VII SA/Wa 898/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2008 r. po rozpoznaniu wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2007r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2007 r. odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W dniu 9 stycznia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny na mocy postanowienia oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2007 r. odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W dniu [...] sierpnia 2008 r wpłynął do Sądu kolejny formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. B., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 7 października 2008 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie koniecznych danych w formularzu w szczególności podanie: z czego lub przy czyjej pomocy się utrzymuje, czy podejmuje prace dodatkowe, dorywcze, sezonowe, umowy zlecenia, czy uzyskuje pomoc ze strony rodziny lub innych osób, organizacji, jeśli tak w jakiej wysokości lub formie oraz jakie ponosi wydatki związane z utrzymaniem domu. W odpowiedzi na powyższe wnioskodawca nadesłał w dniu 31 października 2008 r. dodatkowe wyjaśnienia. W sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym zgodnie z art. 252 § 1 ww. ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Na podstawie art. 255 powołanej na wstępie ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, Sąd ma prawo zażądać od strony złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W niniejszej sprawie skorzystano z tej możliwości, wzywając wnioskodawcę dwukrotnie do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku. W formularzu PPF wnioskodawca podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada dom o pow. 90 m2, mieszkanie 12 m2, nieruchomość rolną o pow. 0,58 ha. Nie wskazał posiadania innego majątku. Dodał, że od ostatnio rozpoznawanego wniosku sytuacja strony pogorszyła się. W dodatkowych wyjaśnieniach poinformował, że utrzymuje się z gruntu o pow. 0,58 ha, nie uzyskuje pomocy ze strony rodziny lub innych osób, a wydatki jakie ponosi to ok. 20 złotych za energię elektryczną oraz że posiada zadłużenie kredytowe w wysokości 60.000 zł. Rozpoznając wniosek należy wskazać, że wnioskodawca podał, że utrzymuje się z gruntu o pow. 0,58 ha. Informacja taka jest jednak zbyt ogólnikowa i nie wystarczająca do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący nie wskazał bowiem żadnej kwoty pieniężnej jaką uzyskuje z posiadanego gruntu. Wnioskodawca nie wyjaśnił, także skąd posiada środki finansowe na opłacenie ewentualnych rachunków za energie elektryczną w wysokości 15 złotych, skoro nie wykazał w formularzu żadnych dochodów. Również nie podał skąd czerpie środki na spłatę kredytu. Wnioskodawca poinformował, że pozostaje bez pracy, nie uzyskuje żadnej pomocy od rodziny lub innych osób oraz nie podejmuje żadnej dodatkowej pracy. Nie wyjaśnił od jakiego okresu jest bez pracy, czy podejmował próby jej znalezienia oraz z jakiego powodu nie podejmuje prac dorywczych. Podane przez wnioskodawcę informacje dotyczące jego sytuacji finansowej, nie są wyczerpujące i dostatecznie przekonywujące. Mało wiarygodnym bowiem jest, aby strona nie posiadała żadnych dochodów bądź też nie uzyskiwała żadnej pomocy finansowej od innych osób umożliwiającej chociaż minimalny poziom egzystencji. Z powyższych przyczyn uznano, że skarżący nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy. Tym samym brak jest podstaw do zmiany wcześniejszego postanowienia Sądu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 260 i 165 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.