VII SA/Wa 929/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant ref. staż. Julia Murawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2012 r. sprawy ze skargi U. J. i J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i rozbiórkę. skargę oddala Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] Prezydent Miasta [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. Nr 156 z 2006 r. poz. 1118 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. J. - NZOZ Przychodnia Lekarska "[...]" w [...], pozwolenia na przebudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalno-usługowego - wymiana budynku funkcji podstawowej na budynek przychodni lekarskiej, wg projektu budowlanego indywidualnego, kategoria obiektu XI, na działce numer ewidencyjny [...] w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że inwestor złożył projekt budowlany architektoniczno-konstrukcyjny wraz z innymi wymaganymi przepisami dokumentami, uzgodnieniami i opiniami oraz dodatkowe opracowania p.t. "Dokumentacja geotechniczna", "Ocena stanu technicznego budynku mieszkalnego", "Projekt architektoniczno-budowlany rozbiórki budynku mieszkalnego" i "Analiza wpływu projektowanego budynku na naturalne oświetlenie pomieszczeń w budynku sąsiednim". Zdaniem organu planowana inwestycja spełnia wymogi obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "[...]" w [...], nadto zgodna jest z przepisami, w tym z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli U. i J. J., właściciele sąsiedniej nieruchomość podnosząc, iż zamierzenie budowlane nie jest przebudową lecz budową zupełnie nowego obiektu, który w części ogrodowej usytuowany jest wzdłuż granicy ich działki niezgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisami Prawa budowlanego. Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję. W ocenie organu odwoławczego projektowana inwestycja nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "[...]" w [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 2006 r. Wysokość projektowanego budynku została dostosowana do wysokości budynku skarżących zgodnie z zapisami planu, a usytuowanie względem granicy, spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wojewoda [...] podkreślił, iż organ pierwszej instancji stosownie do art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, po spełnieniu przez inwestora wymagań określonych w ust.1 ww. artykułu oraz art. 32 ust. 4, nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie wnieśli U. i J. J.. Zdaniem skarżących, organ nie wziął pod uwagę, iż budynki przychodni podlegają innym przepisom niż budynki mieszkalne, mieszkalno-usługowe i o funkcji mieszanej. Plan zagospodarowania przestrzennego ustala lokalizację budynków o takiej funkcji zapisem w pkt 8) Usługi zdrowia i opieki społecznej – obejmujące wydzielone tereny obiektów szpitali, przychodni zdrowia i innych placówek służby zdrowia (...) - oznaczone na rysunku planu symbolem UZ. Skarżący zarzucili brak podania w projekcie budowlanym dokładnej wysokości ich budynku z odniesieniem do rzędnych wysokościowych budynku projektowanego. Dodatkowo wskazali, że projektowana rozbiórka budynku gospodarczo – garażowego celem rozbudowy w głąb działki przedmiotowego budynku przychodni narusza ustalenia planu wynikające z § 39 ust 3 pkt 2 b. Ponadto, wbrew twierdzeniom organu projektowana rozbudowa przy granicy z działką skarżących nr ew. [...] nie odpowiada warunkom określonym w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., który odnosi się jedynie do zabudowy jednorodzinnej. Zdaniem skarżących inwestor ma możliwość rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego w lustrzanym odbiciu, wówczas zostaną zachowane wymagane prawem odległości od budynku usługowego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], nie zaś w granicy z działką skarżących. Wyrokiem z dnia 12.04.2011r. sygn. akt VII SA/Wa 2152/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ związany był wnioskiem inwestora z którego wynika, iż inwestor wnosił o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku przychodni lekarskiej polegającej na rozbiórce istniejących budynków ( mieszkalno – usługowego i gospodarczo-garażowego) i wymianie ich na projektowany budynek przychodni. Do wniosku inwestor załączył projekt rozbiórki budynku mieszkalno – usługowego i budynku gospodarczo-garażowego oraz projekt budowy budynku przychodni lekarskiej w miejscu rozebranych dwóch wskazanych budynków. Prezydent Miasta [...] rozpoznając wniosek inwestora, udzielił pozwolenia na przebudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalno-usługowego - wymiana budynku funkcji podstawowej na budynek przychodni lekarskiej, wg projektu budowlanego indywidualnego. Taka treść decyzji nie odpowiada w ocenie Sądu wnioskowi inwestora i załączonej do wniosku dokumentacji projektowej. Organ udzielił pozwolenia na przebudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalno-usługowego, który zgodnie z projektem rozbiórki podlegał wyburzeniu do poziomu " zerowego". Z projektowanych prac rozbiórkowych wynika bowiem, że "badanie podłoża gruntowego i odkrywki fundamentów, a szczególnie odkrywki ściany wspólnej z sąsiadem mogą wymusić rozebranie całości fundamentów, a więc w konsekwencji całego budynku mieszkalno-usługowego". Sformułowania zawarte w decyzji dotyczące przebudowy i nadbudowy istniejącego budynku mieszkalno-usługowego nie odpowiadają ustaleniom wynikającym z dokumentacji projektowej. Organ uwzględnił wyłącznie budynek mieszkalno-usługowy pomijając budynek gospodarczo-garażowy, który jak wynika z dokumentacji projektowej również podlega rozbiórce, a w jego miejscu będzie usytuowany projektowany budynek przychodni lekarskiej. Sąd wskazał, iż przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ powinien sformułować decyzję w sposób odpowiadający treści wniosku inwestora i załączonej do wniosku dokumentacji projektowej. Badając zgodność inwestycji z wymogami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Sąd odniósł się do zarzutu naruszenia ustaleń planu wynikających z § 39 ust 3 pkt 2 b zgodnie z którym "dopuszcza się wyłącznie czasowe zachowanie budynków usytuowanych w głębi działki (oficynowych) bez możliwości przebudowy, rozbudowy i wymiany". Wskazał, że budynek gospodarczo-garażowy usytuowany jest w głębi działki w części ogrodowej w związku z czym wyjaśnienia - w świetle § 39 ust 3 pkt 2 b planu zagospodarowania przestrzennego, wymagała kwestia jego rozbiórki i budowy w jego miejscu projektowanego budynku przychodni. W tym kontekście, Sąd jako nieuzasadniony ocenił zarzut, iż plan miejscowy zawęża teren na którym mogą być świadczone usługi medyczne i z nimi związane, do jednostek terenowych oznaczonych na planie symbolem UZ. Tereny oznaczone symbolem UZ obejmują jedynie grunty wydzielone pod szpitale, przychodnie zdrowia i inne placówki służby zdrowia oraz opieki społecznej. Celem wydzielenia terenowego, jak wywiódł Sąd, jest ograniczenie innego rodzaju przeznaczenia na gruntach uznanych jako UZ, nie zaś ograniczanie tego rodzaju działalności na innych obszarach miasta. Sąd uznał, że wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy, wydanie decyzji nastąpiło z naruszeniem art. 7 kpa, art. 77 kpa i art. 107 § 1 kpa, dlatego uchylił decyzje organów obu instancji. Po ww. wyroku Sądu doszło do ponownego rozpatrzenia wniosku inwestora z dnia [...].06.2010 r. o pozwolenie na budowę. Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2011r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. J. - NZOZ Przychodnia Lekarska "[...]" w [...], pozwolenia na budowę - /rozbiórkę/, wykonanie robót budowlanych, dla zamierzenia budowlanego polegającego na budowie "budynku przychodni lekarskiej, polegającej na rozbiórce istniejących budynków (mieszkalno-usługowego i gospodarczo-garażowego) i wymianie ich na projektowany budynek przychodni", wg projektu budowlanego architektoniczno-konstrukcyjnego i projektu architektoniczno-budowlanego rozbiórki budynku mieszkalnego - kategoria obiektu XI, na działce numer ewidencyjny: [...] w [...] przy ul. [...]. Organ ustalił w decyzji, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, obejmuje nieruchomości: [...], [...], [...], [...], [...]. W uzasadnieniu wskazał, że planowana inwestycja spełnia wymogi obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "[...]" w [...]. Zapis w tekście planu dla jednostki terenowej oznaczonej symbolem MM/UU 14, ustala, że "przeznaczeniem terenowym jednostki jest zabudowa w typie staromiejskim, mieszkaniowa, usługowa i o funkcji mieszanej". Planowana inwestycja zgodna jest również z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W toku ponownego rozpatrywania sprawy organ pierwszej zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], o informację co do stanu zaawansowania robót budowlanych prowadzonych na podstawie pozwolenia na budowę. Pismem z dnia 30.08.2011 r. , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził, że inwestor na podstawie pozwolenia na budowę zrealizował inwestycję, określając stan zaawansowania budowy, jako "stan surowy otwarty". Biorąc powyższe pod uwagę, Prezydent Miasta [...], decyzją z dnia [...].09.2011r., umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku przychodni lekarskiej. Od decyzji Prezydenta Miasta [...]i, umarzającej postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę, odwołanie złożyła J. J., wnosząc o wydanie pozwolenia na budowę z uwagi na fakt iż "budowa została zrealizowana w części, a jej kontynuacja wymaga pozwolenia na budowę ". Wojewoda [...], rozpatrując odwołanie J. J., decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta [...] o umorzeniu postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, stwierdzając że, organ I instancji przedwcześnie zadecydował o umorzeniu postępowania skoro "Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie stwierdził zakresu działania Inwestora, który należałby do właściwości organu nadzoru budowlanego". Pismem z dnia 1.12.2011 r. organ I instancji ponownie, wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], o informację czy inwestorka dokonała rozbiórki budynku gospodarczo-garażowego, zlokalizowanego na działce numer [...] w [...] przy ul. [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] odpowiedział, że "inwestor dokonał rozbiórki części gospodarczej budynku gospodarczo- garażowego", pozostawiając część garażową budynku, jako zaplecze budowy. Stwierdził jednocześnie, że taka forma jest dopuszczalna i stosowana, a inwestor musi dokonać ostatecznej rozbiórki omawianego obiektu przed zgłoszeniem inwestycji do obowiązkowej kontroli związanej z przekazaniem jej do użytkowania. Po przeprowadzeniu ponownej analizy sprawy, powołując się na decyzję Wojewody [...] oraz wyrok WSA w Warszawie, organ I instancji udzielił pozwolenia budowlanego. Wojewoda [....] decyzją z dnia [...] lutego 2012r., Nr [...] na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania U.i J. J., od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].12.2011r. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że wnioskiem z dnia [...].06.2010r. J. J.-NZOZ Przychodnia Lekarska "[...]" w [...], wystąpiła o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę "budynku przychodni lekarskiej polegającej na rozbiórce istniejących budynków /mieszkalno-usługowego i gospodarczo-garażowego/ i wymianie ich na projektowany budynek przychodni w [...] przy ul. [...], na działce nr ew. [...]", załączając wymagane dokumenty. Pismem z dnia 5.07.2010r. U. i J. J. oświadczyli, że nie wyrażają zgody na zaproponowany w projekcie sposób rozbudowy w granicy z ich działką w części ogrodowej. Proponują natomiast lokalizację w tzw. lustrzanym odbiciu. Prezydent Miasta [...], decyzją z dnia [...].07.2010r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę. Wojewoda [...], decyzją Nr [...] z dnia [...].09.2010r. w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w/w decyzję organu I instancji w mocy. Wyrokiem z dnia 12.04.2011r. sygn.akt VII SA/Wa 2152/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Organ przypomniał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12.04.2011r. wskazał, iż "Badając zgodność inwestycji z wymogami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy również odnieść się do zarzutu naruszenia ustaleń planu wynikających z § 39 ust. 3 pkt 2 b zgodnie z którym "dopuszcza się wyłącznie czasowe zachowanie budynków usytuowanych w głębi działki /oficynowych/ bez możliwości przebudowy, rozbudowy i wymiany". Budynek gospodarczo-garażowy usytuowany jest w głębi działki w części ogrodowej w związku z czym wyjaśnienia w świetle § 39 ust. 3 pkt 2 b planu zagospodarowania przestrzennego, wymaga kwestia jego rozbiórki i budowy w jego miejscu projektowanego budynku przychodni". Odnosząc się do tej kwestii organ odwoławczy zauważył, iż w dokumentacji projektowej budynek gospodarczo-garażowy został przeznaczony do rozbiórki, a inwestor zamierza wybudować przychodnię lekarską. W piśmie z dnia 8.12.2011r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził: "inwestor dokonał rozbiórki części gospodarczej budynku gospodarczo-garażowego, co w dzienniku budowy potwierdził kierownik budowy, informując jednocześnie o pozostawieniu części garażowej budynku jako zaplecza budowy". Szczegółowe warunki wydanego pozwolenia na budowę, jak również projekt architektoniczno-budowlany rozbiórki stanowiący jej załącznik, nie precyzują daty dokonania rozbiórki, lecz jej termin dostosowują do realizacji projektowanych obiektów kubaturowych oraz zagospodarowania terenu działki. Ostateczna rozbiórka omawianego obiektu musi być dokonana przed zgłoszeniem inwestycji do obowiązkowej kontroli związanej z przekazaniem jej do użytkowania. W tej sytuacji inwestor spełnia ustalenia wynikające z treści § 39 ust. 3 pkt 2 lit. b miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "[...]" w [...] - Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 2006r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]). Zgodnie z planem działka nr ew. [...] w [...] przy ul. [...], znajduje się na obszarze jednostki terenowej o symbolu MM/UU 14 o przeznaczeniu: "zabudowa w typie staromiejskim, mieszkaniowa, usługowa i o funkcji mieszanej ". Paragraf 39 ust. 3 pkt 2 lit. a planu stanowi: "dla budynków istniejących funkcji podstawowej dopuszcza się przebudowę budynków frontowych na działkach, nadbudowę - pod warunkiem jej dostosowania do wysokości budynków sąsiednich z tolerancją do 3m i obowiązkiem stosowania dachu spadzistego, a także wymianę na zasadach określonych w pkt 3 ". Przedmiotowy plan nie precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem "wymiana". Zlokalizowanie zamierzenia budowlanego polegającego na budowie przychodni lekarskiej, na działce nr ew. [...] w [...] przy ul. [...] o szerokości ok,12 m, wymusiło zabudowę budynkiem częściowo parterowym po granicy z działką skarżących. Biorąc pod uwagę przeznaczenie terenu o symbolu MM/UU 14, organ odwoławczy nie stwierdził niezgodności przewidzianej lokalizacji budynku w granicy z warunkami technicznymi,. U. i J. J. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].02.2012r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].12.2011r. W uzasadnieniu skargi wskazali, że przedmiotowa sprawa była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2011r. sygn. akt VII SA/Wa 2152/10, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Dalej podnieśli, że w trakcie toczącego się postępowania odwoławczego J. J. zrealizowała swoją inwestycję. Obecna decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę /rozbiórkę/, wykonanie robót budowlanych jest "dopasowaniem" nowego pozwolenia na budowę do już wybudowanego obiektu. Przedmiotowe pozwolenie na budowę jest również obarczone błędami. Tak jak poprzednie narusza zapisy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" w [...] tj. § 39 ust. 3 pkt 2b - zgodnie z którym "dopuszcza się wyłącznie czasowe zachowanie budynków usytuowanych w głębi działki /oficynowych/ bez możliwości przebudowy, rozbudowy i wymiany". Wojewoda [...] w uzasadnieniu swojej decyzji przywołał w/w zapis planu, jednakże nie zajął względem niego żadnego stanowiska. Organ nie wspomniał, że w miejsce rozebranych budynków gospodarczych wybudowano nowe budynki przychodni, powiększając je o zabudowę na całej długości działki skarżących w części ogrodowej, czyli w miejscu, w którym nigdy nie istniała jakakolwiek zabudowa, ani o funkcji podstawowej ani gospodarczo-garażowa. Powstał nowy obiekt w miejscu gdzie go wcześniej nie było. W myśl powołanego wyżej § 39 ust. 3 pkt 2b miejscowego planu, budynki oficynowe usytuowane w głębi działki z chwilą rozbiórki nie podlegają odtworzeniu, a co dopiero ich rozbudowie. Nadto rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wyraźnie określa zasady zabudowy w granicy, jak również rodzaj budownictwa jakiego dotyczą tj. budynków mieszkalnych. Natomiast projekt nie przewiduje żadnych pomieszczeń mieszkalnych - jest to przychodnia okulistyczna. Organ powinien uwzględnić konstytucyjny obowiązek równego traktowania stron, a interes sąsiada jest lekceważony. Dokumentacja budowlana została bardzo "pobieżnie" przeanalizowana. Uzasadnienia decyzji są lakoniczne i niechlujne. Wojewoda [...] usankcjonował sytuację, w której inwestor zdecydował o optymalnej zabudowie swojej działki. Posadowienie kilkunastometrowego muru bezpośrednio na granicy działki pozbawia skarżących swobody w jej zagospodarowaniu, obniża znacząco wartość rynkową nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 153 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna wyrażona w wyroku Sądu była wiążąca dla organu. Organ zobowiązany był rozpoznać ponownie sprawę, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12.04.2011r. sygn. akt VII SA/Wa 2152/10. Ocena ta wiążąca była w zakresie stwierdzonych naruszeń przepisów prawa materialnego jak i prawa procesowego. Zdaniem Sądu, zasadniczo organ w zaskarżonej decyzji zastosował się do tych wytycznych, które w istocie wskazywały na konieczność usunięcia uchybień o charakterze procesowym. W szczególności obecnie organ sformułował sentencję decyzji w sposób odpowiadający treści wniosku inwestora i załączonej do niego dokumentacji projektowej, co nakazano w ww. wyroku. Natomiast istniejące nadal uchybienia co do kompletności uzasadnienia, nie miały obecnie wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Przede wszystkim organ miał za zadanie ocenić zgodność zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) W tym kontekście organ zasadnie uznał, że zaprojektowany obiekt nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "[...]" w [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 2006 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]). Zgodnie z w/w planem działka inwestycyjna nr [...] w [...] przy ul. [...], znajduje się na obszarze jednostki terenowej o symbolu MM/UU 14 i przeznaczeniu: "zabudowa w typie staromiejskim, mieszkaniowa, usługowa i o funkcji mieszanej ". Zatem przewidziana do realizacji przychodnia lekarska jako budynek o charakterze usługowym, mogła być realizowana na przedmiotowej działce. Wysokość projektowanego budynku została dostosowana do wysokości budynku skarżących zgodnie z zapisami planu. Z ustaleń organu dokonanych przy ponownym rozpatrzeniu sprawy wynikało, że inwestor rozebrał części gospodarczą budynku gospodarczo-garażowego położonego w głębi działki, a pozostawił część garażową tego budynku, wykorzystywaną jako zaplecze budowy. Należy podkreślić, że w dokumentacji projektowej budynek gospodarczo-garażowy został przeznaczony do rozbiórki, a inwestor zamierza wybudować przychodnię lekarską. Kształt budynku przychodni (składa się z dwóch części) wymusiła wąska działka. W części frontowej budynek jest piętrowy z użytkowym poddaszem, natomiast w części położonej w głębi działki budynek jest parterowy. Między obiema częściami budynku jest klatka schodowa. Paragraf 39 ust. 3 pkt 2 lit. a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "[...]" w [...] - Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 2006r. stanowi: "dla budynków istniejących funkcji podstawowej dopuszcza się przebudowę budynków frontowych na działkach, nadbudowę - pod warunkiem jej dostosowania do wysokości budynków sąsiednich z tolerancją do 3m i obowiązkiem stosowania dachu spadzistego, a także wymianę na zasadach określonych w pkt 3 ". Przedmiotowy plan nie precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem "wymiana". W ocenie Sądu wymiana może polegać na powstaniu nowego obiektu w miejsce starego obiektu, przy czym obrys nowego budynku nie musi pokrywać się z obrysem poprzednio istniejącego. Tym samym budynek przychodni lekarskiej, w części frontowej piętrowy, a w części po granicy z działką skarżących parterowy, nie narusza ustaleń planu. Inwestycja spełniła także ustalenia wynikające z treści § 39 ust. 3 pkt 2 lit. b planu - "dopuszcza się wyłącznie czasowe zachowanie budynków usytuowanych w głębi działki (oficynowych) bez możliwości przebudowy, rozbudowy i wymiany". Trudno bowiem uznać, iż część parterowa nowej przychodni położona wzdłuż granicy skarżących jest kontynuacją (zabronioną przez plan) istniejącego budynku oficynowego. Ta część nie stanowi bowiem oddzielnego budynku oficynowego, jest częścią głównego budynku posadowionego na działce. Także usytuowanie budynku przychodni względem granicy skarżących spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, mając na uwadze, iż szerokość działki inwestycyjnej wynosi ok. 12 m. . Przepis § 12 ust 3 pkt 1 stanowi, że w zabudowie jednorodzinnej, (uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273), dopuszcza się sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną (....) na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. Wbrew twierdzeniom skargi ww. przepis § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odnosi się do sytuowania budynków w zabudowie jednorodzinnej, ale jego brzmienie nie wskazuje, iż chodzi jedynie o budynki mieszkalne na tym terenie. Skoro zatem na działce inwestycyjnej przewidziano w planie zabudowę mieszkaniową, w tym także zabudowę jednorodzinną, to przedmiotowa działka nr [...] jest terenem zabudowy jednorodzinnej. W tej sytuacji organ architektoniczno-budowlany stosownie do art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, po spełnieniu przez inwestora wymagań określonych w ust. 1 ww. artykułu oraz art. 32 ust. 4, nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) skargę - jako nieuzasadnioną oddalił.