VII SA/Wa 901/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Wojciech Mazur, Asesor WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2005 r. sprawy ze skargi (...) Sp. z o.o. w (...) na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2004 r. znak: (...) w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszonego zamiaru budowy nośnika reklamowego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Skarżący C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. zgłosiła w dniu 18 lutego 2004r. w Urzędzie Miasta [...] zamiar budowy tymczasowego obiektu budowlanego niepołączonego trwale z gruntem ( urządzenia reklamowego o wymiarach 3x6m) w W. w pasie drogowym Alei S. w rejonie ulicy M. od dnia 1 kwietnia 2004r. Do zgłoszenia skarżąca dołączyła projekt budowlany urządzenia oraz wskazała, iż nośnik reklamowy jest urządzeniem wolnostojącym, rozbieralnym o konstrukcji stalowej. Realizacja zamierzenia nie pogarsza stanu środowiska ani warunków zdrowotno- sanitarnych, nie wprowadza i nie zwiększa ograniczeń dla terenów sąsiednich, nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] , na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 z późn.zm.) wniósł sprzeciw od zgłoszenia zamiaru budowy przez C. nośnika reklamowego. Sprzeciw organ uzasadnił tym, iż w jego przekonaniu zgłoszony obiekt należy do obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, ponieważ do jego posadowienia niezbędne jest wykonanie robót ziemnych, a po jego usunięciu konieczne będzie dokonanie rekultywacji. W ocenie organu zgodnie z art. 3 Prawa budowlanego obiekt ten wymaga pozwolenia na budowę w trybie art. 28, a nic zgłoszenia. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła C. Sp. z oo. w W. Odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie przez Wojewodę co do istoty sprawy. Odwołując się zarzuciła organowi naruszenie art. 29 ust. 2 pkt 6 oraz art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którymi zgłoszeniu podlega instalowanie i remont tablic i urządzeń reklamowych. Wskazała, że inwestycja spełnia przesłanki ww. przepisu, ponieważ urządzenie reklamowe nie będzie usytuowane poza obszarem zabudowanym, a nadto nie ma charakteru trwale związanego z gruntem. Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ wskazał, iż zgłoszone prze inwestora roboty budowlane wymagają pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, zwolnione zostały tylko roboty polegające instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych. Przepis ten dotyczy jedynie instalowania reklam na istniejących obiektach. Natomiast prace budowlane objęte zgłoszeniem- ze względu na charakter i skalę- uznać należy za budowę obiektu, ponieważ polegają one na wykonaniu nowego obiektu budowlanego ( konstrukcji nośnika, na którym ma być zawieszona tablica reklamowa) w określonym miejscu, a nie tylko na jego instalacji, wymianie czy remoncie. W ocenie organu zgłoszone urządzenie reklamowe zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane zalicza się do budowli i wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Z załączonego do "zgłoszenia" projektu technicznego wynika, iż wysokość urządzenia reklamowego ma wynosić 7,80m ponad terenem, a powierzchnia tablicy do naklejania 18m2. Organ uznał zatem, iż z uwagi na znaczne wymiary oraz skalę i charakter prac związanych z jej realizacją , inwestycja powyższa wymaga pozwolenia na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła C. Sp. z oo. w W. Skarżąca zarzuciła decyzji: niewłaściwą interpretację art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, poprzez błędne przyjęcie, że budowa urządzenia reklamowego objętego zgłoszeniem, wymaga pozwolenia na budowę, błędny pogląd prawny, że zakwalifikowanie urządzeń reklamowych do budowli w rozumieniu ustawy Prawo budowlane jest wystarczającą przesłanką uzasadniającą wprowadzenie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę dla instalacji przedmiotowego urządzenia reklamowego, 3. niewłaściwe przyjęcie, że przedmiotowy nośnik jest urządzeniem trwale związanym z gruntem, 4. wydania zaskarżonej decyzji na podstawie błędnych ustaleń faktycznych dotyczących posadowienia przedmiotowego nośnika reklamowego, wynikających z błędnego odczytania załączonego do zgłoszenia projektu. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( t.jedn.z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) wprowadziła zasadę wyrażoną w art. 28, iż budowę można rozpocząć po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budowę zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Wyjątek od tej zasady stanowią przepisy art. 29-31 tej ustawy, na mocy których możliwe jest wykonywanie obiektów budowlanych lub robót budowlanych na podstawie zgłoszenia zamiaru inwestycyjnego. Zgodnie z art. 29 ust. 2 ww. ustawy Prawo budowlane, pozwolenia na budowę nie wymaga m.in. wykonywanie robót budowlanych polegających na: - pkt 6 - instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym, - pkt 15 - instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych. Wykonywanie robót, określonych w art. 29 pkt 6 obciążone zostało obowiązkiem zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy), natomiast instalacja urządzeń na obiektach budowlanych wymaga zgłoszenia jedynie w przypadku, gdy urządzenie te przekraczają wysokość 3m (art. 30 ust. 1 pkt 3b). Z przytoczonych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, iż instalacja tablic i urządzeń reklamowych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, przy czym ustawodawca nie uzależnił wyjątku wyszczególnionego w art. 29 ust. 2 pkt 6(ani od wielkości tablic i urządzeń reklamowych, ani też od tego czy są to tablice lub urządzenia wkopane w ziemię, a więc trwale związane z gruntem, które zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego można uznać za budowle, czy też są to tablice lub urządzenia reklamowe ustawione na konstrukcji naziemnej. W związku z tym Sąd nie podzielił poglądu prawnego wyrażonego w decyzjach organów obu instancji o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla nośnika reklamowego, zgłoszonego przez C. Sp. z oo. w Warszawie Nie do zaakceptowania są stwierdzenia organów administracyjnych, iż budowa konstrukcji nośnika reklamowego do której zamontowana ma być tablica reklamowa-wymaga pozwolenia na budowę ze względu na skalę i charakter. Prawo budowlane nie przewiduje możliwości formalnego podziału zamierzenia inwestycyjnego i stosowania do tak podzielonych części odmiennych przepisów ustawy. Ponadto art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego zwalnia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie tylko tablice reklamowe, ale również urządzenia reklamowe, co niewątpliwie oznacza całość urządzenia reklamowego, a więc także elementów konstrukcyjnych koniecznych do montażu samej tablicy reklamowej. Jeżeli organy administracji uznają, iż skala i wielkość robót budowlanych przy instalowaniu tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego zagraża np. bezpieczeństwu ludzi lub mienia albo zwiększa ograniczenia lub uciążliwości dla sąsiadów może w drodze decyzji, na podstawie art. 30 ust. 7 nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę na roboty objęte zgłoszeniem. Uprawnienie to ma charakter uznaniowy i wymaga uzasadnienia przez organ podstaw do zastosowania art. 30 ust. 7 ustawy. Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt la ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DłU. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.