VII SA/Wa 930/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 930/10 ze skargi B. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...]. W skardze z dnia 31 marca 2010 r. B. P. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku oświatowo-usługowego z garażem podziemnym, na działce nr [...] przy ul. [...] w W. Wnioskodawca w ogóle nie uzasadnił swojego wniosku. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, nie publ.). W niniejszej sprawie wnioskodawczyni, jako właściciel lokalu mieszkalnego znajdującego się na działce sąsiedniej nr [...] przy ul. [...], wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji o pozwoleniu na budowę, to jednak nie uzasadnił swojego wniosku. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Wnioskodawca we wniosku nie wskazał konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto zdaniem Sądu w niniejszej sprawie trudno jest wskazać okoliczności, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub trudne do odwrócenia skutki po stronie wnioskodawcy, który jest właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku znajdującym na sąsiedniej działce nr 17. Z tych wzglądów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.