VII SA/Wa 936/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2008r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Z. K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 12 października 2006r. pełnomocnik Z. K. złożył do Urzędu Gminy L. "pismo przygotowawcze wraz ze skargą o wznowienie postępowania oraz wnioskiem o rozpoznanie sprawy w trybie art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego wobec oczywistego i rażącego naruszenia prawa materialnego". Pismo to postanowieniem wydanym dnia [...] listopada 2006r., na podstawie art. 65 § 1 kpa Wójt Gminy L. przekazał Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...]. Po otrzymaniu pisma [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] grudnia 2006r. na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał otrzymane pismo do Wojewody [...]. W uzasadnieniu organ podał, iż z treści pisma wynika, że zawiera ono wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę gazociągu w miejscowości P. z dnia [...], co uzasadnia przekazanie wniosku do organu administracji architektoniczno – budowlanej. Zażalenie na to postanowienie wniósł pełnomocnik Z. K.. Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] marca 2007r. na podstawie art. 138 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, że dokonał analizy treści wniosku, treści zażalenia oraz pełnomocnictw udzielanych przez Z. K. z których wynika, że ustanawia pełnomocnika do reprezentowania swoich interesów w sprawie o wznowienie postępowania i na podstawie tych dokumentów organ stwierdził, że pełnomocnik legitymuje się jedynie uprawnieniem do zastępstwa strony w postępowaniu o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Wobec tego uznając, że zawarty w piśmie z dnia 12 października 2006r. wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie art. 156 § 1 pkt 2 kpa wykracza poza zakres udzielonego pełnomocnictwa organ przyjął, że pismo to jest wnioskiem o wznowienie postępowania, a tym samym prawidłowym było przekazanie go właściwemu organowi tj. Wojewodzie [...]. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Z. K.. Pełnomocnik skarżącej wnosząc o uchylenie podjętych czynności zmierzających do wszczęcia postępowania egzekucyjnego i umorzenie wszczętego postępowania egzekucyjnego, oraz o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2006r., zarzucił organom naruszenie przepisów art. 7,art. 12 §1 w zw. z art. 89 kpa, przez brak właściwego rozpoznania złożonego podania, naruszenie art. 19 kpa w zw. z art. 80 ust. 2 ustawy Prawo budowlane przez przekazanie wniosku o wznowienie postępowania Wojewodzie [...] zamiast rozpoznania tego wniosku, oraz naruszenie art. 84 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 84 a ust, 1 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podniósł, że jeśli organ miał wątpliwości co do zakresu wniosku to winien zobowiązać stronę aby określiła zakres żądania a nie treść wniosku (konkretyzować na podstawie treści pełnomocnictwa). W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu Sąd ocenia zaskarżoną decyzję lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik rozstrzygnięcia wad w prowadzonym postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Biorąc pod uwagę powyższe kryteria oceny Sąd uznał, że skarga jest zasadna. Przedmiotem oceny Sądu w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007r., utrzymujące w mocy postanowienie wojewódzkiego organu nadzoru budowlanego wydane dnia [...] grudnia 2006r. Podstawą prawną kontrolowanego postanowienia był art. 65 § 1 kpa zgodnie z którym jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Z przepisu tego wynika obowiązek organu, który oznacza, że organ bada swoją właściwość bez oczekiwania na wniosek strony w tym przedmiocie. Po to jednak aby wykonać w/w obowiązek organ winien ocenić skierowane do niego żądanie (podanie). Ocena żądania jest możliwa tylko wówczas, gdy jego treść zostanie w sposób jednoznaczny określona tak pod względem jego podmiotowego jak i przedmiotowego zakresu i chodzi o takie określenie aby, nie było żadnych wątpliwości co do zamiaru i intencji strony. Przy ustalaniu charakteru złożonego pisma nie ma decydującego znaczenia jego tytuł ani nawet dosłowne, powołanie poszczególnych zwrotów ale ocena intencji strony dokonana w oparciu o całokształt podniesionych okoliczności. O tym jaki charakter ma mieć ostateczne pismo decyduje strona, a w razie wątpliwości organ co do zakresu żądania, organ powinien zwrócić się o jego sprecyzowanie i usunięcie braków w przewidzianym trybie. Nie jest bowiem rzeczą organu dokonanie wykładni zgłoszonych żądań. W rozpoznawanej sprawie pismo do organu skierował pełnomocnik strony. Treść pisma rodziła wątpliwości, co do zakresu żądania, bowiem zawierała wniosek o wznowienie postępowania bez wskazania o jakie postępowanie chodzi (tj. bez określenia ostatecznej decyzji kończącej to postępowanie), a nadto zawierała wniosek o przeprowadzenie postępowania w oparciu o przepis art. 156 kpa. Organ nie wezwał pełnomocnika skarżącej do sprecyzowania wniosku (szczególnie do wskazania postępowania którego dotyczy), sam ocenił żądanie (posługując się treścią pełnomocnictwa) jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 1976r. Zgodnie z ogólną zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 kpa) organ odwoławczy w wyniku wniesionego zażalenia zobowiązany był do ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a nie jedynie do weryfikacji postanowienia organu I instancji. Organy w rozpoznawanej sprawie – zdaniem Sądu naruszyły podstawowe zasady procedury administracyjnej wynikające z art. 79 i 77 kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, co obliguje Sąd do uchylenia wydanych rozstrzygnięć. Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku strony, organy winny wziąć pod uwagę w/w rozważania. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 pkt 1 c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.