VII SA/Wa 902/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędziowie sędzia WSA Mirosława Kowalska, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia kosztów związanych z usunięciem pojazdu oddala skargę Sygnatura akt VIISA/Wa 902/16 UZASADNIENIE Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2015r. na podstawie art. 130a ust. 2a, ust. 10h, ust. 10j oraz ust 6 i 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 - j.t. z późn. zm.), załącznika nr 2 do uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2013 (Dziennik Urzędowy Woj. [...] z 2012 r., poz. [...]), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1438 j.t.) w zw. z art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 -j.t. z późn. zm.) ustalił wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki Kia nr rejestracyjny [...], na kwotę 478 złotych (czterysta siedemdziesiąt osiem złotych), do zapłaty których zobowiązał [...]. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 13.09.2013 r. Strażnik Miejski na podstawie art. 130a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 - j.t z późn. zm.), wydał dyspozycję usunięcia pojazdu marki Kia nr rej. [...] z ulicy [...] w [...] z powodu niezastosowania się kierowcy do znaku B-36 z tabliczką T-24. Kierujący wyczerpał tym samym znamiona wykroczenia z art. 92 § 1 Kodeksu wykroczeń. W trakcie czynności usuwania pojazdu zgłosił się jego właściciel - [...], w związku z czym, na podstawie art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym odstąpiono od usunięcia pojazdu. Powyższy stan faktyczny organ ustalił na podstawie dyspozycji usunięcia pojazdu nr [...] wystawionej przez Strażnika Miejskiego, notatki urzędowej Strażnika Miejskiego oraz danych z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Dalej organ stwierdził, że wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów, co wynika z załącznika do faktury wystawionej przez firmę holującą [...] Sp. z o. o. (zapłacona przez m. [...] ) z treści dyspozycji usunięcia pojazdu nr [...], zapisów w systemie GPS, raportu drogowego. Do pokrycia tych kosztów zgodnie z art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym w związku z art. 130a ust. 10 tej ustawy zobowiązany jest właściciel. Decyzja (dyspozycja) usunięcia pojazdu z drogi publicznej i umieszczeniu go na parkingu strzeżonym jest podejmowana w przypadku stwierdzenia przez podmiot wskazany w art. 130a ust. 4 ww. ustawy, że wystąpił jeden ze stanów faktycznych wymienionych w art. 130a ust. 1 ustawy. Przedmiotem postępowania było jedynie ustalenie, czy została wydana dyspozycja usunięcia pojazdu, oraz czy powstały z tego tytułu koszty. Ze zgromadzonych dowodów wynikało, że obydwie okoliczności miały miejsce. Zgodnie z art. 130a ust. 6 ww. ustawy rada powiatu, ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a. Wysokość tych kosztów, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o których mowa w ust. 6a. Przepis powyższy ustalił maksymalną wysokość stawki za usunięcie pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t na 440 złotych, która to stawka podlega corocznej waloryzacji o właściwy wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych GUS (art. 130a ust. 6b oraz ust. 6c ustawy). Obowiązujące w danym roku wysokości zwaloryzowanych stawek są corocznie ogłaszane w Obwieszeniu Ministra Finansów. Maksymalna wysokość stawki za usunięcie pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3,5 t w roku 2013, zgodnie z Obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 7 sierpnia 2012r. w sprawie ogłoszenia obowiązujących w 2013 r. maksymalnych stawek opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego przechowywanie na parkingu strzeżonym (M.P. z 2012 r., poz. 579) wynosi 478 złotych. Wysokość kosztów ustalono zgodnie z dyspozycją art. 130a ust. 6 oraz 6a ustawy i na podstawie załącznika nr 2 do uchwały nr [...] Rady m. [...] z dnia [...] grudnia 2012 roku w sprawić ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2013 (Dziennik Urzędowy Woj. [... z 2012 r., poz. [...]), który określił wysokość kosztów odstąpienia od usunięcia pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3,5 t., na kwotę 478 złotych. Odwołanie od decyzji Prezydenta m. [...] z dnia [...] grudnia 2015r. wniósł [...]. W odwołaniu wskazał, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem: - art. 130a ust. 2a Prawa o ruchu drogowym poprzez rażącą dysproporcję w ustaleniu kosztów w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu na kwotę 478 zł, a kosztami rzeczywistymi w wysokości 26,90 zł; - naruszenia 107 § 3 kpa, poprzesz pominięcie w uzasadnieniu rzeczywistych kosztów usunięcia pojazdu w kwocie 26,90 zł; - naruszenie zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 7 i 8 kpa; - naruszenie prawa procesowego poprzez wydanie decyzji po terminie określonym w art. 35 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Prezydenta m. [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., ustalającej wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki Kia o nr rejestracyjnym [...] na kwotę 478 zł - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 130a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.) pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, w przypadku pozostawienia go w miejscu obowiązywania znaku zakazu wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela (pkt 5). Stosownie do art. 130a ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w ust. 1-2, spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Okolicznością bezsporną było, że samochód Kia nr rej. [...] w dniu [...].09.2013 r., około godziny 12:43 został zaparkowany przy ul. [...] w [...] , w miejscu obowiązywania znaku zakazu B-36 "zakaz zatrzymywania się" z tabliczką T-24 "wskazującą, ze pozostawiony pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela". Tym samym zostały wyczerpane znamiona wykroczenia z art. 92 § 1 Kodeksu wykroczeń, co dało podstawę do wszczęcia procedury usunięcia pojazdu w trybie art. 130a ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Usunięcia samochodu miała dokonać firma [...]. Z uwagi na to, że po wydaniu dyspozycji usunięcia pojazdu do strażnika zgłosił się jego właściciel - [...], na podstawie art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym, odstąpiono od usunięcia samochodu, o czym właściciel samochodu został poinformowany. Warunkiem sine qua non wydania decyzji w przedmiocie nałożenia na właściciela pojazdu zapłaty kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia samochodu, od której następnie odstąpiono, jest ustalenie, że koszty te powstały (wyrok WSA w Warszawie z 17.06.2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1705/13). Wydanie dyspozycji usunięcia przedmiotowego samochodu spowodowało powstanie kosztów. Z dyspozycji usunięcia pojazdu nr [...] wynika, iż dyspozycję wydano ok. godz. 12.43, natomiast odstąpienie od usunięcia pojazdu ok. godz. 12.47. Wydruk systemu informatycznego ("zlecenie holowania - szczegóły") potwierdza, iż zgłoszenie zostało przyjęte o godz. 12.43, a pojazdem realizującym był holownik o nr rejestracyjnym [...]. Z tego dokumentu wynika, iż realizację dyspozycji rozpoczęto o godz. 12.45, a anulowano o 12.48. Z raportu drogowego firmy [...] sp. z o.o., obejmującego okres od godz. 12.45 do godz. 12.52, wynika, iż w tym czasie holownik o nr rejestracyjnym [...] przebył drogę od ul. [...] w [...] do ul. [...] (tj. drogę dojazdową do ul. [...] ) o długości 2,9 km. Z raportu drogowego szczegółowego (k.12), wynika, iż pomiędzy godz. 12.45 a 12.49, holownik o nr rejestracyjnym [...] przebył drogę od ul. [...] w [...] do ul. [...] o długości 1,44 km. Zatem w celu realizacji ww. dyspozycji wyznaczony pojazd holowniczy rozpoczął dojazd i przebył część drogi, co niewątpliwie powoduje powstanie kosztów. Z faktury VAT za usuwanie pojazdów w trybie art. 130a ust. 2a oraz fragmentu załącznika, będącego integralną częścią ww. faktury, wynika, że pod nr [...] załącznika ujęto koszty usunięcia w dniu 13.09.2013 r. samochodu marki Kia o nr rejestracyjnym [...] na podstawie dyspozycji nr [...]w wysokości 26,90 zł. W tej sprawie wydanie dyspozycji spowodowało powstanie kosztów, co znalazło wyraz w załączonej kopii faktury oraz wymienionych dokumentach, wskazujących na rozpoczęcie dojazdu oraz przebycie części drogi zgodnie z dyspozycją nr [...]. Stosownie do art. 130a ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowy, Rada powiatu ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c, oraz wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o których mowa w ust. 6a. Na podstawie art. 130a ust. 6 a pkt c ustawy Prawo o ruchu drogowym, ustala się maksymalną wysokość stawek kwotowych opłat, o których mowa w ust. 5c za pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t - za usunięcie - 440 zł; za każdą dobę przechowywania - 33 zł. Stawka ta podlega corocznej waloryzacji o właściwy wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych GUS. Maksymalna wysokość stawki za usunięcie pojazdu w 2013 r. zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 7.08.2012 r. w sprawie ogłoszenia obowiązujących w 2013 r. maksymalnych stawek opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego przechowywanie na parkingu strzeżonym (M.P. z 2012 r. poz.579) - wynosi 478 zł. Na podstawie załącznika nr 2 do uchwały nr XLVIII Rady m. [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2013 (Dz. Urz. Woj. [...] . z 2012 r., poz. [...]) określono wysokość kosztów odstąpienia od usunięcia pojazdu, którego dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 t na kwotę 478 zł. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, iż wysokość kosztów, o których mowa w art.130a ust. 2 ww. ustawy, jest niezależna od okoliczności faktycznych (takich jak czas, który upłynął od wydania dyspozycji usunięcia pojazdu do odstąpienia od usunięcia, czy wyjechał holownik i jaki dystans przejechał) oraz niezależna od wysokości faktycznie powstałych kosztów i ich charakteru (czy są to koszty przejazdu holownika, kontaktu telefonicznego strażnika miejskiego z firmą holującą w celu przekazania dyspozycji itp.). [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. Domagał się uchylenia zaskarżanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta m. [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. przez nierzetelne rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym preparowanie dowodów, w wyniku czego sformułowane zostały nieprawidłowe wnioski, jakoby wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu Kia Rio nr rej [...] , a następnie odstąpienie od jego usunięcia spowodowało powstanie kosztów.  W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 13 września 2013 r. na krótki czas zatrzymał się samochodem osobowym Kia Rio nr rej. [...] przy ulicy [...] w [...] , naprzeciwko nr [...] (w pobliżu skrzyżowania z ulicą [...] ), gdzie obowiązywał znak drogowy B-36 z tabliczką T-24. Kiedy wrócił do pojazdu, Straż Miejska poinformowała go, iż o godz. 12.43 została wydana dyspozycja usunięcia pojazdu, jednakże z uwagi na jego przybycie dyspozycja ta o godz. 12.47 została anulowana. W rezultacie holownik nie przyjechał na miejsce parkowania przy ulicy [...]. W ocenie skarżącego istnieją poważne wątpliwości co do wyjazdu holownika firmy [...] sp. z o.o. specjalnie w celu realizacji dyspozycji nr [...] i usunięcia pojazdu Kia [...] oraz powstania kosztów w wysokości 26,90 zł. W "Raporcie drogowym" sporządzonym dnia 29.09.2013 r. trasa przejazdu holownika nr rej. [...][...] o godz. 12.45 rozpoczyna się od ulicy [...], a o godz. 12.53 holownik dociera do ulicy [...]- wjeżdża w ulicę [...] , przemierza dystans 2,9 km. Nie ma w raporcie z dnia [...].09.2013 r. wymienionej ulicy [...], tam gdzie parkował pojazd Kia [...], jako celu dla holownika [...]. Następnie o godz. 12.59 holownik wyruszył z ulicy [...] i po przejechaniu 4,7 km dotarł do ul [...] . Dłuższy aż o 1,8 km powrót holownika wskazywałby na inną trasę powrotu - ulicą [...] i [...]. Przy ulicy [...], róg ulicy [...] jest baza firmy [...], gdzie parkowane są holowniki i odholowane pojazdy. W toku postępowania odwoławczego Zarząd Dróg Miejskich sporządził (a raczej spreparował) "Raport szczegółowy" z dnia [...].01.2016 r. dotyczący holownika o nr rej. [...]. Zgodnie z tym raportem, holownik o numerze rej. [...] zaczął swoją trasę o godz. 12.45 z ul. [...] , następnie przemieścił się ulicą [...] , minął skrzyżowanie z ulicą [...] (12.45), [...] (12.47) i dojechał do skrzyżowania z ulicą [...] o godz. 12.49. Od ulicy [...]do [...] róg [...] holownik pokonał dystans 1.44 km. Nie wiadomo, gdzie dalej holownik zmierzał, czy powrócił do rzekomego miejsca wyjazdu przy ulicy [...] lub czy został wykorzystany do innej interwencji. Nie ma adnotacji w raporcie z dnia 29.01.2016 r., aby holownik dojechał do ulicy [...], gdzie zaparkowany był samochód Kia [...]. W ocenie skarżącego istotne są rozbieżności w numerach rejestracyjnych i nazwiskach kierowców holowników. W raporcie z dnia [...].09.2013 r. holownik ma numer rejestracyjny [...], a kierowcą jest [...], natomiast w raporcie szczegółowym z dnia 29.01.2016 r. numer rejestracyjny to - [...], a kierowcą jest [...]. SKO w uzasadnieniu decyzji wskazało, że holownik ma numer rejestracyjny [...], a potem [...] Raport szczegółowy z dnia 29.01.2016 r., został przygotowany, aby wykazać, że holownik rozpoczął dojazd i przebył część drogi, ale pomylony został holownik ([...] zamiast [...] ) nadto wskazano trasę przejazdu nie z bazy przy ulicy [...], tylko z ulicy [...]. Holownik o numerze rej. [...][...], w dniu 13 września 2013 r. w godz. 12.45 a 13.11 poruszał się po trasie [...]-[...] przemierzając dystans 2,9 + 4,7 km = 7,6 km. Nie realizował on zlecenia dotyczącego pojazdu Kia [...], bowiem pokonał w niewyjaśnionym celu znacznie dłuższą trasę. Gdyby holownik został wezwany wyłącznie do realizacji usługi odholowania mojego samochodu, to po anulowaniu dyspozycji powinien był wrócić do bazy, a nie jechać dalej pokonując łącznie 7,6 km. Jeśli holownik został użyty do innych celów niż wynikające z dyspozycji nr [...], to nie można obciążać tymi samymi kosztami wielokrotnie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów, skarga nie mogła być uwzględniona. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. ustalającą w stosunku do [...], wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki Kia o nr rejestracyjnym [...], na kwotę 478 zł. Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie było, że w dniu 13.09.2013 r. samochód Kia nr rej. [...] około godziny 12:43 został zaparkowany przez skarżącego przy ul. [...] , w miejscu obowiązywania znaku zakazu B-36 zakaz zatrzymywania się z tabliczką T-24 wskazującą, ze pozostawiony pojazd zostanie usunięty na koszt właściciel". Strażnik miejski, który ujawnił to wykroczenie wszczął procedurę usunięcia pojazdu w trybie art. 130a ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Usunięcia samochodu miał dokonać pojazd holujący firmy [...]. Z uwagi na to, że po wydaniu dyspozycji usunięcia pojazdu do strażnika zgłosił się jego właściciel - [...] , na podstawie art. art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym, odstąpił on od procedury usunięcia samochodu, o czym właściciel samochodu został poinformowany. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących rozbieżności w numerach rejestracyjnych i nazwiskach kierowców holowników, należy wskazać, że w aktach sprawy znajdują się następujące dokumenty: 1) wydruk systemu informatycznego ("zlecenie holowania - szczegóły") , który wskazuje, iż pojazdem realizującym zlecenie był holownik o nr rejestracyjnym [...]; 2) raport drogowy szczegółowy, z którego wynika, iż pomiędzy godziną, 12.45 a 12.49, holownik o nr rejestracyjnym [...] przebył drogę od ul. [...] w [...] do ul. [...] o dystansie 1,44 km. (kierującym był [...]); 3) raport drogowy obejmujący okres od godz. 12.45 do godz. 12.52, który stwierdza, iż w tym czasie holownik o nr rejestracyjnym [...] przebył drogę od ul. [...] w [...] do ul. [...] (kierującym był [...]). W ocenie Sądu wskazywane w skardze rozbieżności w numerach rejestracyjnych oraz nazwiskach kierowcy pojazdu holującego, w rzeczywistości nie mają istotnego znaczenia, gdyż nie ma wątpliwości, iż jest to ten sam pojazd kierowany przez tego samego kierowcę. Zarówno bowiem z raportu szczegółowego jak i drogowego wynika, iż kierującym był [...]. Natomiast rozbieżności w numerach rejestracyjnych pojazdu holującego wynikają najprawdopodobniej z pomyłki pisarskiej, co do ostatniego znaku w numerze rejestracyjnym. Za takim wnioskiem przemawia fakt, iż ten sam kierowca wykonywał dojazd w tym samym czasie, a w obu dokumentach wskazano tożsame dane co do początkowego miejsca trasy przejazdu holownika - o godz. 12.45 [...]. Odnosząc się do zarzutu, iż zdaniem skarżącego istnieją wątpliwości co do kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki Kia o nr rej. [...] należy stwierdzić, iż zgromadzony materiał dowodowy wykazał, że dyspozycja usunięcia pojazdu nr [...], wygenerowała koszty. Wydajnie tej dyspozycji spowodowało rozpoczęcie dojazdu holownika do samochodu marki Kia znajdującego się przy ul. [...] w [...] i przebycie przez pojazd holujący - do czasu odwołania dyspozycji - dystansu 1,44 km. Brak jest przesłanek świadczących o tym, że przebyty dystans nie stanowił realizacji dyspozycji usunięcia samochodu Kia o nr rejestracyjnym [...]. Nie ma zwłaszcza takich przesłanek, z których wynikałoby, że holownik został wykorzystany bezpośrednio do usunięcia innego pojazdu. Analiza zleceń holowania wskazuje, iż następne zlecenie wydane dla tego pojazdu holującego, miało miejsce o godz. 13. 26. Z treści dyspozycji usunięcia pojazdu nr [...] wynika, iż dyspozycję wydano ok. godz. 12.43, natomiast odstąpienie od usunięcia pojazdu nastąpiło ok. godz. 12.47. Powyższe okoliczności potwierdza wydruk z systemu informatycznego ("zlecenie holowania - szczegóły"). Zgłoszenie zostało przyjęte o godz. 12.43, a pojazdem realizującym był holownik o nr rejestracyjnym [...]. Realizację tej dyspozycji rozpoczęto o godz. 12.45, natomiast anulowano o godz. 12.48. W materiale dowodowym znajduje się też wydruk z raportu drogowego firmy [...] sp. z o.o. obejmujący okres od godz. 12.45 do godz. 12.53. Z dokumentu tego wynika, że holownik o nr rejestracyjnym [...] przebył w tym czasie trasę od ul. [...] w [...]do ul. [...] (stanowiącej drogę dojazdową do ul. [...] ) o długości 2,9 km. Wprawdzie z raportu drogowego szczegółowego (z dnia 29 stycznia 2016r.) wynika, iż pomiędzy godz. 12.45 a 12.49 holownik o nr rejestracyjnym [...] przebył drogę od ul. [...] w [...] do ul. [...]o długości 1,44 km , to między tymi dokumentami nie ma rozbieżności, gdyż pierwszy z nich jest ogólny i obejmuje większy przedział czasu, co dla sprawy jest o tyle bez znaczenia, że kierowca holownika o godz. 12.48 wiedział już, że nie musi dalej jechać do pojazdu skarżącego zaparkowanego przy ulicy [...]. Wyznaczony pojazd holowniczy rozpoczął dojazd i przebył (stosunkowo krótką) część drogi, co niewątpliwie spowodowało powstanie kosztów. W aktach sprawy znajduje się faktura VAT za usuwanie pojazdów w trybie art. 130a ust. 2a oraz fragment załącznika, będącego częścią ww. faktury, z których wynika, że pozycja nr [...] załącznika obejmowała koszty usunięcia w dniu 13.09.2013 r. samochodu marki Kia o nr rejestracyjnym [...], na podstawie dyspozycji nr [...] w wysokości 26,90 zł . Tym samym organ wykazał stosownym materiałem dowodnym, że wydanie dyspozycji nr [...] spowodowało powstanie kosztów. Zgodnie z art. 130a ust. 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym rada powiatu, ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c, oraz wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o których mowa w ust. 6a. Na podstawie art. 130a ust. 6a pkt c ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, ustala się maksymalną wysokość stawek kwotowych opłat, o których mowa w ust. 5c za pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t - za usunięcie - 440 zł. Stawka ta podlega corocznej waloryzacji o właściwy wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych GUS. Maksymalna wysokość stawki za usunięcie pojazdu w 2013 r. zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 7.08.2012 r. w sprawie ogłoszenia obowiązujących w 2013 r. maksymalnych stawek opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego przechowywanie na parkingu strzeżonym (M.P. z 2012 r., poz.579) wynosiła 478 zł. Na podstawie załącznika nr 2 do uchwały nr [...] Rady m. [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2013 (Dz. Urz. Woj. [...] . z 2012 r. poz. 10224) określono wysokość kosztów odstąpienia od usunięcia pojazdu, którego dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 t na 478 zł. Wysokość kosztów, o których mowa w art. 130a ust. 2 ww. ustawy, jest zryczałtowana, niezależna od wysokości faktycznie powstałych kosztów i ich charakteru (czy są to koszty przejazdu holownika, kontaktu telefonicznego strażnika miejskiego z firmą holującą w celu przekazania dyspozycji itp.). Mimo, iż do faktycznego odholowania samochodu skarżącego na strzeżony parking nie doszło, to zawezwanie holownika i podjęcie czynności zmierzających do usunięcia, niewątpliwie wygenerowało koszty, które organ ustalił zgodnie z przepisami. W kontekście tej oceny zarzuty skargi okazały się bezzasadne. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.