VII SA/Wa 961/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu robiórki postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] maja 2009 r. A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] przedmiocie nakazu rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja nie została doręczona skarżącej z uwagi na fakt nie uznania jej za stronę postępowania. W takim przypadku możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji, wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Na takim stanowisku stanął również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 247/07 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w postanowieniu z dnia 15 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Op 65/06 (ONSAiWSA 2007/2/31)). W niniejszej sprawie strony postępowania będące adresatami decyzji otrzymały ww. decyzję w dniu [...] i [...] marca 2009 r. W związku z powyższym ostatni dzień 30-dniowego terminu, liczonego od dnia [...] marca 2009 r., tj. od dnia najpóźniejszego odebrania decyzji, upłynął z dniem [...] kwietnia 2009 r. Natomiast skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] maja 2009 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.