VII SA/Wa 919/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w prawie ze skargi E.M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić E.M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E.M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...]. W piśmie z dnia 18 września 2014 r. (data nadania w UP) skarżąca skierowała do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 29 sierpnia 2014 r., składając jednocześnie wniosek o sporządzenie uzasadnienia i dołączając potwierdzenie opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wyjaśniła, że jest osobą niewykształconą, nie potrafi samodzielnie interpretować pism sądowych, była przekonana, że wyrok zostanie jej przesłany pocztą tak jak są przesyłane decyzje administracyjne. Dopiero w dniu 15 września 2014 r. skarżąca zadzwoniła do Sądu i dowiedziała się, że w dniu 29 sierpnia 2014 r. Sąd wydał wyrok. Na koniec wskazała, że gdyby znała procedurę postępowania z pewnością złożyłaby wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w świetle § 3 tego artykułu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Mając na uwadze zawarte we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnienia należy przyjąć, że dochowano określonego przepisem art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu, którego początek stanowił dzień w którym skarżąca zadzwoniła do Sądu i powzięła wiadomość o wyroku. Niewątpliwie dołączając do tego pisma wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz opłatę kancelaryjną również uczyniła zadość powinności dokonania równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. Mając na uwadze ustanowione w wymienionych przepisach przesłanki przywrócenia terminu i stwierdzając, że warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione – ocenie Sądu poddana być musiała przesłanka decydująca o zasadności wniosku o przywrócenie terminu, a mianowicie kryterium braku winy w uchybieniu terminu. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła jednak Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca nie wskazała na żadne obiektywne i niezależne od niej przeszkody uniemożliwiające dokonanie czynności w przewidzianym terminie. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia o terminie rozprawy doręczone skarżącej do rąk własnych w dniu 3 lipca 2014 r. W zawiadomieniu o terminie rozprawy jest wskazany termin rozprawy, a do zawiadomienia jest dołączone obszerne pouczenie, z którego wprost wynika, że wyroku oddalającego skargę ogłoszonego na rozprawie Sąd nie doręcza stronom z urzędu. Uzasadnienie w sprawie w której oddalono skargę sporządza się wyłącznie na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną (pkt 2 i pkt 3 pouczenia). W pouczeniu tym natomiast, nie ma informacji o tym, że wyrok oddalający skargę jest doręczany stronie z urzędu. Twierdzenia skarżącej o braku wykształcenia, niezrozumieniu treści oraz braku umiejętności interpretacji pism sądowych są mało prawdopodobne, również w kontekście prawidłowo i logicznie sformułowanego wniosku o przywrócenie terminu. Ponadto dbając o własne interesy skarżąca mogła wykazać zainteresowanie własną sprawą i zadzwonić do Sądu w dniu ogłoszenia wyroku (termin był podany w zawiadomieniu o rozprawie) i ustalić czy wyrok zapadł oraz jakiej treści. Tymczasem skarżąca zadzwoniła dopiero po upływie dwóch tygodni od dnia wydania przez Sąd wyroku. W ocenie Sądu podane przez skarżącą przyczyny nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia sądu o przywróceniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.