VII SA/Wa 911/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. Radca prawny K. S. pełnomocnik P. K. w skardze z dnia 28 kwietnia 2009 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.). Pełnomocnik skarżącego wskazał, iż zaskarżona decyzja została wydana w ramach postępowania dotyczącego zmiany pozwolenia na budowę prace objęte pierwotnym pozwoleniem na budowę już trwają i są znacznie zaawansowane. Podniósł, iż do tej pory inwestor dokonał wszystkich prac, które mógł wykonać na podstawie pierwotnego projektu budowlanego, a które nie zamykały mu drogi do wykonania prac według projektu zamiennego. Podkreślił, że wydanie przez organ II instancji decyzji umarzającej postępowanie spowodowało, że decyzja organu I instancji stała się wykonalna. I w najbliższym czasie liczyć się należy z rozpoczęciem robót zmierzających do realizacji zamiennego projektu budowlanego, a realizacja tych robót doprowadzi do nieodwracalnych skutków. Życie i ruch wokół Rynku w W. zostanie sparaliżowany (zmniejszenie miejsc parkingowych, niedopuszczalne zwężenie pasów drogowych, niezachowanie odległości planowanych miejsc parkingowych od budynków i granic działek). Sąd zauważa, iż zaskarżona decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze ma charakter formalny, a ten charakter i jej zakres, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 powołanej wyżej ustawy. Należy zauważyć, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. OZ 888/2004, niepubl.). Natomiast odnosząc się do przesłanek wstrzymania decyzji I instancyjnej wskazanych przez pełnomocnika skarżącego należy stwierdzić, iż są one ogólne i nie wskazują jaka szkoda (majątkowa lub niemajątkowa) powstała by po stronie skarżącego gdyby ją wykonano. W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącego, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca nie wykazała okoliczności, które mogłyby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.