VII SA/Wa 901/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia radcy prawnego P. W. w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 901/13; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu P.W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 229,80 złotych (dwieście dwadzieścia dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy), na którą składa się kwota 180,00 złotych (sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, podwyższona o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) oraz kwota 8,40 złotych (osiem złotych i czterdzieści groszy) tytułem niezbędnych wydatków. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał pełnomocnikowi skarżącej r. pr. P. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 156 złotych (sto pięćdziesiąt sześć złotych), na którą składa się kwota 120,00 złotych (sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, podwyższona o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) oraz kwota 8,40 złotych (osiem złotych i czterdzieści groszy) tytułem niezbędnych wydatków. W dniu 3 lipca 2014r. (1 lipca 2014r. - data nadania pisma w UP) wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej radcy prawnego P. W., który Sąd potraktował jako zażalenie na postanowienie z dnia 23 czerwca 2014 r. Pełnomocnik podkreślił, iż w związku z faktem, iż został ustanowiony jako pełnomocnik skarżącej po wydaniu wyroku, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje mu 75 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie pełnomocnika skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie należało uchylić i sprawę rozpoznać na nowo. Na podstawie przepisu art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490, ze zm.), zwanej dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b wskazanego rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wynosi 240,00 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%). W niniejszej sprawie pomoc prawna udzielona z urzędu polegała na sporządzeniu przez radcę prawnego opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 10 stycznia 2014r. Radca prawny nie reprezentował skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, został ustanowiony jako pełnomocnik z urzędu na wniosek skarżącej po wydaniu wyroku w przedmiotowej sprawie. W konsekwencji, w niniejszej sprawie radcy prawnemu P. W. należy się wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 75 % stawki minimalnej, tj. 180,00 złotych, powiększone o kwotę 41,40 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Ponadto, tytułem niezbędnych i poniesionych wydatków zwrotowi podlega kwota 8,40 złotych poniesiona tytułem opłaty pocztowej. Suma kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wynosi zatem 229,80 zł. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., art. 250 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.