VII SA/Wa 904/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną [...] września 2008 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta L. z [...] marca 1994 r., zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej M. L. pozwolenia na budowę (ustawienie) Kiosku branży "[...]" – wymiana kiosku na kiosk "[...]" przy ul. [...] w L., w części dotyczącej wydania decyzji na warunkach czasowych – tj. do dnia 31 stycznia 1997 r. Pismem z 21 października 2008 r. skierowanym do Wojewody [...] E. P. zwróciła się o nadesłanie dokumentów dotyczących sprawy prowadzonej w postępowaniu nieważnościowym. Główny Inspektor nadzoru Budowlanego 20 stycznia 2010 r. wezwał E. P. do sprecyzowania pisma z 21 października 2009 r. W odpowiedzi E. P. podała, że pismo to stanowi odwołanie jakie składa od decyzji Wojewody [...] z [...] września 2009 r. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym [...] marca 2010 r. na podstawie art. 134 Kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ podał, że postanowieniem z [...] grudnia 2008 r., stwierdził uchybienie przez E. P. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2008 r. Postanowienie to zostało uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2009 r. W związku z powyższym wyrokiem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] listopada 2009 r. umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem E. P. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w uzasadnieniu którego podał, że E. P. nie brała udziału w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] marca 1994 r., a decyzja Wojewody [...] z [...] września 2008 r., nie została jej doręczona. Wobec tego zdaniem organu służy jej wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, a nie wniosek na podstawie art. 58 § 1 Kpa. Organ podał, żę termin do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] upłynął 17 października 2008 r., a więc E. P. uchybiła terminowi do jego wniesienia. W ocenie organu w sytuacji gdy podmiot który nie brał udziału w postępowaniu, wniósł odwołanie po upływie terminu wniesienia odwołania dla stron biorących udział w postępowaniu koniecznym było wydanie rozstrzygnięcia w trybie art. 134 Kpa. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła E. P. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 58 § 1 i 2 w zw. z art. 134 Kpa poprzez nierozpatrzenie złożonego wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej skargą decyzji czy postanowienia w zakresie obejmującym ocenę zgodności kwestionowanego aktu z obowiązującym prawem. W ramach tak określonej kognicji uchylenie aktu jest możliwe jedynie w sytuacji stwierdzenia, iż doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, lub przy jego wydawaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy lub było podstawą do wznowienia postępowania ( art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2010 r., stwierdzające niedopuszczalność odwołania. W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem kontrolowane postanowienie nie narusza prawa. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżąca nie brała udziału w postępowaniu przed organem administracji i że nie doręczono jej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. Przedmiotowa decyzja nabrała waloru ostateczności z dniem 18 października 2009 r. Gdyby strona skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji przed upływem terminu do jej zaskarżenia przez strony biorące udział w postępowaniu wówczas obowiązkiem organu II instancji byłoby rozpatrzenie tego odwołania i rozstrzygnięcia go, a w przypadku stwierdzenia, że odwołującemu się nie przysługuje przymiot strony należałoby umorzyć postępowanie odwoławcze. Natomiast w sytuacji gdy podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu wniósł odwołanie po upływie terminu wniesienia odwołania dla stron biorących udział w postępowaniu stwierdzić należy, że odwołanie zostało wniesione od decyzji ostatecznej, dlatego obowiązkiem organu było stwierdzenie - w trybie art. 134 kpa - jego niedopuszczalności. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i utrwalonym orzecznictwem po upływie terminu do wniesienia odwołania osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, a twierdzi, że przysługuje jej w sprawie przymiot strony może się skutecznie bronić przez złożenie wniosku o wszczęcie postępowania wznowieniowego na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, bowiem odwołanie wniesione po upływie terminu dla jego wniesienia dotyczy decyzji ostatecznej która może być wzruszona tylko w trybach nadzwyczajnych uregulowanych w rozdziałach 12 i 13 działu II Kpa. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku