VII SA/Wa 960/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki postanawia : odmówić K. T. zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2007r. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2007r. odmówiono K. T. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 27 listopada 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął ponowny wniosek K. T. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek skarżący uzasadnił niskimi dochodami oraz stałymi wydatkami jakie ponosi na utrzymanie mieszkania oraz leczenie i leki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwolnienie od kosztów sądowych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ponoszenia kosztów sądowych przez strony postępowania. Intencją wprowadzenia tego przepisu było stworzenie możliwości dochodzenia swych praw przed sądem osobom, które znajdując się w wyjątkowo trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Ponownie oceniając sytuację materialną wnioskodawcy mając na względzie okoliczności przedstawione w złożonym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką i utrzymuje się z dochodów w wysokości 1.666,24 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawca podał, że posiada dom o powierzchni 135 m ² oraz mieszkanie o powierzchni 56 m ². Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt uiszczenia przez wnioskodawcę wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 złotych, wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 250,00 złotych oraz ustanowienia przez wnioskodawcę fachowego pełnomocnika w sprawie uznano, że pomimo ponoszonych wydatków miesięcznych jest on w stanie z uzyskiwanych dochodów zgromadzić środki na poniesienie ewentualnych pozostałych kosztów sądowych samodzielnie. Podkreślić bowiem należy, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych może mieć zastosowanie jedynie wobec osób znajdujących się w skrajnie trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej zaspokojenie bieżących potrzeb. W ocenie Sądu, wnioskodawca jest w stanie ponieść ewentualne pozostałe koszty sądowe samodzielnie bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu własnym i rodziny, gdyż koszty te nie będą wyższe niż te dotychczas poniesione. Zaznaczyć należy, że w złożonym wniosku, K. T. nie wskazał nowych okoliczności faktycznych lub prawnych, które mogłyby mieć wpływ na zmianę stanowiska Sądu zajętego w postanowieniu z dnia 22 stycznia 2007r. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 165 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.