VII SA/Wa 901/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.N., H.N. - wspólników [...] s.c. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.N., H.N. - wspólników [...] s.c. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Strona skarżąca – R.N. i H.N. wspólnicy [...] s.c. w piśmie z dnia 7 czerwca 2012 r. uzupełnionym pismem z dnia 25 września 2012 r. o podpis drugiego skarżącego - złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., znak [...], wydanej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej H.N. i R.N. pozwolenia na użytkowanie orczykowego wyciągu narciarskiego w miejscowości [...]. We wniosku podniesiono, iż wprowadzenie w życie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, jak również wyrządzić znaczną szkodę o charakterze majątkowym. Skarżący nie będą bowiem mogli uruchomić wyciągu, a co za tym idzie utracą jedyne źródło utrzymania siebie i rodziny, a także możliwość spłaty kredytu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine). Przy czym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest jego uzasadnienie, a zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym, co do zasady przez stronę, materiale dowodowym. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Sąd wydając orzeczenie w niniejszej sprawie w oparciu o art. 61 p.p.s.a. oparł swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie, gdyż dotyczy decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie oraz ponieważ wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia