VII SA/Wa 950/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu 3 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 3 marca 2025 r., znak: DOZ-OAiK.650.71.2025.KW w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżąca – E. Ś. – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 3 marca 2025 r., znak: DOZ-OAiK.650.71.2025.KW w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 30 kwietnia 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, zaś odrębnym zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącą o nadesłanie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, w terminie 7 dni, również pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone elektronicznie skarżącej 30 maja 2025 r., zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków upłynął 6 czerwca 2025 r. We wskazanym terminie został uiszczony wpis w kwocie 100 zł, niemniej do Sądu nie wpłynęło żadne pismo będące uzupełnieniem braku prawidłowego podpisu pod skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 i 219 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przesłankami tymi są m.in.: nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3). Z kolei art. 46 § 1 p.p.s.a. wskazuje na niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto pismo powinno wskazywać numer PESEL strony skarżącej albo oświadczenie, że numeru PESEL nie posiada (§ 2 pkt 1 lit. b ww.). Ponadto zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci nadesłania skargi zawierającej prawidłowy podpis strony skarżącej zostało jej doręczone 30 maja 2025 r. Termin na wykonanie wezwania upłynął zatem bezskutecznie 6 czerwca 2025 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.