VII SA/Wa 941/12

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać J. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wypełniony przez J. P. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną i utrzymuje się dzięki pomocy rodziny. Dodał, że posiada mieszkanie o pow. 41 m2, we współwłasności z byłą żoną. Oświadczył, że nie posiada oszczędności. Wnioskodawca dodał, że od dnia 31 marca 2012 r. nie pracuje, gdyż otrzymał wypowiedzenie umowy o pracę z uwagi na likwidację stacji tankowania na której pracował. Na tę okoliczność załączył kopie dokumentu wypowiedzenia. Dołączył ponadto kopię formularza PIT 37. Wnioskodawca nie podał innych okoliczności wskazujących na swoją sytuację materialną. W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że znajduje się on w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Obecnie wnioskodawca pozostaje bez pracy, nie posiada oszczędności, utrzymuje się przy pomocy członków rodziny, z dokumentu PIT 37 wynika, że strona osiągnęła w roku 2011 dochód w wysokości 3850 zł. W tej sytuacji niewątpliwie J. P. nie stać na samodzielne poniesienie kosztów postępowania sądowego bez spowodowania uszczerbku w środkach przeznaczonych na własne konieczne utrzymanie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.