VII SA/Wa 952/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 952/10 ze skargi F. na postanowienie Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z dnia [...] kwietnia 2010 r., sygn. akt [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wyjaśniającego postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., sygn. akt [...], Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej utrzymał w mocy postanowienie Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z dnia [...] listopada 2009 r., sygn. akt [...] o umorzeniu postępowania wyjaśniającego wszczętego na podstawie zawiadomienia wniesionego przez F. o podejrzeniu popełnienia przewinienia zawodowego przez lekarza weterynarii M. K.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła F. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako wydanego z naruszeniem § 23 ust. 1 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 29 lipca 1993 r. w sprawie postępowania dotyczącego odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii. (Dz. U. Nr 79, poz. 371) oraz art. 7 i 107 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej wniósł o odrzucenie skargi, ponieważ w jego ocenie sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazano katalog spraw w jakich sądy administracyjne orzekają, sprawując kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z tym katalogiem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Z powyższego wynika, że sprawy z zakresu postępowanie wyjaśniającego prowadzonego przez rzecznika odpowiedzialności zawodowej nie mieszczą w katalogu spraw zawartych w art. 3 § 2 p.p.s.a. A zatem zaskarżone postanowienie nie zapadło w toku postępowania administracyjnego, lecz dyscyplinarnego prowadzonego nie w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a w trybie przepisów ustaw szczególnych. W takim przypadku, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają jeżeli przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jak wynika z przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r., Nr 93, poz. 767) oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 29 lipca 1993 r. w sprawie postępowania dotyczącego odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii, tj. aktów prawnych szczególnych regulujących tryb postępowania w sprawach odpowiedzialności zawodowych lekarzy weterynarii, postępowanie w tych sprawach nie jest objęte kognicją sądów administracyjnych. Jednym z pierwszych etapów postępowania dyscyplinarnego jest postępowanie wyjaśniające prowadzone przez rzecznika odpowiedzialności zawodowej. Na tym etapie postępowania zgodnie z § 23 ust. 1 ww. rozporządzenia rzecznik odpowiedzialności zawodowej wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego, od którego lekarzowi weterynarii, którego dotyczy postępowanie i pokrzywdzonemu przysługuje zażalenie do Krajowego Rzecznika. Jak wynika z treści przepisów zawartych w § 23 ww. rozporządzenia ustawodawca nie przewidział żadnego trybu odwoławczego od postanowienia Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej, które zostało wydane po uprzednim rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej o umorzeniu postępowania wyjaśniającego. Takie postanowienie Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej kończy więc postępowanie dyscyplinarne, którego wynik nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ponadto dla takich postanowień przepisy prawa nie przewidziały również innego trybu odwoławczego. Ponadto wskazania wymaga, że co do zasady tryb sądowy w sprawach odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii jest ograniczony przedmiotowo i podmiotowo. Stosownie do treści art. 46 ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, to lekarzowi weterynarii, wobec którego sąd lekarsko-weterynaryjny orzekł w drugiej instancji karę zawieszenie prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii na okres od trzech miesięcy do trzech lat lub pozbawienie prawa wykonywania zawodu, przysługuje prawo wniesienia odwołania do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Jak wynika z powyższego ww. przepisy prawa przewidują w określonych przypadkach tryb sądowy przed sądami powszechnymi, a nie sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym, zaskarżone postanowienie, jako nieobjęte zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez Sąd, a to oznacza, że skargę której jest przedmiotem należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.