VII SA/Wa 894/05

WyrokWSA w Warszawie2005-12-16

Skład orzekający: Ewa Machlejd, Krystyna Tomaszewska, Bożena Więch-Baranowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy karę pieniężną za zwłokę w wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę można nałożyć, gdy opóźnienie wynikało z przyczyn niezależnych od organu lub z winy strony, lub gdy bieg terminu został wstrzymany?
Ratio decidendi
Kara pieniężna za zwłokę w wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę może być nałożona tylko wtedy, gdy organ pozostaje w zawinionej zwłoce. Okresy wstrzymania postępowania, opóźnień spowodowanych z winy strony lub z przyczyn niezależnych od organu nie wlicza się do terminu, a tym samym nie mogą stanowić podstawy do nałożenia kary.
Stan faktyczny
Starosta został ukarany karą pieniężną za zwłokę w rozstrzygnięciu postępowania dotyczącego pozwolenia na rozbudowę budynku. Organ odwoławczy utrzymał karę, ale w niższej wysokości. Starosta zaskarżył postanowienie, argumentując, że opóźnienie wynikało z przyczyn niezależnych od niego, w tym z oczekiwania na zgodę Ministra Infrastruktury na odstępstwo od warunków technicznych oraz z opóźnienia strony w złożeniu wniosku. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzające je postanowienie Wojewody. Stwierdzono, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zasądzono od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Starosty zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Starosty [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005r. znak: [...] II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Starosty [...] kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] marca 2005 r. na podstawie art. 35 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane Wojewoda [...] wymierzył Staroście [...] karę w wysokości 65.000 zł za 130 dni zwłoki w rozstrzygnięciu postępowania dotyczącego pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego przy ul. B.w Ł. W uzasadnieniu organ podał, że wniosek inwestorów o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w Urzędzie Miejskim w [...] w dniu 23 maja 2003 r. Burmistrz [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. znak [...] udzielił pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania strony uchylił powyższą decyzję i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja Wojewody [...] została zaskarżona przez inwestorów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który oddalił skargę wyrokiem z dnia 11 marca 2004 r. (sygn. akt Bk 1303/03), a pełne akta sprawy przekazał Wojewodzie [...] przy piśmie z dnia 13 kwietnia 2004 r. Organ II instancji w dniu 15 kwietnia 2004 r. przesłał akta sprawy wraz z kserokopią odpisu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Staroście [...], który w związku z wygaśnięciem z dniem 31 grudnia 2003 r. z mocy art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 80, poz. 718) porozumień z gminami o prowadzenie spraw z zakresu właściwości starosty jako organu administracji architektoniczno-budowlanej, stał się organem właściwym dla załatwienia wniosku. W dniu 16 kwietnia 2004 r. powyższe akta wpłynęły do organu I instancji i od tego dnia rozpoczął się bieg terminu, który zgodnie z art. 35 ust. 6 Prawo budowlane liczy się od dnia wpływu pełnych akt sprawy wraz z decyzją organu II instancji uchylającą i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia w trybie art. 138 § 2 kpa. Decyzja kończąca postępowanie przed organem I instancji została wydana dnia [...] października 2004 r., czyli przekroczenie ustawowego terminu dla wydania decyzji (winna być wydana do dnia 20 czerwca 2004 r.), wyniosło 130 dni. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Starosta [...] podnosząc, że opóźnienie w załatwieniu sprawy spowodowały okresy opóźnień i przyczyny niezależne od organu, gdyż 19 lipca 2004 r. Starosta przekazał wniosek do Ministra Infrastruktury w sprawie zgody na odstępstwo od warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który był załatwiony przez Ministra do 16 września 2004 r., nadto wcześniej tj. 30 kwietnia 2004 r. organ skierował pismo do inwestorów o złożenie wniosku w sprawie udzielenia zgody na odstępstwo i wniosek ten wpłynął do organu 8 lipca 2004 r. Zdaniem organu załatwiał on sprawę przez 67 dni, a więc bez zwłoki. Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] wydanym dnia [...] kwietnia 2005 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżone postanowienie w całości i wymierzył Staroście [...] karę pieniężną w wysokości 34.000 zł. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że Starosta [...] otrzymał akta przedmiotowej spawy do ponownego rozpatrzenia w dniu 16 kwietnia 2004 r. i od tego dnia rozpoczął bieg termin dla załatwienia sprawy, określony w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Przy zachowaniu ustawowego terminu sprawa winna być rozstrzygnięta najpóźniej do dnia 20 czerwca 2004 r. W przedmiotowej zaś sprawie Starosta [...] wydał decyzję o pozwoleniu na budowę w dniu [...] października 2004 r. Okresem, w którym bieg terminu był wstrzymany był okres załatwiania przez Ministra Infrastruktury wniosku inwestorów, dotyczącego zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych w zakresie lokalizacji planowanej rozbudowy budynku. W dniu 19 lipca 2004 r. Starosta Wystąpił do Ministra w sprawie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo. Pismem z dnia 13 września 2004 r., które wpłynęło do Starostwa 19 września 2004 r. Minister upoważnił Starostę do wyrażenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. Procedura związana z wnioskiem inwestorów trwała 61 dni i w myśl art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane okres ten winien zostać pominięty przy obliczaniu ilości dni, o które przekroczono termin załatwienia sprawy, a więc Starosta [...] przekroczył termin na załatwienie przedmiotowej sprawy o 68 dni. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Starosta [...]. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając, że organ odwoławczy nie wziął pod uwagę okresu opóźnienia wynikłego z winy strony tj. od 30 kwietnia 2004 r. kiedy organ skierował pismo do inwestora o złożenie wniosku w sprawie udzielenia zgody na odstępstwo do dnia 8 lipca 2004 r. kiedy inwestorzy złożyli wniosek. Ponadto Starosta [...] podniósł, że od dnia 31 maja 2004 r. zostało zmienione prawo budowlane w ten sposób, że wprowadzono termin 65 dni dla wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Termin ten, zdaniem skarżącego, należy liczyć od 31 maja 2004 r. i od tego dnia winien on obowiązywać skarżącego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty Zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie narusza prawo. Ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 80, poz. 718) ustawodawca dodał do art. 35 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. ustęp 6, w którym wprowadził sankcję w postaci kary finansowej w przypadku, gdy organ nie wyda rozstrzygnięcia w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie pozwolenia. Kara ta, w wysokości po 500 zł za każdy dzień zwłoki ma na celu zdyscyplinowanie organów architektoniczno-budowlanych w sytuacji, gdy pozostają one w zwłoce z własnej winy. Kolejna nowelizacja dokonana ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane dodając do art. 35 ust. 8 precyzuje sposób obliczania 65 dniowego terminu przewidzianego dla wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Zgodnie z ust. 8 art. 35 w/w ustawy (w jego brzmieniu w dacie wydania obu decyzji w niniejszej sprawie) do terminu, o którym mowa w ust., 6 nie nalicza się okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. W niniejszej sprawie bieg terminu dla wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę budynku inwestorów przewidziany w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego rozpoczął się dnia 16 kwietnia 2004 r., a przekroczenie terminu w wydaniu rozstrzygnięcia spowodowane było opóźnieniem w złożeniu wniosku inwestorów w sprawie udzielenia zgody na odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych (okres ten to czas od 30.04.2004 r. do 09.07.2004 r.), które z pewnością nastąpiło z winy strony, oraz czas rozpoznawania tego wniosku przez Ministra Infrastruktury (od 19.07.2004 r. do 17.09.2004 r.) na czas trwania tego postępowania organ nie miał wpływu. Uwzględniając więc w/w okresy jako wstrzymujące bieg terminu określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, należy uznać, że każdy dzień zwłoki w przypadku nie wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w określonym terminie miał na celu zdyscyplinowanie organów architektoniczno-budowlanych, lecz kara ta nie może być stosowana automatycznie po upływie określonego w ust. 6 terminu, a jedynie tylko wówczas, gdy organ pozostaje w zawinionej zwłoce. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła, a więc zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1a, art. 135, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło