VII SA/Wa 934/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 lipca 2018 r. w sprawie ze skargi L. G. i E. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 sierpnia 2017 r. przyznano skarżącym prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata (pkt 1), natomiast oddalono wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 2). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 lutego 2018 r. oddalił skargę L. G. i E. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2017 r. Postanowieniem z dnia 8 maja 2018 r. referendarz sądowy, po rozpoznaniu kolejnego wniosku skarżących w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, odmówił zmiany pkt 2 postanowienia z dnia 10 sierpnia 2017 r. Pismem z dnia 25 maja 2018 r. L. G. i E. G. złożyli kolejny wniosek o zmianę pkt 2 postanowienia z dnia 10 sierpnia 2017 r. w trybie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Zauważyć trzeba, że jak wynika z treści pisma z dnia 25 maja 2018 r., w którym L. G. i E. G. wnoszą o zmianę pkt 2 postanowienia z 10 sierpnia 2017 r. i przy którym nadesłali formularz wniosku, zamiarem skarżących jest uzyskanie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi złożonej w niniejszej sprawie. Jak wynika natomiast z akt sprawy, wpis sądowy od skargi został uiszczony w dniu 17 maja 2017 r. Wyjaśnienia wobec tego wymaga, że nie jest możliwe zwolnienie strony od kosztów, które już uiszczono. Prawo pomocy nie działa wstecz, nie może rozciągać się na opłaty, które już zostały pokryte. W takiej sytuacji prowadzenie postępowania w przedmiocie kolejnego wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. Z uwagi na powyższe postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy należało zatem umorzyć, na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.