VII SA/Wa 919/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-08-07
Skład orzekający: Bogusław Cieśla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę garażu, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu nie stanowi podstawy do wstrzymania jego wykonania.Stan faktyczny
Skarżący P. M. i S. M. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu. Skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, argumentując, że rozbiórka spowoduje dla nich znaczne szkody finansowe.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2013 r. nr (...) oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) października 2012 r. (...).Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. i S. M. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2013 r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2013 r. nr (...) oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego(...)z dnia (...) października 2012 r. (...).
VII SA/Wa 919/13
UZASADNIENIE
W dniu 25 kwietnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga P. M. i S. M. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2013 r. nr (...).
Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) października 2012 r.
nr (...), którą nakazano S. M. rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu dwustanowiskowego na działkach nr ew. (...) i (...)
z obr. (...) położonych przy ul. (...) w (...).
W dniu 4 kwietnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) skarżący
złożyli do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego.
W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazali, że wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie dla S. M. znacznej szkody finansowej, bowiem rozbiórka samowolnie przebudowanego garażu wiąże się z konicznością poniesienia kosztu ok. 2 000 zł (dwa tysiące złotych), gdy zarobki miesięczne skarżącego wynoszą 3 000 zł (trzy tysiące złotych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie, w związku z charakterem decyzji, a więc nakazem rozbiórki garażu, obowiązkiem Sądu było nie tylko rozważenie wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżących, ale również w stosunku do innych osób, których w sposób pośredni ta decyzja dotyczy. Tak więc niezbędne jest wyważenie interesu skarżących jak i innych osób we wstrzymaniu wykonania decyzji. Interes strony skarżącej w tym przypadku sprowadza się do skutków finansowych
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA sygn. akt FZ 496/2004).
W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania w/w orzeczenia.
Skarżący nie wykazali, iż w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powstanie dla niej znaczna szkoda, która następnie nie będzie mogła być wynagrodzona lub trudne do odwrócenia negatywne skutki. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło