VII SA/Wa 945/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 945/11 ze skarg Z. W., [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić skarżącym reprezentowanym przez r.pr. J. K. wpis sądowy w wysokości 200 złotych. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W dniu 16 maja 2011 r. wpłynęło do Sądu pismo z dnia 6 maja 2011 r. skarżących, reprezentowanych przez pełnomocnika substytucyjnego aplikanta radcowskiego IV roku R. Ś., ustanowionego przez r.pr. J. K. (pełnomocnika skarżących), w którym pełnomocnik substytucyjny w imieniu wszystkich skarżących cofa skargi. Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie udzielone pełnomocnictwa substytucyjne spełniają wymagania z art. 351 ust. 4 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 10, poz. 65, ze zm.), ponieważ zawierają wyraźne upoważnienie od r.pr. J. K. dla aplikanta radcowskiego IV roku R. Ś. do podpisywania pism, w tym w szczególności pism w postępowaniach sądowych. Dodatkowo wskazania wymaga, że oddzielnym pismem z dnia 6 maja 2011 r. G. K. osobiście cofnął skargę. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z powyższym ww. cofnięcie skarg należy uznać za skuteczne, a ponadto w ocenie Sądu nie zachodzą przeszkody, o jakich mowa w art. 60 p.p.s.a. Mając na względzie ww. okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.