VII SA/Wa 89/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2005 r. sprawy ze skarg B. i A. S. oraz E. i M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty M. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r., II. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII SA/Wa 89/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania B. i A. S., E. i M. M. oraz J. W. od decyzji Starosty M. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z. K. pozwolenia na budowę stacji auto-gazu LPG wraz z instalacjami wewnętrznymi, urządzeniami i obiektami towarzyszącymi na działce nr ew. [...] w miejscowości H. gmina M. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, iż po ponownym przeprowadzeniu postępowania nie znalazł podstaw do zmiany, bądź uchylenia zaskarżonej decyzji. Decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z obowiązującymi przepisami. Inwestor wniosek o pozwolenie na budowę złożył w terminie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji, wykazał się prawem do dysponowania gruntem na cele budowlane, a przedstawiona dokumentacja spełniała wymogi Prawa budowlanego określone w art. 35 ust 1. Dokumentacja została wykonana zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Inwestor dołączył raport oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko opracowany przez biegłego posiadającego stosowne uprawnienia. Inwestycja nie narusza także, w ocenie organu, warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej, produktów naftowych i ich usytuowanie. Odnosząc się do zarzutów skarżących organ odwoławczy wskazał, opierając się o raport oddziaływania na środowisko, iż prawidłowa realizacja inwestycji, w szczególności spełnienie wszystkich warunków dotyczących montażu urządzeń i prawidłowe ich wykorzystanie zagwarantują to, iż nie zostaną naruszone prawa osób trzecich. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli B. i A. S. oraz E. i M. M. Skarżący wskazują, iż organ odwoławczy powołuje nieobowiązujące przepisy wykonawcze dotyczące zakresu i formy projektu budowlanego oraz warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych. Zdaniem skarżących przedłożony przez inwestora projekt budowlany sporządzony został w oparciu o już nie obowiązujące w dniu składania wniosku o pozwolenie na budowę przepisy. Dodatkowo w skardze podniesiono, że działka, na której ma być realizowana inwestycja ma tylko 24,05m szerokości w związku, z czym nie spełnia wymagań odnośnie stref ochronnych. Sąsiednie działki są zabudowane domami jednorodzinnymi i po realizacji inwestycji będą się znajdować w strefie bezpośrednio zagrażającej życiu i zdrowiu mieszkańców. W piśmie uzupełniającym skargę podnieśli ponadto, iż w planie zagospodarowania działki niezgodnie ze stanem faktycznym zaznaczono szambo, podczas gdy w tym miejscu znajduje się studnia wykopana przez inwestora. Ponownie wskazali, iż nie zachowano strefy bezpieczeństwa, która od budynku mieszkalnego powinna wynosić 30m, a jest tylko 10m. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały bez dokładnego wyjaśnienie stanu faktycznego i wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia materiału dowodowego, a więc z naruszeniem art. 7 kpa, art. 77 kpa i art. 107 § 3 kpa. Wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy nie ustosunkował się do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia, przy wydawaniu pozwolenia na budowę przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych.. Zgodnie z § 75 rozporządzenia odległość zbiorników z gazem płynnym od budynków mieszkalnych powinna wynosić, przy pojemności zbiorników od 40 do 65m3 – 30m. Odległość ta może być zmniejszona o połowę w przypadku zastosowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego w o odporności ogniowej, co najmniej 120 minut. Wymóg ten powtórzony został w opracowanym, na zlecenie inwestora opisie technicznym do projektu instalacji zbiornikowej załączonym do projektu. Z projektu zagospodarowania działki nr [...] na której ma być zlokalizowana inwestycja wynika zaś, że odległość dwóch zbiorników na gaz o pojemności 4850l każdy, od budynku mieszkalnego znajdującego się na tej działce wynosi 10m. W projekcie nie określono natomiast odległości od budynku sąsiedniego znajdującego się na działce nr ew. [...] należącej do B. i A. S., przy czym wskazać należy, iż budynki te są zbliźniaczone. Zaprojektowana ściana oddzielenia przeciwpożarowego pozwala jedynie na zmniejszenie wymaganych odległości od strony działki [...]. Zdaniem Sądu organ pierwszej instancji zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę, nie przeanalizował złożonej przez inwestora dokumentacji ograniczając się jedynie do sprawdzenia jej kompletności. Analiza projektu zagospodarowania działki, stanowiącego część projektu budowlanego, nie daje bowiem podstaw do stwierdzenia, iż jest on zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000r. Także organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutu naruszenia przepisów cytowanego rozporządzenia. Wskazać nadto należy, iż Urząd Marszałkowski Województwa [...] uzgodnił projekt zagospodarowania działki objętej inwestycją z obsługą komunikacyjną od drogi wewnętrznej biegnącej między działkami [...]. Z akt postępowania wynika, że dojazd do drogi wewnętrznej musi odbywać się przez działkę nr ew. [...] należącą do E. i M. M. Zgodę na korzystanie z tej działki wyraził jedynie M. M., co jest niewystarczające, gdyż taką zgodę powinni wyrazić oboje małżonkowie, jako współwłaściciele działki. Z oświadczenia złożonego przez E. M. wynika, że nigdy takiej zgody nie wyrażała i nie zgadza się na korzystanie przez inwestora z jej nieruchomości. Zważywszy na powyższe uchybienia, które w ocenie Sądu, mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) , uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Orzeczenie w pkt II wyroku znajduje swoje umocowanie w przepisie art. 152 cytowanej ustawy.