VII SA/Wa 9/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak- Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2012 r. sprawy ze skargi [...] i Partnerzy Spółki Adwokackiej na decyzję Prezydenta [...] w przedmiocie odmowy wydania identyfikatorów TK skargę oddala. W dniu 20 września 2011 r. [...] Spółka [...] z siedzibą w [...] wystąpiła do Zarządu Dróg Miejskich w [...] z wnioskiem o wydanie identyfikatorów TK na wjazd w strefę ograniczonego ruchu pojazdów (oznakowaną znakiem B-1): na [...], - Na [...] dla dwóch pojazdów będących w dyspozycji Spółki w celu prowadzenia działalności gospodarczej w przy ul. [...] w [...] oraz wskazała, że wjazd w strefę odbywał się będzie przez cały tydzień oraz całą dobę. Zarząd Dróg Miejskich w [...] pismem z dnia 23 września 2011 r. poinformował [...] Spółka [...], że dojazd do ul. [...] jest przewidziany i zapewniony bez konieczności przejazdu Traktem [...]. Identyfikatory TK wydawane są użytkownikom pojazdów, którzy są ujęci w Zarządzeniu [...] Prezydenta [...] z dnia [...] września 2009 r., zmienionym Zarządzeniem [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., w § 3 ust. 2 i 5 oraz § 4. W związku z powyższym Zarząd Dróg Miejskich nie znajduje uzasadnienia do wydania wnioskowanych identyfikatorów TK uprawniających do przejazdu ulicami [...] i [...] wyłączonymi z ruchu i oznakowanymi znakiem typu B-1 "zakaz ruchu w obu kierunkach". [...] Spółka [...] z siedzibą w [...] pismem z dnia 3 października 2011 r. wniosła o "ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę przedmiotowej decyzji". W uzasadnieniu wskazała, że siedziba Spółki mieści się przy ul. [...] "w bezpośrednim sąsiedztwie obszaru oznaczonego jako Strefa", a według Skarżącej, "przejazd ulicami wyłączonymi z ruchu i oznakowanymi znakiem typu B-1 "zakaz ruchu w obu kierunkach" jest w rzeczywistości najszybszym i najprostszym możliwym sposobem dojazdu do wybranej na siedzibę Spółki nieruchomości. Zarząd Dróg Miejskich pismem z dnia 10 października 2011 r. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 23 września 2011 r. Ponadto poinformował, że wydane 154 sztuki identyfikatorów TK dla pojazdów wykorzystywanych do realizacji zadań Urzędu [...], nie służą pracownikom do skracania sobie dojazdu do pracy, lecz wykonywania obowiązków służbowych. Wskazany w piśmie Spółki fakt możliwości dojazdu do siedziby Spółki inną trasą, nie objętą zakazem, zapewnia Spółce sprawne prowadzenie działalności gospodarczej bez korzystania z identyfikatora TK. Zgodnie bowiem z § 3 pkt 2 Regulaminu wydawania i użytkowania identyfikatorów TK uprawniających do wjazdu w strefę objętą zakazem ruchu na terenie Traktu [...], stanowiącego załącznik nr 1 do Zarządzenia Nr [...] Prezydenta [...] o identyfikator mogą ubiegać się osoby prowadzące działalność gospodarczą mające siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej na terenie strefy. Ponadto wskazał, że intencją władz miasta jest ograniczenie przejazdów ulicami Traktu [...] do minimum. W związku z powyższym Zarząd Dróg Miejskich nie znajduje uzasadnienia do wydania wnioskowanych identyfikatorów TK. Na powyższe rozstrzygnięcie [...] Spółka [...] z siedzibą w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie: - prawa materialnego poprzez naruszenie § 3 Regulaminu wydawania i użytkowania identyfikatorów TK uprawniających do wjazdu w strefę objętą zakazem ruchu na terenie Traktatu [...] w zw. z art. 6 K.p.a. poprzez zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu kryteriów nie przewidzianych przez prawo; - prawa procesowego poprzez naruszenie art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez stosowanie przez organ niejednolitych kryteriów podczas wydawania identyfikatorów TK, co skutkowało odmową wydania identyfikatorów TK; - prawa procesowego poprzez naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez założenie z góry wyższości interesu społecznego nad interesem obywatela, czego skutkiem było wydanie rozstrzygnięcia skupiającego się wyłącznie na rozpatrzeniu interesu społecznego oraz naruszenie art. 80 K.p.a. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, co skutkowało wydaniem rozstrzygnięcia na niekorzyść skarżącej spółki. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] reprezentowany przez Zarząd Dróg Miejskich wniósł o jej odrzucenie w oparciu o treści art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wskazał, że skarżąca Spółka jest spółką partnerską prowadzącą działalność gospodarczą, mającą siedzibę w [...] przy ul. [...]. Wbrew twierdzeniom skargi, siedziba Skarżącej, jak też miejsce wykonywania działalności gospodarczej, nie znajduje się na terenie strefy. Ulica [...] nie została, bowiem wymieniona w § 1 ust. 2 Regulaminu wśród ulic wyłączonych z ruchu i oznakowanych znakiem typu B-1 (zakaz ruchu). Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] września 2009 r. w sprawie wjazdu w strefę objętą zakazem ruchu na terenie Traktu [...] (zmienionym Zarządzeniem Nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2010 r.), Prezydent [...] , w związku z zatwierdzonym projektem organizacji ruchu, wprowadził na Trakcie [...] zakaz ruchu w miejscach oznaczonych znakiem typu B-1 "zakaz ruchu w obu kierunkach". Jednocześnie Prezydent [...] określił w ww. Regulaminie stanowiącym załącznik do Zarządzenia Nr [...], komu i w jakich przypadkach są wydawane identyfikatory TK upoważniające do poruszania się po ww. obszarze Traktu [...]. Jak wynika m.in. z treści § 2 ust. 2 powyższego Regulaminu, Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich jedynie wydaje identyfikatory TK "na podstawie złożonego wniosku, zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...] września 2009 r.", a więc tylko i wyłącznie osobom uprawnionym do uzyskania identyfikatorów TK powyższym Zarządzeniem Nr [...] Prezydenta [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne w świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej p.p.s.a.) obejmuje orzekanie w sprawach skarg nie tylko na decyzje lub postanowienia, lecz również na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być akty lub czynności, które są podejmowane w sprawach indywidualnych, mają charakter publicznoprawny oraz dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa. Oznacza to, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot nie powiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (vide: postanowienie NSA z 27 września 1996 r., sygn. akt I SA 1326/96). Wskazać należy, że Prezydent [...], zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108 poz. 908 ze zm.) jest organem zarządzającym ruchem na drogach publicznych położonych na terenie miasta [...], z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych. Realizując zadania z zakresu zarządzania ruchem uprawniony jest w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 1777 poz. 1729) m. in. do rozpatrywania projektów organizacji ruchu, opracowywania projektów organizacji ruchu, zatwierdzania organizacji ruchu oraz przekazywania zatwierdzonej organizacji ruchu do realizacji. Jako organ zarządzający ruchem ma więc kompetencje do wydawania zarządzeń w sprawie organizacji ruchu na terenie [...]. Zarządzenia Prezydenta [...] w zakresie organizacji ruchu są aktami organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanymi w sprawach z zakresu administracji publicznej.(vide: Jan P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. - Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, W-wa 2006, str. 33). Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] września 2009 r. w sprawie wjazdu w strefę objętą zakazem ruchu na terenie Traktu [...] (zmienionym Zarządzeniem Nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2010 r.) Prezydent [...] , w związku z zatwierdzonym projektem organizacji ruchu, wprowadził na Trakcie [...] zakaz ruchu w miejscach oznaczonych znakiem typu B-1 "zakaz ruchu w obu kierunkach". Zasady i tryb wydawania identyfikatorów TK upoważniających do poruszania się po obszarze Traktu [...] Prezydent [...] określił w Regulaminie stanowiącym załącznik do Zarządzenia Nr [...]. Wnioski o wydanie identyfikatorów TK rozpoznają w imieniu Prezydenta [...] upoważnieni pracownicy Zarządu Dróg Miejskich w [...]. W ocenie Sądu odmowa wydania identyfikatorów TK przez organ jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., który może być poddany kontroli sądu administracyjnego. Kontrolując zaskarżony akt sąd stwierdził, iż skarga [...] Spółka [...] z siedzibą w [...] nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżony akt nie narusza prawa w stopniu mającym wpływ na prawidłowość dokonanego rozstrzygnięcia. Okoliczności na które powołała się [...] Spółka [...] z siedzibą w [...] mające, w jej ocenie, uzasadniać wydanie tych identyfikatorów to przede wszytskim lokalizacja działalności gospodarczej - przy ul. [...] w bezposrednim sąsiedztwie obszaru oznaczonego jako strefa (odcinek ul. [...] odcinek ul. [...] – [...]), gdzie najdogodnieszym, najprostszym i jednocześnie najszybszym sposobem dojazdu jest przejazd przez [...]. Zgodnie z § 3 pkt 2 ww. Regulaminu stanowiącego załącznik do Zarządzenia Prezydenta [...] Nr [...] o identyfikator TK mogą się ubiegać osoby prawne, osoby fizyczne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowiści prawnej, prowadzące działalność gospodarczą na terenie strefy z zastrzeżeniem § 4 Regulaminu. Każdy podmiot może otrzymać jeden identyfikator, z zastrzeżeniem § 3 pkt 7 Regulaminu. Podmioty wymienione w pkt 2 § 3 Regulaminu, w celu otrzymania identyfikatora TK, składają wniosek do Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich zawierający dokumenty potwierdzające rodzaj prowadzonej działalności (§ 3 ust. 3 Regulaminu). Ponadto o identyfikatory TK mogą się ubiegać organizatorzy imprez, inwestorzy i podmioty prowadzące roboty remontowe na [...] (§ 3 pkt 5) oraz zobligowani do posiadania identyfikatorów TK sa mieszkańcy posesji, których obsługa możliwa jest jedynie od strony Traktu [...] (§ 4 pkt 1 Reguaminu). Natomiast przez Strefę rozumie się obszar Traktu [...] wyłączony z ruchu i oznakowany znakiem B-1 (zakaz ruchu). Są to ulice: [...] odc. [...] – [...],[...], ul. [...] odc. [...] – [...], ul. [...] odc. [...] – [...], ul. [...] odc. [...] – [...] (§ 1 ust. 2 Regulaminu). Organ odmawiając skarżącej Spółce wydania identyfikatorów TK stwierdził, że dojazd do ul. [...] jest przewidziany i zapewniony bez konieczności przejazdu Traktem [...]. Identyfikatory TK wydawane są uzytkownikom pojazdów, którzy są ujęci w Zarzdzeniu [...] Prezydenta [...] z dnia [...] września 2009 r., zmienionym Zarządzeniem [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., w § 3 ust. 2 i 5 oraz § 4. Wskazał, że o identyfikator TK mogą ubiegać się osoby prowadzące działalność gospodarczą mające siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej na terenie strefy. Ponadto podniósł, że intencją władz miasta jest ograniczenie przejazdów ulicami Traktu [...] do minimum. Biorąc pod uwagę okoliczności powołane przez skarżącą we wniosku o wydanie identyfikatorów TK stanowisko organu należy uznać za uzasadnione. Wprowadzenie przez Prezydenta [...] ograniczeń w ruchu pojazdów po obszarze Traktu [...] miało na celu, jak wskazał organ, ograniczenie przejazdów ulicami Traktu [...] do minimum. Wprowadzone ograniczenia w ruchu pojazdów po obszarze Traktu [...] powodują niewątpliwie utrudnienia dla dysponentów pojazdów. Uzasadnione są jednak szeroko pojętym interesem społecznym. Jednakże sam fakt, że skarżąca prowadzi działalności gospodarczą przy ul. [...] w bezposrednim sąsiedztwie obszaru oznaczonego jako strefa (odcinek ul. [...] odcinek ul. [...] – [...]), gdzie najdogodnieszym, najprostszym i jednocześnie najszybszym sposobem dojazdu jest przejazd przez [...] nie jest okolicznością, która w świetle § 3 pkt 2 i 5 oraz § 4 pkt 1 Regulaminu wydawania identyfikatorów TK uzasadniałby wydanie identyfikatorów, gdyż skarżąca nie jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i mającą siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej na terenie strefy. Wobec powyższego, Sąd stwierdza, że w ostatecznej ocenie zaskarżony akt odpowiada prawu. Skarżąca nie została wprawdzie pouczona przez organ o trybie i terminie zaskarżenia rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy wydania identyfikatorów TK, jednakże nie wywołało to dla niej żadnych negatywnych skutków procesowych, gdyż ustanowiony przez nią pełnomocnik zaskarżył skutecznie akt organu do sądu administracyjnego. Mając na uwadze podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.