VII SA/Wa 941/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Powyższą decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2012 r. o zatrzymaniu prawa jazdy kat. A i B do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, że posiadanie prawa jazdy jest mu niezbędne w codziennym życiu, zwłaszcza z uwagi na sytuację żony i córki. Wskazał, że żona po przebytej operacji odbywa rekonwalescencję korzystając z rehabilitacji, a w związku z dolegliwościami bólowymi nie prowadzi samochodu. Z tego powodu skarżący zapewnia żonie dojazd do centrum rehabilitacyjnego. Ponadto skarżący odwozi samochodem córkę do szkoły, a ponieważ pracuje w śródmieściu W. pozbawienie prawa jazdy uniemożliwiłoby skarżącemu odbiór córki w odpowiednim czasie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Zaznaczyć bowiem trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym zauważyć należy, iż w omawianym przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Należy też wskazać, że z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 ww. ustawy wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie. W ocenie Sądu skarżący nienależycie uzasadnił swój wniosek, ponieważ wskazane w nim okoliczność nie są wystarczające do uznania, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji została spełniona dyspozycja art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazane okoliczności związane z koniecznością dowożenia żony na zajęcia rehabilitacyjne czy córki do szkoły nie odnoszą się do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W rozpatrywanej sprawie trudno dopatrzyć się możliwości zarówno pojawienia się trudnych do odwrócenia skutków, jak pojawienia się znacznej szkody. Przedstawione okoliczności sprowadzają się do wskazania trudności organizacyjnych w zakresie komunikacji miejskiej w sprawach rodzinnych. Nie wskazują zatem na trudne do odwrócenia skutki. Wskazane przez wnioskodawcę okoliczności są tymczasowe i odwracalne, a odpowiednia organizacja komunikacji rodziny problemy te może rozwiązać. Zdaniem Sądu w sprawie nie można także mówić o możliwości wystąpienia znacznej szkody - czasowe zatrzymanie prawa jazdy bezpośredniej i znacznej szkody majątkowej i niemajątkowej nie powoduje. Z tych powodów Sąd nie uznał argumentów skarżącego za zasadne. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.