VII SA/Wa 953/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska (spr.), Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2008r. sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2007r. ([...]), działając na podstawie art. 119 § 1, art. 121 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz. 1071 ze zm.), dalej kpa,, nałożył na R. B. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 146.737,33 zł, wzywając do jej wpłacenia w terminie do dnia 30 kwietnia 2007r. W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy wskazując, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2005r. ([...]), nakazał R. B. rozbiórkę hangaru nr 1 samowolnie zrealizowanego na terenie lotniska cywilnego w miejscowości Ż., gmina K.. W związku z niewykonaniem ww. nakazu organ wystosował upomnienie, a w dniu [...] lutego 2006r. wydał postanowienie o nałożeniu grzywny, przesyłając je zobowiązanemu wraz z tytułem wykonawczym z dnia [...] stycznia 2006r. Postanowienie to zostało uchylone przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006r. i przekazane do ponownego rozpoznania organowi I instancji, z powodu nieuwzględnienia powierzchni zabudowy hangaru nr 3, przy obliczaniu wysokości grzywny. Postanowienie z dnia [...] września 2006r. wydane po ponownym rozpoznaniu sprawy, zostało również uchylone przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ze względu na brak wyjaśnień, czy przedmiotowy hangar jest budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego oraz brak informacji w zakresie sposobu obliczenia powierzchni zabudowy ww. hangaru. W związku z powyższym, organ przeprowadził w dniu 14 listopada 2006r. ponowne oględziny. W wyniku dokonanych pomiarów ustalono, że długość i szerokość hangaru nr 1 wynosi 17,40m x 16,10m, co po przemnożeniu stanowi 280,14 m2 powierzchni zabudowy. Ponadto ustalono, że hangar nr 1 spełnia wszystkie wymogi budynku określone w art. 3 pkt. 2 Prawa budowlanego, gdyż jest obiektem budowlanym trwale związanym z gruntem, wydzielonym z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadającym fundamenty i dach. Przy obliczaniu wysokości grzywny, przyjęto ustaloną powierzchnię zabudowy hangaru nr 1 oraz 1/5 aktualnej ceny m2 powierzchni zabudowy budynku mieszkalnego, wskazanej przez urząd statystyczny (2.619,00 zł), co stanowi: 280,14m2 x 2.619,00 = 146.737,33 zł 5 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007r. ([...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 144 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia R. B. - utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia, organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy i powołując się na treść art. 119 § 1 i 121 § 5 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazał, że w przypadku nakazu przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, wysokość grzywny stanowi iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części objętego nakazem i 1/5 ceny 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych. Organ wskazał, że zgodnie z protokołem z dnia 14 listopada 2006r, hangar nr 1, posiada wymiary: długość 17,40m szerokość 16,10 m tj. 280,14m2 powierzchni zabudowy. Cena 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego ogłoszona przez Główny Urząd Statystyczny w IV kwartale 2006r. wynosi 2619 zł, zatem 1/5 tej ceny wynosi 523,80 zł. W związku z powyższym kara grzywny została prawidłowo wyliczona przez organ egzekucyjny I instancji i wynosi 280, 14m2 x 523,80 zł tj. 146.737,33 zł. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że zarzut dotyczący prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ jest nieuzasadniony, gdyż zgodnie z art. 5 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 jest, w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowienia organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego - właściwy do orzekania organ I instancji (...). W przedmiotowej sprawie decyzję o rozbiórce hangaru nr 1 wydał [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, zatem organ ten jest uprawniony do żądania wykonania ww. obowiązku. Skargę na to rozstrzygnięcie złożył R. B.. Skarżący nie wskazał zarzutów, wniosków jak również nie uzasadnił swojego stanowiska. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1271). Kontroli Sądu podlegało postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007r, utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2007r., którym organ ten nałożył na R. B. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 146.737,33 zł, Jak wynika z akt niniejszej sprawy, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2005r, nakazał R. B. rozbiórkę hangaru nr 1 samowolnie wybudowanego na terenie lotniska cywilnego w miejscowości Ż., gmina K., którego to nakazu inwestor nie wykonał. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 § 2 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ zobowiązany był stosować środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku środków -środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego, co też uczynił. Po uprzednim wystosowaniu upomnienia, organ przystąpił do egzekucji nakazanego obowiązku, wystawiając w dniu [...] stycznia 2006r. tytuł egzekucyjny (nr [...]). Następnie, wobec niewykonania ww. obowiązku, na podstawie art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wydał postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Wskazać trzeba, iż zgodnie z brzemieniem powołanego przepisu, wysokość grzywny, o której mowa w § 4, stanowi - w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części - iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych. Zasadnie zatem ustalił Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, że zgodnie z ogłoszonym przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wskaźnikiem, cena 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego w IV kwartale 2006r. wynosi 2619 zł, zatem 1/5 tej ceny stanowi kwota 523,80 zł. Przemnożenie powierzchni zabudowy hangaru nr 1 tj. 280,14m2 i ww. kwoty 523,80 zł daje 146.737,33 zł. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.