VII SA/Wa 918/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu [...] Towarzystwa [...] z siedzibą w K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 lipca 2015 r., odmawiającego [...] Towarzystwu [...] z siedzibą w K. przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] Towarzystwa [...] z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie wniosku [...] Towarzystwa [...] z siedzibą w K. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych W dniu 8 czerwca 2015 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek [...] Towarzystwa [...] z siedzibą w K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych poprzez zmniejszenie wpisu do 50 zł. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 7 lipca 2015 r. odmówił przyznania [...] Towarzystwu [...] z siedzibą w K. przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. We wniesionym w terminie sprzeciwie od tego postanowienia strona skarżąca wskazała, że nie jest w stanie pokryć wpisu z powodu bardzo niskich dochodów. W jej ocenie na uwzględnienie zasługuje fakt, iż działa w interesie społecznym. Postanowieniem z dnia 9 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wobec nieuzupełnienia jej braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Sąd uznał, że tego typu sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 9 września 2015 r. Sąd odrzucił skargę wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi innych niż uiszczenie wpisu, tj. nienadesłania odpisu skargi oraz prawidłowo sporządzonego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W tej sytuacji rozpoznanie ww. wniosku stało się zbędne, gdyż skarga została odrzucona z przyczyn innych niż nieuiszczenie wpisu, a obniżenie jego wysokości było jedynym żądaniem, zawartym we wniosku. Uwzględniając powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.