VII SA/Wa 951/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 r. sprawy ze skargi E R na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli budynku gospodarczego oraz przedłożenia ekspertyzy technicznej skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną dnia [...] marca 2014 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania E. R. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [....] stycznia 2014 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że postępowanie organów nadzoru budowlanego prowadzone było w przedmiocie stanu technicznego budynku gospodarczego usytuowanego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. Wskazał, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nakazującą E. R. rozbiórkę budynku gospodarczego ( określając termin przystąpienia do rozbiórki niezwłocznie od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna) usytuowanego na ww. działce o nr ew. [...] uporządkowania terenu po rozbiórce do dnia 31 grudnia 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nakazał E. R. w wyznaczonym terminie przeprowadzenie kontroli budynku gospodarczego zlokalizowanego na terenie działki o nr ew. [...] polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego określonych elementów ww. budynku orz przedłożenie ekspertyzy technicznej przedmiotowego obiektu budowlanego. Analizując zgromadzony materiał dowodowy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż organ pierwszej instancji rozpatrując przedmiotową sprawę podjął właściwe rozstrzygnięcie mające uzasadnienie w przepisach prawa. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ I instancji ustalił jasno i precyzyjnie stan faktyczny sprawy , nie naruszając przy tym zarówno norm prawa materialnego jak i procesowego. Argumentacja przedstawiona w odwołaniu nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie organ odwoławczy wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] właściwie zastosował się do zaleceń zawartych w uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., którą uchylono decyzję organu powiatowego nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. [...] WINB wskazał bowiem, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji powinien zbadać czy istnieją jakiekolwiek przeciwskazania w zakresie doprowadzenia przedmiotu sporu do stanu zgodnego z prawem, w tym w szczególności czy są przeszkody techniczne, uniemożliwiające odbudowę obiektu oraz powinien uwzględnić zamiary inwestora w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe zalecenia PINB w [...] skarżoną decyzją orzekł o nakazaniu przeprowadzenia kontroli budynku gospodarczego zlokalizowanego na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości [...], polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego określonych elementów ww. budynku oraz przedłożenie ekspertyzy technicznej przedmiotowego obiektu budowalnego, co zdaniem organu jest zasadne w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego z 1994 r. właściwy organ – w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowalnego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska –nakazuje przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1 a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części. Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym przez doktrynę na wydanie tego nakazu nie ma wpływu fakt, czy i kiedy został wykonany obowiązek dokonywania okresowych kontroli. Nie ma również wpływu , czy zaistniał już bezpośredni stan zagrożenia obiektu budowlanego znajdującego się w nieodpowiednim stanie technicznym. Wystarczy bowiem samo stwierdzenie, że stan obiektu może stworzyć zagrożenie dla dóbr wymienionych w art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, iż stan techniczny przedmiotowego budynku budzi wątpliwości. Oględziny przeprowadzone na nieruchomości w dniu 22.10.2013 r. wykazały, że obiekt jest nieużytkowany, zniszczony, znajduje się w bardzo złym stanie technicznym, uniemożliwiającym jego remont, odbudowę, czy wykończenie, ma spękane, pochylone w kierunku jezdni ściany, zerwany dach, okap budynku wystaje 0, 6 m poza mury budynku. W ocenie organu zaistniały więc podstawy, aby stwierdzić możliwość występowania zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska. Uzasadnione zatem było zastosowanie w sprawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy wskazał, iż w rozstrzygnięciu wydanym na podstawie ww. przepisu organ nadzoru budowlanego powinien określić zakres nakazanej kontroli. Zakres ten został przez PINB w [...] określony precyzyjnie i z punktu widzenia przepisów prawa, jak i bezpieczeństwa użytkownika obiektu w spornym budynku zakres ten jest uzasadniony. Zakres ten został ustalony w znacznej mierze na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, stąd stwierdził, iż niewątpliwie rozstrzygnięcie posiada oparcie w przepisach prawa. [...]WINB wyjaśnił, iż obowiązek wykonania kontroli orz przedłożenia ekspertyzy ma na celu utrzymanie obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym. Przeprowadzanie takiego rodzaju przeglądów i ocen stanu technicznego ma bowiem zapewnić utrzymanie właściwego stanu technicznego budynku i bezpieczeństwa eksploatowanego obiektu budowalnego. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu [....]WINB wyjaśnił, iż okoliczności, na które powołuje się skarżący dotyczące trudnej sytuacji materialnej i mieszkaniowej nie mają wpływu na treść podejmowanego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia. Organ II instancji bada bowiem prawidłowość podjętego przez organ powiatowy rozstrzygnięcia, w szczególności okoliczność czy nie doszło w czasie jego wydawania do naruszenia przepisów prawa. W każdym przypadku stwierdzenia zasadności nałożenia określonego obowiązku i wykluczenia naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, uzasadnionym jest utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie organ zaznaczył, iż przedłożenie wymaganej ww. rozstrzygnięciem dokumentacji pozwoli określić zakres prac koniecznych do zrealizowania w celu zachowania przedmiotowego budynku, co jest realizacją woli skarżącego , który nie zgodził się na orzeczoną wcześniej rozbiórkę na podstawie art. 67 Prawa budowlanego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł E. R.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji skarżący podniósł, że budynek gospodarczy będący jego własnością został uszkodzony w wyniku modernizacji ulicy [...] . Budynek wg. skarżącego nadaje się do remontu. W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U Nr 153 poz 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwaną dalej w skrócie p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Akt administracyjny jest zgodny z prawem, gdy jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie go przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego ( lit. b), jak również w przypadku wad postępowania, jeśli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( lit. c). Skarga jest nieuzasadniona bowiem dokonana kontrola sądowa nie stwierdziła aby zaskarżona decyzja naruszała prawo. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] marca 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji tj. PINB w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nakazującą E. R. przeprowadzenie kontroli budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce o nr [...] przy ul. [...] w [....] polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego określonych elementów budynku oraz przedłożenia organowi nadzoru budowlanego ekspertyzy przedmiotowego budynku gospodarczego. Podstawą materialnoprawną kontrolowanych decyzji był przepis art. 62 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stanowiący, że właściwy organ w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwo mienia bądź środowiska nakazuje przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1 , a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika jednoznacznie, że przedmiotowy budynek gospodarczy usytuowany na działce [...] przy ul. [...] w [...] jest w bardzo złym stanie technicznym ( czego nie kwestionuje skarżący), przy czym wobec stwierdzenia właściciela budynku, iż można zachować budynek po przeprowadzeniu jego remontu. W ocenie Sądu zaistniały wątpliwości co do stanu technicznego budynku a więc podstawa aby zastosować art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego. Wykonanie obowiązków nałożonych kontrolowaną decyzją pozwoli zakreślić zakres prac koniecznych do zrealizowania w celu zachowania budynku zgodnie z wolą skarżącego. Należy podkreślić również, ze mając na uwadze literalne brzmienie przepisu art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego należy przyjąć, że dopuszczalne jest jednoczesne zastosowanie przez właściwy organ środków w postaci obowiązku przeprowadzenia kontroli oraz przedłożenia ekspertyzy. Wątpliwości interpretacyjne mogą się natomiast wiązać z tym, że w treści przepisu nie została doprecyzowana forma w jakiej orzeczenia w tym przedmiocie powinny być podjęte. W orzecznictwie ukształtował się pogląd o dopuszczalności określenia w decyzji obowiązku przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku w sytuacji gdy organ nadzoru budowlanego jednocześnie rozstrzyga o nałożeniu obowiązku przeprowadzenia kontroli. Wyniki przeprowadzonej kontroli oraz treść przedłożonej ekspertyzy pozwolą organowi na podjęcie decyzji przewidzianej w art. 66 bądź w art. 67 ustawy Prawo budowlane. Przy czym w ocenie Sądu zarzuty skargi nie mogą mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.