VII SA/Wa 945/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lipca 2012 r. po rozpoznaniu wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu zasypania stawu postanawia: przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 31 maja 2012 r. wpłynął do Sądu wypełniony przez wnioskodawcę formularz PPF w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji finansowej. Podał, że poniósł opłatę legalizacyjną w wysokości ponad 300 000 złotych. Wyjaśnił, że aby uiścić tak wysoką opłatę zadłużył się i musi spłacać długi. Dodał, że nie stać go na spłatę zadłużenia , gdyż jest obecnie bezrobotny. Wnioskodawca podał, że na skutek ciężkiej sytuacji materialnej, żona wyprowadziła się do matki z 8 letnią córką, której nie jest w stanie utrzymać. Wskazał także, że ponosi również koszty związane z leczeniem u neurologa. Zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2012 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnienia wpłynęły do Sądu w dniu 2 lipca 2012 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia z kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną wnioskodawcy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazać należy, iż wnioskodawca wyjaśnił swoją sytuację materialną i życiową. Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłanych informacji wyjaśniających wynika, że wnioskodawca nie uzyskuje obecnie żadnego dochodu, jest osobą bezrobotną. Utrzymuje się obecnie przy pomocy rodziców. Podał, że zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 48 m ², które jest własnością matki. Wszelkie koszty związane z utrzymaniem mieszkania ( gaz, opłaty za energię, telefon, czynsz) ponosi również matka. Wskazał, że nie otrzymuje żadnego zasiłku dla osób bezrobotnych. Nie posiada pojazdów mechanicznych. Wnioskodawca wyjaśnił, że obecnie nie jest w stanie podjąć jakiejkolwiek pracy ze względu na problemy zdrowotne i zażywane leki. Skarżący podkreślił we wniosku, że zaciągnął kredyty w wysokości ponad 300 000 złotych na zapłatę opłaty legalizacyjnej. Dodał także na skutek ciężkiej sytuacji materialnej, żona wyprowadziła się do swojej matki z 8 letnią córką, której nie jest w stanie utrzymać. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy stwierdzono, że obecnie nie jest w stanie ponosić kosztów sądowych. Tym samym uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia z kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.