jakie części nadbudowane i rozbudowane chodzi. Sygn. akt VII SA/Wa 888/08 Tak sformułowane rozstrzygnięcie decyzji czyniło ją niewykonalną, bowiem organ egzekucyjny w postępowaniu egzekucyjnym zmuszony byłby dokonać interpretacji na podstawie treści uzasadnienia, co jest rzeczą niedopuszczalną. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. dnia [...] maja 2006 r. decyzją nr [...] na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane tekst jednolity (Dz. U. nr 207 z 2003 r., poz. 2016 z poźn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administarcyjnego (tekst jednolity Dz. U. nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z poźn. zm.) nakazał P. S., L. S. oraz E. K. dokonanie rozbiórki zabudowy istniejącej werandy dobudowanej od strony ul. S. [...] nowej części dwukondygnacyjnej połączonej z budynkiem istniejącym piwnicą, podwyższonego o około 60 cm poddasza dobudowanego w części centralnej budynku tarasu ze schodami. W uzasadnieniu organ podniósł, iż pomimo nałożenia na inwestorów obowiązku przedłożenia zaświadczenia o zgodności wybudowanego obiektu z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projektu budowlanego postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] maja 2005 r. inwestorzy nadal nie wywiązali się obowiązku. Od tej decyzji inwestorzy wnieśli odwołanie po rozpatrzeniu którego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...]. Od decyzji ostatecznej inwestorzy wnieśli skargę wnosząc o jej uchylenie dla dobra rodziny. Skarżący podnieśli, że zarówno nadbudowane poddasze jak i dobudowanie tarasu komponuje się architektonicznie z całym budynkiem i nie narusza praw osób trzecich. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Sygn. akt VII SA/Wa 888/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Rozpoznając sprawę w świetle ww. kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W wyniku czynności kontrolnych dokonanych w dniach [...] lipca 2001 r. i [...] września 2002 r. przez przedstawiciela Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego ustalono, że nieruchomość przy ul. S. [...] w W. została samowolnie rozbudowana i nadbudowana. Po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z [...] października 2004 r. o sygn. akt [...] uchylającym decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2002 nr [...] oraz decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, organ I instancji postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] wstrzymał przedmiotowe roboty budowlane oraz nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności budowanego obiektu z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i czterech egzemplarzy projektu budowlanego w/w obiektu, wykonanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Do projektu należało dołączyć kopię uprawnień projektanta i aktualne zaświadczenie o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Wobec uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzji I i II instancji z powodu naruszenia przez organy art. 7, 77 i 107 kodeksu postępowania sądowego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego był władny wydać decyzję orzekającą co do istoty w celu doprowadzenia samowoli budowlanej skarżących do stanu zgodnego z prawem. Zastosowany tu wskazany w przepisie art. 48 ust. 3 w związku z art. 48 ust 2 ustawy Prawo budowlane tryb legalizacyjny został przez inwestorów zignorowany. Sygn. akt VII SA/Wa 888/08 Zgodnie z ustępem 3 art. 48 organ prowadzący postępowanie w przedmiocie likwidacji samowoli budowlanej jest zobligowany do nałożenia na inwestora postanowieniem przedstawienia wskazanych dokumentów, które mają posłużyć organowi do oceny, czy zaistniały przesłanki do legalizacji. Natomiast w ustępie 4 art. 48 wskazano, że niespełnienie przez inwestora ww. obowiązków - w wyznaczonym przez organ terminie - skutkuje zastosowaniem ust. 1, a więc wydaniem decyzji o nakazie rozbiórki. Przepis artykuł 48 Prawa budowlanego w ust. 1 przewiduje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jednak tylko wtedy, gdy nie zachodzą okoliczności umożliwiające legalizację, określone w ust. 2 Skarżący pomimo nałożenia obowiązku wynikającego z art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego tj. wszczęcia procedury legalizacyjnej, nie dokonali czynności zmierzających do legalizacji co było ich prawem lecz w razie nieskorzystania przez inwestora z tego prawa ustawodawca przewidział określone skutki tj. nakaz rozbiórki zgodnie z art. 48 ust 1 Prawa budowlanego. Dopuszczona przez ustawodawcę procedura legalizacyjna, w razie spełnienia określonych prawem warunków, skutkuje odstąpieniem od orzekania nakazu rozbiórki, zaś w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie tych obowiązków orzeczenie nakazu rozbiórki jest obligatoryjne. Z tych względów skoro zaskarżona decyzja prawa nie narusza na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.