VII SA/Wa 908/14

Maciej Majewski starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać D. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek D. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż D. K. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i trójką dzieci. Posiada dom o pow. 70 m2 oraz mieszkanie o pow. 48 m2, nieruchomość rolną o pow.2,3 ha. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z kwoty otrzymywanej z tytułu wynagrodzenia za pracę oraz wynagrodzenia za pracę chroniona i renty męża a także z zasiłku pielęgnacyjnego w łącznej wysokości 4 500 zł. (brutto), co daje kwotę 3 650 zł netto. Wskazała, że dzieci studiują, mąż jest osobą chorą posiadającą I stopień niepełnosprawności. Wydatki gospodarstwa domowego to: opłaty mieszkania 450 zł., gaz 220 zł., prąd 180 zł., telefon stacjonarny i komórkowy 150 zł., leki 100 zł., wizyty u lekarza 150 zł. żywność 1500 zł., paliwo 200 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawczyni wraz z pięcioosobową rodziną utrzymuje się z kwoty 3 650 zł. netto, co w przeliczeniu na jedną osobę daje 730 zł. Mąż wnioskodawczyni jest osoba chorą. Okoliczność ta podnosi koszty utrzymania związane z wykupem leków i wizytami u lekarzy, dzieci studiują. W tej sytuacji uznano, że stronę nie stać na samodzielne poniesienie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.