VII SA/Wa 914/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Monika Kramek (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Sylwia Rosińska- Czaykowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi I. R. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2018 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę Przedmiotem skargi I. R. jest decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...]. Decyzją tą organ, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. – dalej: "k.p.a.") w związku z art. 103 ust. 1 pkt 1b lit. c) ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2017 r., poz. 149 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania I. R. właścicielki firmy "E.", od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] wymierzającej karę pieniężną w wysokości 2.000 zł w związku z nieprzestrzeganiem wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Sanitarny podał, że w dniu [...] grudnia 2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. O. (dalej: PPIS) otrzymał drogą elektroniczną interwencję dotyczącą oferowania do sprzedaży towarów z Niemiec bez etykiet w języku polskim na aukcjach internetowych portalu allegro w sklepie E. I. R. tj. produktu pn. "K[...]" zakupionego w dniu 21 listopada 2016 r. w ww. sklepie internetowym. W związku z tym przedstawiciele PPIS w K. O. w dniu 2 stycznia 2017 r. dokonali oceny produktów oferowanych na stronach internetowych sklepu E. i ustalili, że w opisie ww. produktu przedsiębiorca umieścił informację: "produkt przeznaczony na rynek niemiecki", podał nazwę produktu i liczbę sztuk w opakowaniu, natomiast nie podał danych szczegółowych zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi. Ponadto ustalono, że I. R. oferowała do sprzedaży szeroką gamę środków spożywczych, w tym suplementy diety oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przedstawiciele PPIS w K. O. dwukrotnie podejmowali próbę przeprowadzenia kontroli (w dniach 9 i 23 stycznia 2017 r.), nie zastając nikogo pod adresem prowadzenia działalności. W dniu 3 lutego 2017 r. I. R. skontaktowała się telefonicznie z Powiatową Stacją Sanitarno – Epidemiologiczną w K. O. stwierdzając, że przeprowadzenie kontroli powinno być poprzedzone pismem informującym, zawierającym cel kontroli, datę i godzinę jej przeprowadzenia oraz, że musi wystąpić narażenie zdrowia i życia klienta. Ponadto wyjaśniła, że do sprzedawanych/wysyłanych produktów dołącza tłumaczenie w języku polskim oraz, że przeprowadzenie kontroli nic nie wyjaśni ponieważ nie magazynuje towarów, a zamówione artykułu zakupuje i wysyła na bieżąco. W dniu 16 lutego 2017 r. I. R. stawiła się w siedzibie Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w K. O. i oświadczyła, że nie posiada gotowych, wcześniej przygotowanych etykiet i do każdego zakupionego produktu etykieta tłumaczona jest na bieżąco przed wysłaniem. Z wizyty tej sporządzono protokół nr [...], którego I. R. nie podpisała. Organ wyjaśnił, że z protokołu tego wynika, że na aukcjach internetowych sklepu E. przy opisach środków spożywczych/suplementów diety oferowanych do sprzedaży naruszono przepisy prawa żywnościowego, co do następujących produktów: 1)"serek naturalny podwójna śmietana bez laktozy 175g" w opisie na stronie internetowej brak podania następujących obowiązkowych danych szczegółowych zgodnych z art. 9 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/EW Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywy Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304/18 z dnia 22 listopada 2011 r. str. 18 ze zm.) – dalej: "rozporządzenie 1169/2011": wykazu składników, wszelkich składników lub substancji pomocniczych w przetwórstwie wymienionych w załączniku II, powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, użytych przy wytworzeniu lub przygotowaniu żywności i nadal obecnych w produkcie gotowym, nawet jeżeli ich forma uległa zmianie; ilości określonych składników lub kategorii składników; wszelkich specjalnych warunków przechowywania lub warunków użycia; nazwy lub firmy i adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy; informacji o wartości odżywczej. 2) "[...] śmetanka 10% do kawy bez laktozy 165g" w opisie na stronie internetowej brak podania następujących obowiązkowych danych szczegółowych zgodnych z art. 9 ust. 1 rozporządzenia 1169/2011: wykazu składników, wszelkich składników lub substancji pomocniczych w przetwórstwie wymienionych w załączniku II lub uzyskanych z substancji lub produktów wymienionych w załączniku II, powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, użytych przy wytworzeniu lub przygotowaniu żywności i nadal obecnych w produkcie gotowym, nawet jeżeli ich forma uległa zmianie; ilości określonych składników lub kategorii składników; wszelkich specjalnych warunków przechowywania lub warunków użycia; nazwy lub firmy i adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy; informacji o wartości odżywczej. 3) "Jogurt bez laktozy truskawka 150g z N." w opisie na stronie internetowej brak podania następujących obowiązkowych danych szczegółowych zgodnych z art. 9 ust. 1 rozporządzenia 1169/2011: wykazu składników, wszelkich składników lub substancji pomocniczych w przetwórstwie wymienionych w załączniku II lub uzyskanych z substancji lub produktów wymienionych w załączniku II, powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, użytych przy wytworzeniu lub przygotowaniu żywności i nadal obecnych w produkcie gotowym, nawet jeżeli ich forma uległa zmianie; ilości określonych składników lub kategorii składników; wszelkich specjalnych warunków przechowywania lub warunków użycia; nazwy lub firmy i adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy; informacji o wartości odżywczej. 4) "[...] multiwitamina tabletki musujące 20 szt." - w opisie na stronie internetowej brak podania następujących obowiązkowych danych szczegółowych zgodnych z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011: nazwy lub firmy i adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym, pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy; wszelkich specjalnych warunków przechowywania lub warunków użycia. Informacje o wartości odżywczej podane są nieprawidłowo: wartości dla witamin podane są jako % RDA zalecanego dziennego spożycia zamiast określenia RWS (referencyjna wartość spożycia), zgodne z zalecanym dziennym spożyciem, zawartość witamin w produkcie stanowi 100% RWS, a nie jak deklaruje się na stronie internetowej 1% RDA. Powyższe narusza przepis art. 32 ust. 3 rozporządzenia nr 1169/2011 j.w. Ponadto w "opisie produktu istnieje pewna niespójność tj.: w tabelce dotyczącej wartości odżywczych forma chemiczna witaminy E podana jest jako ekwiwalent alfa-tokoferolu, a w wykazie składników octan DL-alfa- tokoferylu (witamina E) co z kolei narusza przepisy art. 7 ust. 2 rozporządzenia 1169/2011. Jednocześnie sformułowanie "dawkowanie" znajduje zastosowanie przy produktach leczniczych, natomiast dla środków spożywczych należy używać sformułowań "porcja" oraz "suplementacja". 5) "[...] naturalna witamina C lewoskretna" - w opisie na stronie internetowej brak podania następujących obowiązkowych danych szczegółowych zgodnych z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011: wykaz składników; ilości określonych składników lub kategorii składników; wszelkich specjalnych warunków przechowywania; nazwy lub firmy i adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy. Ponadto przy reklamie produktu zamieszczonej na stronie internetowej użyto nieprawidłowego oświadczenia zdrowotnego tj.: "Niepodważalną zaletą wit. C jest jej wpływ na pobudzanie systemu immunologicznego w organizmie. Nic tak doskonale jak witamina C nie pobudza wzrostu i sprawności komórek odpornościowych typu T i B oraz innych białych ciałek krwi, których zadaniem jest zwalczanie mikroorganizmów". Powyższe w ocenie organu, narusza przepisy załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 432/2012 z dnia 16 maja 2012 r. z dnia 16 maja 2012 r. ustanawiającego wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności, innych niż oświadczenia odnoszące się zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju zdrowia dzieci (Dz.U. UE L. 136 z 25 lutego 2012 r. ze zm.). Z uwagi na fakt, że produkt pn. "[...] naturalna witamina C lewoskrętna" jest suplementem diety, należało uznać, że narusza § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. w sprawie składu oraz oznakowania suplementów diety (Dz.U. z 2015 r., poz. 2032) poprzez brak w prezentacji produktu stwierdzenia, że suplementy diety powinny być przechowywane w sposób niedostępny dla dzieci. Pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. PPIS w K.O. zwrócił się do [...] PWIS z wnioskiem o ukaranie I. R. karą pieniężną w związku z nieprzestrzeganiem wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, w tym w zakresie prezentacji, reklamy i promocji oferowanych do sprzedaży na aukcjach internetowych allegro w sklepie E.. [...] PWIS zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. wszczął postępowanie w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej, jednocześnie wzywając do udzielenia informacji dotyczącej wielkości obrotu ze sprzedaży. Informacji tych strona nie przekazała. Wobec powyższego organ wojewódzki wydał wymienioną na wstępie decyzję z dnia [...] listopada 2017 r. Dalej Główny Inspektor Sanitarny zaznaczył, że znakowanie żywności jest jednym z elementów, które mogą wpływać na bezpieczeństwo żywności, ponieważ podawane informacje lub brak tych informacji mogą wprowadzać w błąd oraz mieć wpływ na zdrowie i życie konsumentów. Prawidłowe znakowanie produktów spożywczych jest istotne, by konsumenci mogli dokonywać świadomych, prozdrowotnych wyborów żywieniowych. W ocenie organu odwoławczego obowiązkiem przedsiębiorcy wprowadzającego żywność do obrotu jest przekazanie konsumentowi wszystkich informacji wymaganych przepisami prawa żywnościowego, a wszelkie zaniedbania w tym zakresie należy uznać za oczywiste naruszenie interesów konsumentów. Za bezsporny w przedmiotowej sprawie, uznał organ odwoławczy fakt naruszenia przepisów o znakowaniu środków spożywczych. Naruszenie to polegało bowiem na wprowadzeniu do obrotu środków spożywczych oraz suplementów diety nieprawidłowo oznakowanych, co zostało ujawnione i udokumentowane w protokole kontroli sanitarnej nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. organ odwoławczy wyjaśnił, że strona miała w dniu 16 lutego 2017 r. w siedzibie Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w K. O. możliwość wglądu w dokumentację stron internetowych, na których oferowała do sprzedaży środki spożywcze za pośrednictwem portalu allegro. Sporządzony w tym dniu protokół nie został przez stronę podpisany, bowiem jak wynika z jego treści, strona nie miała czasu czekać na zakończenie jego spisania, oddalając się z siedziby PSSE w K. O.. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że strona nie zgodziła się na omówienie i podpisanie protokołu w innym terminie. Tym niemniej w ocenie organu odwoławczego przedstawiciele PPIS sporządzili protokół we właściwy sposób, zamieszczając w nim istotne dla sprawy informacje i jest on dowodem w sprawie. Główny Inspektor Sanitarny nie podzieli również zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a., podkreślając, że strona pismem z dnia 8 września 2017 r. została zawiadomiona o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia, co do zebranych dowodów, jednak nie skorzystała z tej możliwości. Natomiast w związku z niepodaniem przez stronę informacji dotyczących wielkości obrotu organ wojewódzki oszacował tę wielkość na podstawie posiadanych dokumentów ustalając, że sumaryczna wartość zakwestionowanych produktów wynosiła 27.643 zł. Co do wysokości wymierzonej kary – 2.000 zł, organ odwoławczy wyjaśnił, że jest bardzo niska, biorąc pod uwagę granice ustawowe w odniesieniu do stwierdzonego uchybienia, zważywszy, że w tej sprawie mogłaby sięgać wysokości nawet 138.215 zł jako pięciokrotność wartości brutto zakwestionowanego środka spożywczego. Skargę na powyższą decyzję złożyła I. R.. Opisując przebieg postępowania w sprawie wyjaśniła, że nie poinformowano jej, że kontrola PPIS miała być przeprowadzona w innym zakresie, niż dotyczącym zakupionego kalendarza adwentowego i mimo prośby skierowanej do organu, nie przedstawiono jej dokładnego zakresu kontroli oraz pytań "jakie mają do mnie abym mogła się do nich precyzyjnie odnieść". W ocenie skarżącej kontrola powinna wskazywać na błędy jakie stwierdzono, a następnie wyznaczyć termin i zakres tego co powinno zostać zmienione. Dopiero po niespełnieniu tych oczekiwań można nakładać grzywnę. Zdaniem skarżącej przeprowadzona kontrola była "chaotyczna niesprecyzowana" i dążyła jedynie do tego aby nałożyć grzywnę. W związku z całkowitym zakończeniem sprzedaży grzywna nie powinna być, w ocenie skarżącej nakładana. Skarżąca zarzuciła, że nie wskazano jej również za jakie dokładnie artykuły ma wykazać obrót w związku z czym kilkakrotnie wysyłała zapytanie do organu, zaś suma którą przyjęto jako obrót jest niezgodna ze stanem faktycznym. Ponadto nieprawdą jest, że utrudniała kontrole. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, ponieważ zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja odpowiadają przepisom prawa. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2018 r. wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 103 ust. 1 pkt 1 b lit. c ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, utrzymująca w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2017 r. nakładającą na skarżącą 2000 zł kary pieniężnej za nieprzestrzeganie wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/EW Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywy Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304/18 z dnia 22 listopada 2011 r.). Nałożona kara dotyczyła oferowania do sprzedaży na aukcjach internetowych portalu allegro w sklepie E. środków spożywczych, w tym suplementów diety oraz środków spożywczych specjalnego pochodzenia z naruszeniem przepisów prawa żywnościowego w zakresie znakowania. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że z woli ustawodawcy unijnego stosownie do art. 3 rozporządzenia 1169/2011 podawanie informacji na temat żywności służy wysokiemu poziomowi ochrony zdrowia i interesów konsumentów przez zapewnienie konsumentom finalnym podstaw do dokonywania świadomych wyborów oraz bezpiecznego stosowania żywności ze szczególnym uwzględnieniem uwarunkowań zdrowotnych, ekonomicznych, środowiskowych, społecznych i etnicznych. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia 1169/2011 każdemu środkowi spożywczemu przeznaczonemu do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub do zakładów żywienia zbiorowego muszą towarzyszyć informacje na temat żywności zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Z kolei art. 7 ust. 1a rozporządzenia stanowi, że informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. Informacje na temat żywności muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta (art. 7 ust. 2 rozporządzenia 1169/2011). Etykietowanie, reklama i prezentacja żywności, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie może być wprowadzać konsumenta w błąd. Ponadto środki spożywcze wprowadzane do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej muszą być oznakowane w języku polskim, a sposób oznakowania musi być zrozumiały dla przeciętnego konsumenta, (por. Znakowanie, prezentacja, reklama żywności. Komentarz praktyczny do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011; Wyd. Wolters Kluwer Polska 2018 r. red. nauk. A. Szymecka – Wesołowska). W jaki sposób wymagana informacja winna być podana wskazuje art. 21 ust. 1 ww. rozporządzenia oraz § 19 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 29). Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że skarżąca naruszyła przepisy o znakowaniu środków spożywczych, a naruszenie to polegało na wprowadzaniu do obrotu środków spożywczych oraz suplementów diety nieprawidłowo oznakowanych. Naruszenie to zostało ujawnione i udokumentowane w protokole kontroli sanitarnej nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r., z którego wynika, że środki spożywcze w postaci: "serek naturalny podwójna śmietana bez laktozy 175g", "[...] śmietanka 10% do kawy bez laktozy 165g", "Jogurt bez laktozy truskawka 150g z N." nie zawierały obowiązkowych informacji zgodnie z art. 9 rozporządzenia 1169/2011 w zakresie wykazu składników, wszelkich składników lub substancji pomocniczych w przetwórstwie wymienionych w załączniku II lub uzyskanych z substancji lub produktów wymienionych w załączniku II, powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, użytych przy wytworzeniu lub przygotowaniu żywności i nadal obecnych w produkcie gotowym, nawet jeżeli ich forma uległa zmianie; ilości określonych składników lub kategorii składników; wszelkich specjalnych warunków przechowywania lub warunków użycia; nazwy lub firmy i adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy; informacji o wartości odżywczej. Podobnie oferowana do sprzedaży "[...] multiwitamina tabletki musujące 20 szt." nie zwierała nazwy i adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym, pod którego nazwą była wprowadzana na rynek. Zawierała natomiast nieprawidłowe informacje o wartości odżywczej, co naruszało art. 32 ust. 3 rozporządzenia 1169/2011. Z kolei prezentacja suplementu diety - "[...] naturalna witamina C lewoskrętna" w opisie na stronie internetowej nie zawierała obowiązkowych danych z art. 9 ust. 1 rozporządzenia 1169/2011, jak też zgodnie z § 5 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. w sprawie składu oraz znakowania suplementów diety (Dz.U. z 2015 r., poz. 2032) nie zawierała stwierdzenia, że suplementy diety powinny być przechowywane w sposób niedostępny dla małych dzieci. Ponadto przy reklamie produktu na stronie internetowej użyto nieprawidłowego oświadczenia zdrowotnego, co naruszało przepisy załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 432/2012 z dnia 16 maja 2012 r. ustanawiającego wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności, innych niż oświadczenia odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju i zdrowia dzieci (Dz.U. UE L. 136 z dnia 25 maja 2012 r.) Skutkiem dokonania przez organ ustaleń w zakresie nieprzestrzegania przez skarżącą wymagań w zakresie znakowania oferowanych do sprzedaży środków spożywczych był obowiązek wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 103 ust. 1 pkt 1b lit. c ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Zgodnie bowiem z powyższym przepisem, kto nie przestrzega wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, w tym w zakresie prezentacji, reklamy i promocji, określonych m.in. w art. 27 ust. 6 pkt 2, a także nie przestrzega wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, określonych w przepisach rozporządzenia 1169/2011 podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości brutto zakwestionowanej ilości środka spożywczego lub produktu niebędącego żywnością wprowadzonego do obrotu jako żywność. Ponadto, zgodnie z art. 104 ust. 1 i 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia kary pieniężne, o których mowa w art. 103, wymierza właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny. Użycie w art. 103 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia sformułowań "kto nie przestrzega wymagań (...), podlega karze" zobowiązuje uprawniony organ do nałożenia takiej kary w każdym przypadku ustalenia, że doszło do naruszenia wymagań określonych w wymienionych w nim przepisach. Szczególnego zaznaczenia wymaga, że przedmiotem postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej jest obowiązek poniesienia ujemnych konsekwencji finansowych za popełniony delikt administracyjny, tj. naruszenie wymagań prawa żywnościowego. Obowiązek taki jest zgodny z celem kary pieniężnej przewidzianej w art. 103 ust. 1 cytowanej ustawy oraz jest niezależny od wykonania nałożonego przez organ obowiązku usunięcia uchybienia. Tym samym w ocenie Sądu nawet zaprzestanie sprzedaży przez skarżącą i niewprowadzanie za pośrednictwem internetu środków spożywczych do obrotu, nie czyni bezprzedmiotowym postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za to naruszenie, jeżeli zostało ono stwierdzone przez organ. Zastosowanie powołanego przepisu jest zatem obligatoryjne w każdym przypadku stwierdzenia braku przestrzegania wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, co niewątpliwie miało miejsce w rozpatrywanej sprawie i czego zasadniczo skarżąca nie kwestionuje. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących ustalenia wielkości obrotu uzyskanego ze sprzedaży środków spożywczych wyjaśnić należy, że wobec niekwestionowanego niezłożenia przez skarżącą oświadczenia w tym zakresie (pismo wzywające z dnia 30 czerwca 2017 r., w którym zwrócono się o podanie obrotu uzyskanego ze sprzedaży środków spożywczych od dnia rozpoczęcia działalności do dnia 2 stycznia 2017 r., wraz z dowodem doręczenia) organ oszacował wysokości obrotu, na podstawie wydruków stron internetowych ustalając, że sumaryczna wartość zakwestionowanych produktów wynosi 27.643 zł. Zatem kara w wysokości 2.000 zł jest istotnie niska, biorąc pod uwagę, że mogła być ona wymierzona w wysokości pięciokrotnej wartości zakwestionowanego środka spożywczego. Również zarzut dotyczący niepoinformowania skarżącej o zamiarze przeprowadzenia kontroli nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie urzędowych kontroli przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. L 191 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE - Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, ze zm.) z dnia 29 kwietnia 2004 r. "kontrole urzędowe przeprowadzane są bez wcześniejszego uprzedzenia, z wyjątkiem takich przypadków jak audyt, w których jest konieczne uprzednie zawiadomienie podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo paszowe lub żywnościowe. Kontrole urzędowe mogą być również przeprowadzane ad hoc". Jak wynika z akt sprawy skarżąca miała zapewniony czynny udział na każdym etapie postępowania, miała możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia w zakresie zebranych materiałów i dowodów, co potwierdza pismo z dnia 8 września 2017 r. Z tychże akt wynika również, że skarżąca z tej możliwości nie skorzystała. W ocenie Sądu Główny Inspektor Sanitarny rozstrzygając niniejszą sprawę podjął wszelkie kroki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Prawidłowo i wyczerpująco zebrał, rozpatrzył i ocenił cały materiał dowodowy zgodnie z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Organ nie uchybił zasadom postępowania administracyjnego, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji odpowiadają wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) oddalił skargę.