VII SA/Wa 920/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009r. Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego postanawia: oddalić wniosek Z. G. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009r. Nr [...]. W piśmie z dnia 20 kwietnia 2009r. zawierającym skargę na powołaną na wstępie decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżący zawarł wniosek o "wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji". W uzasadnieniu Z. G. podnosi, że "wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z dużymi trudnościami. Będzie bowiem jednoznaczne z koniecznością zakończenia działalności szkolnej w obiekcie, prowadzonej przez osobę trzecią, to jest stowarzyszenie." Skarżący twierdzi, iż ze względu na znaczna skalę takiego przedsięwzięcia jej wykonanie będzie się wiązało z trudnymi do odwrócenia skutkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe uzasadnienie go, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 w/w ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004r. FZ 65/2004, nie publ.). Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w w/w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 w/w ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca we wniosku nie wykazała, że istotnie zachodzą takie przesłanki. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie oparł swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu okoliczności w przedmiotowej sprawie nie dają podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie przedmiotowego wniosku. W powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.