VII SA/Wa 944/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Kowalska, Sędzia WSA - Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA - Ewa Machlejd, Protokolant - Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2008r. sprawy ze skargi S.P. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych. skargę oddala Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 200lr. Nr 5 poz. 42, z późn. zm.) oraz na podstawie § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2006r., Nr 83, poz. 578) odmówiła S.P. nadania uprawnień budowlanych w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń. W uzasadnieniu decyzji Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Izby Inżynierów Budownictwa w [...] wskazała, że w dniach 30.11.2007r. oraz 8.12.2007r. przeprowadziła egzamin i ustaliła na podstawie wyniku egzaminu, że S.P. nie spełnił warunków w zakresie przygotowania zawodowego niezbędnego do uzyskania uprawnień budowlanych, nie wykazując się znajomością przepisów prawa w zakresie niezbędnym do ich właściwego stosowania oraz umiejętnością praktycznego posługiwania się przepisami, umiejętnością praktycznego zastosowania wiedzy technicznej. Wobec nie spełnienia niezbędnego warunku do uzyskania uprawnień budowlanych określonego w art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane orzeczono jak w sentencji. Organ poinformował jednocześnie skarżącego, że będzie mógł ponownie przystąpić do egzaminu po upływie 3 miesięcy od daty wydania decyzji. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu będzie złożenie odpowiedniego wniosku i wniesienie opłaty z tytułu ponownego przeprowadzenia egzaminu ustnego. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S.P.. Skarżący wskazał, że w czasie trwania egzaminu ustnego komisja dopuściła się szeregu uchybień. Dodatkowo w piśmie z dnia 28 lutego 2008 r. skarżący podniósł zarzut stronniczości w stosunku do członka komisji egzaminacyjnej E.C. Według skarżącego oceniła ona odpowiedź na jedno z wylosowanych pytań "na negatywną 0" ocenę. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz w związku z art. 36 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budowlanych oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r Nr 5, poz. 42, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania S.P. od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie odmowy nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych - utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej jest prawidłowa albowiem skarżący w toku egzaminu ustnego nie uzyskał wymaganej liczby punktów. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że z akt sprawy wynika, że członek komisji egzaminacyjnej mgr inż. E.C. w toku ustnego egzaminu żadnej odpowiedzi skarżącego nie oceniła negatywnie i nie przyznała 0 pkt. Organ odwoławczy wskazał, że za pytanie nr 1 i 2 przyznała po 2 pkt, za pytanie nr 3, 6 i 8 przyznała po 3 pkt, a za pytanie nr 4, 5 i 7 maksymalną liczbę 5 pkt. W tej sytuacji zarzuty w stosunku do tego członka komisji uznane zostały za bezpodstawne. Przyznane oceny wskazują, że E.C. nie była uprzedzona do zdającego zwłaszcza, że aż trzy odpowiedzi oceniła na 5 pkt. S.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, wskazując na naruszenia prawa i domagając się uchylenia decyzji, zasądzenia odszkodowania w kwocie 10 000 złotych tytułem straty spowodowanej odmową dopuszczenia do ponownego egzaminu, zasądzenia kosztów postępowania. W skardze ponowił zarzut stronniczego zachowania jednego z członków komisji. Wskazał, że siedząc przed komisją egzaminacyjną widział kto jakie wstawiał mu oceny, a wadliwość przebiegu egzaminu dokładnie opisał w piśmie skierowanym do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Nadto podniósł, że po złożeniu odwołania mając na uwadze swe przygotowanie oraz fakt, iż postępowanie może się przeciągnąć, postanowił ponownie przystąpić do egzaminu na uprawnienia. Jednak [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa odmówiła mu przystąpienia do egzaminu nie podając podstawy prawnej i twierdząc, iż skoro wniósł odwołanie to "ma karę" i nie może zdawać egzaminu ponownie. Powyższa sytuacja była działaniem bezprawnym, gdyż wniesienie odwołania nie powinno być przeszkodą do ponownego przystąpienia do egzaminu, a w przypadku jego zdania odwołanie stałoby się bezzasadne. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga jest bezzasadna. Zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2006r., Nr 83, poz. 578) egzamin na uprawnienia budowlane składa się z części pisemnej, przeprowadzanej w formie testu, oraz części ustnej i obejmuje sprawdzenie znajomości procesu budowlanego oraz umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy technicznej. Na wstępie wskazać należy, że rodzaj formułowanych przez skarżącego zarzutów w zestawieniu z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy oraz argumentami wskazanymi przez organ w decyzji dowodzi, że skarżący prezentuje postawę rozżalenia (aczkolwiek zrozumiałą w aspekcie emocjonalnym) nie znajdującą usprawiedliwienia w faktach. Wyniki osiągnięte podczas egzaminu ustnego wykazały braki przygotowania merytorycznego, również ocena egzaminu pisemnego była jedną ze słabszych jakie otrzymali zdający w tym dniu. Słusznie Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa przytoczyła oceny, jakie przyznała skarżącemu członek komisji egzaminacyjnej mgr inż. E.C. w toku egzaminu ustnego. Jak wynikało z protokołu egzaminacyjnego, żadnej odpowiedzi skarżącego nie oceniła negatywnie - na 0 punktów. Za odpowiedź na pytanie nr 1 i 2 przyznała po 2 pkt, za odpowiedź na pytanie nr 3, 6 i 8 przyznała po 3 pkt, a za odpowiedź na pytanie nr 4, 5 i 7 maksymalną liczbę 5 pkt. W tej sytuacji zarzuty w stosunku do tego członka komisji były zdecydowanie bezpodstawne. Przyznane oceny wskazują ewidentnie, że E.C. nie była uprzedzona do zdającego, skoro trzy odpowiedzi oceniła na 5 pkt. Mimo tej argumentacji skarżący nie zrezygnował w skardze z twierdzenia o stronniczości tego członka komisji wskazując, iż widział jakie wystawiano mu oceny. W tych okolicznościach organowi nie można - zdaniem Sądu - postawić zarzutu, że sprawę załatwił z naruszeniem norm procesowych. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, organ przeanalizował dokumentację z przebiegu egzaminu i ustosunkował się do zarzutów skarżącego, które miały charakter emocjonalny a nie merytoryczny. Ostatecznie organ nie stwierdził, iż w sprawie miały miejsce uchybienia, które mogłyby zaważyć na wadliwym przeprowadzeniu egzaminu. Słusznie również organ zauważył, że zarzuty co do niedopuszczenia skarżącego do kolejnego egzaminu pozostają poza zakresem tej sprawy wyznaczonym zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzją. W tym stanie rzeczy zapadłe decyzje były prawidłowe a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.