VII SA/Wa 94/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi T. B. i G. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia [...] września 2008 r., Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) i art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] na inwestycję pn. rozbudowa drogi krajowej Nr [...] J. – K. o ciągi pieszo-jezdne w m. D. na odcinkach: od km [...]+[...] do km [...]+[...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi, zlokalizowaną na działkach o nr ewid. wskazanych w tej decyzji. W uzasadnieniu organ podał, że przedłożony projekt jest zgodny z decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. Wojewody [...] o ustaleniu lokalizacji drogi, jest kompletny i został opracowany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, posiada wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia i zezwolenia oraz komplet decyzji o pozwoleniu wodno-prawnym. Inwestor złożył stosowne oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. Organ wskazał również, że nie zostały wniesione żadne zastrzeżenia ani uwagi w tej sprawie, natomiast usuniecie drzew lub krzewów z terenu inwestycji może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia odpowiedniego organu. Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania T. B. oraz G. S., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody [...], że zostały spełnione przez inwestora wymogi określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Zdaniem organu odwoławczego na podstawie art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego Wojewoda był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do kwestii podniesionych w odwołaniu dotyczących prośby o zaprojektowanie zjazdu z drogi krajowej na działki odwołujących się organ stwierdził, że organy są związane wnioskiem inwestora i pozwolenia na budowę wydaje się tylko temu, kto złożył wniosek w tej sprawie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaznaczył, że z akt sprawy wynika, iż działki odwołujących się mają zapewnione połączenie z drogą krajową Nr [...] poprzez drogę dojazdową. Natomiast podnoszone w odwołaniu kwestie związane z organizacją ruchu drogowego również pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli T. B. i G. S. Skarżący podnieśli, że na początku projektowania w zamian za wyrażenie zgody na zabranie terenu, wykonanie mijanki na ich działkach, mobilizację sąsiadów co do podpisania zgody na wejście w ich teren jak również usuniecie dwóch budynków dostali obietnicę zjazdu bezpośredniego z drogi Nr [...] na swoje działki i zjazd ten widnieje na początkowych mapach projektowych Urzędu Miasta w D. Po około roku okazało się dojazd do działek proponuje się wąskim zjazdem do drogi serwisowej o szerokości 8 m i przejazd drogą serwisową o nacisku 3,3 tony i szerokości 3 m. Skarżący wskazali, że obecnie zjazd ma 16 m, co jest dla nich bardzo istotne, gdyż prowadzą działalność gospodarczą polegającą na handlu ciężkim sprzętem budowlanym i działalność transportową pojazdami ciężarowymi o DMC 40 ton i długości 16,5 m i więcej. Z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności dojazd i wyjazd z działek skarżących nowo zaprojektowana drogą jest niemożliwy i skarżący będą zmuszeni zaniechać obecnej działalności. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodzić należy się z organami orzekającymi w niniejszej sprawie, że inwestor spełnił wszystkie obowiązki wymagane przepisami art. 32, art. 33 i art. 35 Prawa budowlanego. Po pierwsze projekt budowlany został opracowany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia oraz jest kompletny, tzn. posiada wszystkie wymagane prawem opinie, uzgodnienia i zezwolenia. Po drugie inwestor złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Po trzecie inwestor wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę do właściwego organu przed rozpoczęciem prac. Z dokumentów sprawy wynika, że przedłożony projekt budowlany jak i decyzja Wojewody [...] o pozwoleniu na budowę jest zgodna z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej pn. rozbudowa drogi krajowej Nr [...] J. – K. o ciągi pieszo-jezdne w miejscowości D. na odcinkach: od km [...]+[...] do km [...]+[...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi. Powyższa decyzja Wojewody [...] o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej została utrzymana w mocy przez decyzję Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2008 r., na którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1465/08 skargi oddalił. Podkreślenia wymaga, fakt że organ wydający pozwolenie na budowę jest związany postanowieniami decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji, nawet wówczas gdy decyzja ta jest wadliwa o ile nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z powyższym skoro inwestor spełnił wszystkie nałożone prawem obowiązki to Wojewoda [...] był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę ciągów pieszo-jezdnych. Podkreślenia wymaga również, że inwestor to jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad złożyła wniosek o pozwolenie na budowę ciągu pieszo-jezdnego w miejscowości D. na drodze krajowej Nr [...] J. - K. We wniosku tym nie ma mowy o żadnych zjazdach w tym o zjazdach do działek sąsiadujących z tym planowanym ciągiem pieszo-jezdnym. Z przepisów Prawa budowlanego wynika wprost, że w przypadku spełnienia wszystkich obowiązków organ zatwierdza projekt budowlany i udziela pozwolenia na budowę, a gdy nie zostały spełnione wszystkie warunki i nie uzupełniono braków w terminie - odmawia zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę (zob. art. 35 ust. 3 i 4 Prawa budowlanego). Taka regulacja oznacza, że organ ma dwa wyjścia - zatwierdzić albo odmówić zatwierdzenia projektu budowanego, oczywiście o ile istnieją ku temu przesłanki. A to z kolei oznacza, że organ jest związany projektem budowlanym i może go zatwierdzić lub nie, ale nie ma uprawnień do częściowego zatwierdzenia czy do wprowadzania zmian. Fakt wydania pozwolenia na budowę ciągów pieszo-jezdnych nie oznacza, że nie zostanie utworzony pożądany zjazd na działki skarżących. Jednakże budowa zjazdu na działki skarżących musi być objęta innym odrębnym pozwoleniem na budowę, które będzie poprzedzone decyzją o ustaleniu lokalizacji zjazdu. Na marginesie zaznaczyć należy, że zgodnie z 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem, że w przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.