VII SA/Wa 946/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2017 r. sprawy ze skargi M N na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania M N od decyzji Prezydenta [...] znak: [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie skierowania M N na badania psychologiczne - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r., o kierujących pojazdami - utrzymało w mocy decyzje organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z wnioskiem Komendanta [...] Policji z dnia [...] listopada 2014 r. o skierowanie na badanie psychologiczne wobec przekroczenia przez M N 27 punktów otrzymanych za wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 13 kwietnia 2014 r. do 21 listopada 2014 r., Prezydent [...] wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie skierowania M N na badanie psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Decyzja została doręczona stronie w dniu [...] grudnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że rozpoznając odwołanie uznało za prawidłowe rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Podstawę prawną postępowania administracyjnego toczącego się przeciwko M N w zakresie skierowania na badania psychologiczne stanowi art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami. Decyzje wydawane na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami, podobnie jak decyzje wydawane na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym są rozstrzygnięciami związanymi. Oznacza to, że jeżeli wniosek właściwego komendanta Policji został sporządzony na podstawie wpisów ostatecznych, to organ zobligowany jest skierować kierującego na badania psychologiczne. Obowiązek skierowania na badania w zakresie psychologii transportu powstaje, w chwili, kiedy kierujący pojazdem przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W niniejszej sprawie odwołujący na skutek wielokrotnego naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od 13 kwietnia 2014 r. do 21 listopada 2014 r. otrzymał łącznie 27 punktów karnych. W dniu 12 listopada 2014 r. w [...] odwołujący dopuścił się wykroczenia i uwzględniając dotychczas popełnione przez niego wykroczenia (od dnia 13 kwietnia 2014 r.), ukarany został łącznie 27 punktami karnymi, przekraczając tym samym ustawowy próg punktów wynoszący 24. Okoliczności faktyczne kontrolowanej sprawy (wniosek Komendanta [...] Policji w związku z przekroczeniem 27 punktów) nie pozostawiają wątpliwości co do wypełnienia w niniejszej sprawie ustawowych przesłanek obligatoryjnego skierowania odwołującego na badanie psychologiczne. Organ kontroli ruchu drogowego wystąpił bowiem w stosunku do skarżącego z wnioskiem o skierowanie na ww. badanie z powodu przekroczenia w ciągu roku 24 punktów karnych za naruszenia zasad ruchu drogowego. Dane zawarte we wniosku Komendanta [...] Policji tj. fakt przekroczenia limitu punktów karnych, były okolicznością obiektywną wiążącą organ pierwszej instancji i tut. Kolegium i niepodlegającą weryfikacji w ramach prowadzonego przed tymi organami postępowania. Skarżący do daty orzekania przez organ o skierowaniu na badania nie podważył ostateczności przypisania mu punktów karnych, których suma przekroczyła 24. Odnosząc się do zarzutów odwołującego odnośnie braku zawiadomienia o wszczęciu postępowania oraz zgromadzeniu w sprawie materiału dowodowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdził, że nie są one uzasadnione. W aktach sprawy znajduje się zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia [...] grudnia 2014 r. zawierające także zawiadomienie z art. 10 § 1 k.p.a. Zawiadomienie zostało odebrane w dniu 4 grudnia 2014 r. przez pełnoletniego domownika odwołującego - T N. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniósł M N dochodząc cyt. "uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania". Zaskarżonej decyzji zarzucił brak podstawy faktycznej i prawnej do uznania, że możliwe jest skierowanie na badania psychologiczne bez przeprowadzenia żadnego postępowania dowodowego przez organ. W uzasadnieniu skargi podkreślono w szczególności, że adresat wskazanej decyzji nie wie jak ma ją zrealizować i jaki ma czas na podjęcie stosownych działań. Decyzja nie wskazuje terminu, w którym mają zostać przeprowadzone badania. Tak niedookreślone zobowiązanie strony nie spełnia kryteriów, jakie spełniać winna decyzja administracyjna, nakładająca na stronę konkretne obowiązki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa. Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne. W nawiązaniu do zarzutu o braku określenia, w decyzji organu pierwszej instancji, terminu na wykonanie nałożonego nakazu wskazać należy co następuje. Ustawodawca, w przypadku przedmiotowego w sprawie nakazu, nie przewidział szczególnego terminu na jego wykonanie. W żadnym wypadku nie można poczytywać tego jednak za błąd legislacyjny. Tak też stanowi np. ustawa Prawo budowlane - nakaz rozbiórki orzeka się bez określenia terminu. Należy podkreślić - brak określenia terminu nie oznacza, że adresat nakazu nie jest związany żadnym w tym zakresie terminem. Zastosowanie w takim przypadku znajdują ogólne unormowania w zakresie wykonalności decyzji administracyjnych posiadających walor ostateczności. Oznacza to, że niezwłocznie z chwilą otrzymania ostatecznej decyzji strona winna podjąć czynności zmierzające do poddania się takiemu nakazowi. W orzecznictwie podkreśla się sformułowanie "bezterminowo" użyte w odniesieniu do nałożonego aktem administracyjnym obowiązku nie oznacza zniesienia tego obowiązku. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tj.).