VII SA/Wa 940/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 sierpnia 2016r. po rozpoznaniu wniosku adwokata P. M. w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi P. M. ustanowionemu w ramach prawa pomocy dla M. S. kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2015r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał M. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W piśmie z dnia 31 sierpnia 2015r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata P. M. pełnomocnikiem z urzędu dla M.S. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r, znak: [...] skargę oddalił. W wyroku w pkt 2 Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych. Odpis wyrok wraz z uzasadnieniem pełnomocnik otrzymał w dniu 25 marca 2016r. W dniu 4 kwietnia 2016r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik z urzędu skarżącego przesłał do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. W związku z powyższym pełnomocnik pismem z dnia 4 kwietnia 2016r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Pełnomocnik oświadczył, że pomoc prawna nie została zapłacona w całości ani w części. Poinformował także, że ww. opinię przesłał skarżącej, dołączył potwierdzenie nadania opinii listem poleconym do skarżącej. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia kosztów, sposób określania tych kosztów oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną przez wyznaczonego adwokata pomoc prawną, która polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2016r., określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty wyższej niż ½ opłaty maksymalnej określonej w wyżej powołanych przepisach. W rozpoznawanej sprawie, należało zatem ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej w kwocie 240,00 złotych ( tj. 50 % kwoty 480 złotych), co stanowi kwotę 120 złotych. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, w rozpoznawanej sprawie jest to kwota 27,60 złotych (23 % x120 złotych). W związku z powyższym, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.