VII SA/Wa 898/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Przedsiębiorstwa [...] "L." Sp. z o.o. w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: oddalić wniosek [...] Przedsiębiorstwa [...] "L." Sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...] W skardze z dnia 12 maja 2008 r. [...] Przedsiębiorstwo [...] "L." Sp. z o.o. w W. wniosło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] stycznia 2008 r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. S. [...] w W. i zezwalającą na wznowienie robót budowlanych. W uzasadnieniu swojego wniosku Spółka wskazała, iż "zrealizowanie inwestycji choćby nawet tylko częściowe narazi skarżącego na znaczną szkodę związaną z ograniczeniem możliwości korzystania z własnej nieruchomości przy ul. S. [...], wynikającym m.in. z ograniczeniem dostępu światła dziennego". Zdaniem skarżącej Spółki, w wyniku realizacji spornej inwestycji, utraci ona jako pracodawca, zdolność spełnienia wymagań zawartych w § 15, § 25 i § 26 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. We wniosku wskazano również na okoliczność, iż "prowadzenie robót budowlanych przez inwestora naraża również jego samego na możliwe znaczne szkody, gdyby skarga została uwzględniona. Jego znaczna szkoda wyraziłaby się wartością wykonywanych prac, które następnie musiałyby być rozebrane". Ponadto, w ocenie wnioskodawcy, "ewentualna konieczność rozbiórki realizowanych obecnie prac budowlanych stanowić będzie trudny do odwrócenia skutek w rozumieniu art. 61 § 3 u.p.a., zważywszy na skomplikowaną i długotrwałą procedurę wydania i wykonywania nakazu rozbiórki". W piśmie z dnia 8 lipca 2008 r. stanowiącym odpowiedź na skargę "H." Sp. z o.o. w W. wniosła o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub o wyznaczenie kaucji w trybie art. 35 a Prawa budowlanego w wysokości 1.418.192, 80 zł. na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, ponadto Sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W przypadku decyzji o "pozwoleniu na budowę" ustawodawca nie przewidział automatyzmu wstrzymania wykonalności decyzji. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 1 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wobec argumentacji przedstawionej przez skarżącą Spółkę, która nie wykazała zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. Fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Ponadto Sąd, będąc właściwy do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności. Kontynuowanie prowadzonych przez inwestora prac budowlanych, zanim Sąd rozstrzygnie wniesioną skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się na wyłączne ryzyko inwestora, który powinien być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie spowoduje konieczność poniesienia kosztów związanych z rozbiórką wnoszonych obiektów budowlanych. Wskutek oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wniosek "H." Sp. z o.o. w W. o wyznaczenie kaucji w trybie art. 35 a Prawa budowlanego jest bezprzedmiotowy. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.