VII SA/Wa 937/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 marca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 937/09 o orzeczenie co do kosztów postępowania zażaleniowego w sprawie ze skargi Portu Lotniczego [...] Spółki z o.o. w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie lotniczej; postanawia: oddalić wniosek. Postanowieniem z 23 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił zażalenie Portu Lotniczego [...] Spółki z o.o. w [...] w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 14 kwietnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł -w oparciu o art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.)- o uzupełnienie wskazanego postanowienia Sądu z 23 marca 2011 r. o orzeczenie co do kosztów postępowania zażaleniowego, o których przyznanie -jak wskazał- wnoszono w tiret drugi petitum zażalenia. Uzasadniając wystąpienie pełnomocnik skarżącej Spółki podał, iż uwzględniając zażalenie Sąd nie rozstrzygnął o żądaniu co do zasądzenia od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego kosztów postępowania zażaleniowego, a co powinien uczynić stosownie do brzmienia art. 209 p.p.s.a. Podał również, że zgodnie z art. 197 § 2 w zw. z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. stronie wnoszącej zażalenie należy się od organu zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania zażaleniowego, w wyniku jego uwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W sprawie, wniosek o uzupełnienie postanowienia został złożony przez pełnomocnika skarżącej w przewidzianym przez ustawę terminie, nie zasługiwał on jednak na uwzględnienie z następujących przyczyn. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie. Zasada ta odnosi się do postępowania przed sądami obydwu instancji. Wyjątki od tej zasady (w tym te, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami), zostały ściśle unormowane w przepisach. W art. 209 p.p.s.a. ustawodawca jednoznacznie bowiem określił, w jakich wypadkach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Wskazany artykuł stanowi, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 powołanej ustawy. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach niż te wymienione w przywołanym artykule. W szczególności dotyczy to orzeczeń wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, albowiem przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera takiego odesłania, które dawałoby podstawę do odpowiedniego stosowania art. 203 i art. 204. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi jedynie, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Nie odnosi się więc, jak wynika z jego treści, do przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami. To zaś oznacza, że art. 203 p.p.s.a. -wskazany w rozpoznawanym wniosku jako podstawa prawna dla uwzględnienia żądania i regulujący kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego- nie ma zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527; postanowienie NSA z 2 listopada 2010 r. sygn. akt I FZ 324/10, lex nr 740785). Na koniec Sąd zauważa za Naczelnym Sądem Administracyjnym (postanowienie NSA z 12 maja 2011 r., sygn. akt II GZ 443/10, uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07), iż przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż domaganie się przez skarżącą Spółkę zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach i dlatego na podstawie art. 157 § 2 p.p.s.a. oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia.