VII SA/Wa 953/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego oraz nałożenie obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkownie postanawia: przyznać skarżącej S. R. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca S. R. złożyła razem ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na formularzu PPF, wniosek z dnia 29 marca 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten został uzupełniony poprzez nadesłanie nowego wniosku na formularzu PPF w dniu 20 czerwca 2016 r. We wniosku skarżąca podała, że w skład jej gospodarstwa domowego wchodzą dwie osoby. Wnioskodawczyni utrzymuje się z zasiłku z opieki społecznej w wysokości 604 zł. Syn wnioskodawczyni z tytułu wynagrodzenia za pracę otrzymuje 2 016 zł netto, przy czym jest to praca na czas określony - do 31 lipca 2017 r. Skarżąca podała, że posiada dom jednorodzinny o pow. ok. 100 m2 na działce 254 m2. Innego majątku nie posiada. Wskazała, że syn wnioskodawczyni jest poważnie chory na zespół zesztywnienia stawów kostnych. Wnioskodawczyni ma dyskopatię kręgosłupa. Do wniosku załączyła kserokopię umowy o pracę syna. Wskazała, że ponosi miesięczne koszty – gaz w sezonie zimowym ok. 1 400 zł., w okresie letnim – 400 zł. (płatności co 1,5 miesiąca), energia elektryczna 200 zł., wywóz nieczystości 100 zł. co 3-4 miesiące, śmieci 54 zł., co 2 tygodnie, podatek od nieruchomości 200 zł. rocznie, żywność 1 400 zł., ubrania ok. 100 zł., leki 150 zł., telefon ok. 60 zł. Ponadto wnioskodawczyni wskazała, że ma także drugiego syna, który prowadzi osobne gospodarstwo domowe. Do wniosku dołączono kopię wyciągu z rachunku bankowego, dokument PIT syna wnioskodawczyni, kopie zaświadczeń o stanie zdrowia, kopie rachunków, kopia decyzji o przyznaniu wnioskodawczyni stałego zasiłku (przy pierwotnie złożonym formularzu PPF). W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy, iż zasadnym jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni utrzymuje się z zasiłku społecznego w wysokości 604 zł. w gospodarstwie domowym pozostaje także syn pracujący na czas określony, uzyskujący dochód netto 2016 zł. Wnioskodawczyni jak i jej syn są osobami chorymi. Uznano, że wnioskodawczyni po opłaceniu niezbędnych życiowych (koniecznych) wydatków nie jest w stanie samodzielne ponieść kosztów opłacenia kosztów sadowych bez narażenia na powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny, tym bardziej, że domowy budżet jest obciążony koniecznymi wydatkami na leki. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.