VII SA/Wa 934/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. G. i E. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. przyznać skarżącym L. G. i E. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. L. G. i E. G. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie VII SA/Wa 934/17. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu w dniu 26 czerwca 2017 r. skarżący podali, że są osobami bezdomnymi i schorowanymi. Oświadczyli, że do czasu odbioru w dniu 31 lipca 2017 r. mieszkania od dewelopera zmuszeni są koczować na terenie ogródków działkowych, gdyż nie mają gdzie mieszkać, natomiast w miesiące zimowe byli zmuszeni wynajmować kwatery, co pozbawiło ich oszczędności. Skarżący wskazali, że utrzymują się z renty E. G. w kwocie 1705,04 zł oraz wynagrodzenia za pracę L. G. w wysokości 1585,50 zł. Wnioskodawcy oświadczyli, że posiadają samochód osobowy o wartości ok. 4000 zł – 4500 zł. Do stałych zobowiązań i wydatków skarżący zaliczyli: ratę kredytu mieszkaniowego – 1002,29 zł, ratę kredytu - 35,75 zł, czynsz najmu - 900 zł, opłaty działkowe - 110 zł, opłaty za media - 300 zł, koszty leczenia - 400 zł, abonament za telefon – 135 zł, koszty dojazdów do pracy - 124 zł, utrzymanie samochodu - 400 zł. Pismem z 13 lipca 2017 r. wezwano skarżących do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku poprzez: - udokumentowanie wysokości wymienionych we wniosku wydatków: czynszu najmu, "opłat działkowych", opłat za media, - udokumentowanie wysokości dochodów uzyskiwanych przez skarżących, - nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, - jednoznaczne wyjaśnienie, gdzie skarżący mieszkają, skoro w rubryce nr 5 formularza wskazują: "jesteśmy zmuszeni koczować na ogródku działkowym, gdyż nie mamy gdzie mieszkać", a w rubryce nr 11 wśród wydatków wymieniają czynsz najmu i "opłaty działkowe". Skarżący udzielili odpowiedzi pismem z dnia 24 lipca 2017 r. Przedłożyli m.in. harmonogram spłaty kredytu mieszkaniowego, wyciągi z rachunku bankowego za okres od dnia 30 kwietnia 2017 r. do 26 lipca 2017 r., dowody uiszczenia opłat na rzecz R. O. D. "[...]", w tym opłat za energię elektryczną, za wodę, opłaty ogrodowej. Oświadczyli, że "kwitów za najem" nie posiadają, ponieważ nie były im potrzebne i ich nie zbierali. Wskazali, że do czasu odbioru od dewelopera w dniu 31 lipca 2017 r. mieszkania zakupionego na kredyt zmuszeni są koczować na terenie ogródków działkowych, w miesiącach zimowych wynajmowali mieszkanie. Biorąc pod uwagę informacje wynikające ze złożonego wniosku oraz pisma z 24 lipca 2017 r. i załączonych dokumentów stwierdzić trzeba, że uzasadnione jest częściowe uwzględnienie wniosku L. G. i E. G. o przyznanie prawa pomocy. W ocenie referendarza sądowego dochody skarżących, przy ponoszonych koniecznych wydatkach (w tym ratach kredytu mieszkaniowego) nie pozwalają na poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Brak jest natomiast podstaw do zwolnienia L. G. i E. G. z kosztów sądowych. Skarżący uiścili w niniejszej sprawie należny wpis od skargi w kwocie 200 zł. W odniesieniu do pozostałych kosztów postępowania zauważyć trzeba, że koszty te, o ile w ogóle się pojawią, nie przekraczałyby kwoty 100 zł (np. ewentualny wpis od skargi kasacyjnej czy opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku - w przypadku oddalenia skargi). W ocenie referendarza sądowego skarżący będą w stanie zgromadzić środki na ewentualne poniesienie pozostałych kosztów sądowych we wskazanej wysokości, zwłaszcza, że byłyby one rozłożone w czasie. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.