VII SA/Wa 904/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania garażu postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. Pismem do Sądu z dnia 16 czerwca 2009 r. B. A. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r., nr [...], a także poprzedzającej ją decyzji w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania garażu. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w Sądzie Rejonowym .[...] II Wydział Cywilny sygn. akt: II C 322/08 toczy się sprawa z powództwa skarżącej o eksmisję osób, które bez zgody B. A. prowadzą warsztat samochodowy w garażu. Kroki zaś podjęte przez organ szczebla powiatowego, "mogą spowodować poważne konsekwencje majątkowe" dla skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004 niepubl.). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu będzie więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 w/w ustawy. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004 niepubl.). W niniejszej sprawie skarżący niedostatecznie uzasadnili wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji a co za tym idzie nie wskazali okoliczności, które mogłyby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy wskazać, iż prowadzone postępowanie cywilne o eksmisję nie ma takiego wpływu na postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, które uzasadniałoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. Jednocześnie podkreślić należy, iż skarżąca nie wyszczególniła jakie to konsekwencje majątkowe mogłoby spowodować podjęcie czynności wskazanych w zaskarżonych decyzjach przez organy nadzoru budowlanego. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r., nr [...], a także poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.