VII SA/Wa 95/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność postanawia: odmówić K. K. sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2008 r. Wyrokiem z dnia 26 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. K. na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność. W dniu 5 czerwca 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo K. K. "z prośbą o sporządzenie uzasadnienia do wyroku z dnia 26.03.2008 r." Skarżący wskazał, iż był "informowany pisemnie w pouczeniu do zawiadomienia o rozprawie pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie datowanym 12 luty 2008 r., jednak uszło to mojej uwadze". Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (w przypadku wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym). Skarżący K. K. o wymogu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, został pouczony w zawiadomieniu o rozprawie, jak również podczas rozprawy, która odbyła się dnia 26 marca 2006 r. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy. W niniejszej sprawie wyrok został ogłoszony w dniu 26 marca 2008 r., zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia upłynął z dniem 2 kwietnia 2008 r. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia i jako spóźniony nie może zostać uwzględniony. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji postanowienia.