VII SA/Wa 910/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 910/14 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przywrócić K. W. termin do wniesienia zażalenia W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r., po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek K. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 5 września 2014 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 17 listopada 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej został wyznaczony adw. K. L.. Pismem z dnia 28 listopada 2014 r., doręczonym w dniu 3 grudnia 2014 r., Sąd poinformował pełnomocnika z urzędu o stanie sprawy. W dniu 10 grudnia 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) pełnomocnik działający z urzędu wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 30 lipca 2014 r., składając jednocześnie zażalenie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik oświadczył, że niedochowanie terminu do wniesienia zażalenia było wynikiem okoliczności, na które nie miał żadnego wpływu. Wskazał, że skarżąca po doręczeniu jej postanowienia a jeszcze przed upływem terminu do złożenia zażalenia wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, który został uwzględniony. Ponadto wskazał, że pismo Okręgowej Rady Adwokackiej informujące o jego wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej zostało pełnomocnikowi doręczone w dniu 3 grudnia 2014 r. Wobec czego pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy i sporządził zażalenie wskazując, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia ustała w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia zażalenia, tj. 3 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został złożony w terminie, spełnia wszystkie wymogi formalne i zasługuje na uwzględnienie. Dokonując takiej oceny Sąd miał na względzie przywołane we wniosku okoliczności faktyczne, a mianowicie to, że w dniu 3 grudnia 2014 r. pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu jego osoby jako pełnomocnikiem dla skarżącej. Sąd miał też na uwadze ugruntowane w orzecznictwie sądowym stanowisko, zgodnie z którym przyczyna uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on pełną możliwość działania w sprawie, przy czym brak pełnomocnika profesjonalnego jest traktowany jako niezawiniona przyczyna strony w niezachowaniu terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienia NSA: z dnia 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OZ 211/12, z dnia 20 grudnia 2011 r. sygn. akt II GSK 2206/11, z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 625/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W wypadku ustanowienia pełnomocnika profesjonalnego w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia środka zaskarżenia po zapoznaniu się z aktami sprawy. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w dniu 3 grudnia 2014 r., a zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia wniósł w dniu 10 grudnia 2014 r., tj. przed upływem 7 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. W związku z powyższym, w zaistniałych okolicznościach niniejszej sprawy należało orzec o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia. Z tych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.