VII SA/Wa 95/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-09-01
Skład orzekający: Leszek Kamiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu wyższego stopnia wydane w wyniku rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia, które nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA?Ratio decidendi
Postanowienie organu wyższego stopnia wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia, które nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie mieści się w katalogu postanowień podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA. W związku z tym skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
A. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia, które z kolei odmawiało stwierdzenia nieważności postanowienia utrzymującego w mocy decyzję nakładającą na A. D. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego pawilonu gastronomicznego. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia postanawia: odrzucić skargę.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. znak:[...]. Postanowieniem, tym organ odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak: [...] utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...]lipca 2008 r. nakładające na A. D. grzywnę w wysokości 17 225,10 złotych, w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego pawilonu gastronomicznego położonego na działce nr [...] w W., wynikającego z ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2002 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] kwietnia 2002 r.
Na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., o powołanym wyżej znaku, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła A. D. wnosząc o jego uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Stosownie do przepisów art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Tymczasem postanowienie wydane przez organ wyższego stopnia w wyniku rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia zaskarżonego do Sądu, nie należy do postanowień, na które można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują bowiem możliwości zaskarżenia takiego postanowienia zażaleniem, jak również nie kończy ono postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga jej co do istoty.
Postanowienie wydane w tym trybie dotyczy jedynie tzw. kwestii wpadkowej jaką jest rozpatrzenie przez organ wniosku o wstrzymanie zaskarżonego do Sądu aktu administracyjnego.
Postanowienie wydane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie mieści się zatem w katalogu postanowień określonych w przytoczonym wyżej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe skargę A. D. należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą w związku z tym odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło