VII SA/Wa 963/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2011 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego skargę oddala Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011r. znak [...] - na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 144 oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), po rozpatrzeniu zażaleń H. W., J. W., T. B. oraz M. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., znak: [...] o podjęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Rozbudowa skrzyżowania ulic: [...] - [...] w K. wraz z rozbudową infrastruktury: odwodnienia, oświetlenia, sygnalizacji świetlnej oraz kolidującego uzbrojenia podziemnego sieci: kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, gazociągowej, elektroenergetycznych, teletechnicznej" - umorzył postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że pismem z dnia [...] czerwca 2009 r., Prezydent Miasta [...], wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji pn.: "Rozbudowa skrzyżowania ulic: [...] - [...] w K. wraz z rozbudową infrastruktury: odwodnienia, oświetlenia, sygnalizacji świetlnej oraz kolidującego uzbrojenia podziemnego sieci: kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, gazociągowej, elektroenergetycznych, teletechnicznej". W toku postępowania inwestor, działając w związku z art. 88 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wystąpił o ponowne przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W związku z powyższym Wojewoda [...], działając stosownie do treści art. 88 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r., zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla przedmiotowej inwestycji. Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] września 2009 r., uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko pn.: "Rozbudowa skrzyżowania ulic: [...]- [...] w K. wraz z rozbudową infrastruktury: odwodnienia, oświetlenia, sygnalizacji świetlnej oraz kolidującego uzbrojenia podziemnego sieci: kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, gazociągowej, elektroenergetycznych, teletechnicznej". Wydanie tego postanowienia przez Prezydenta Miasta [...] zakończyło postępowanie w sprawie ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, rozstrzygając tym samym zagadnienie wstępne w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W związku z tym, iż ustała przyczyna zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację drogi dla przedmiotowej inwestycji, Wojewoda [...], postanowieniem z dnia [...] września 2009 r., znak: [...] podjął postępowanie w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Następnie Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2009 r., udzielił zezwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. Na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. o podjęciu postępowania zażalenie złożyli H. W., J. i A. W., T. B. oraz M. B. Minister Infrastruktury rozpatrując zażalenie stwierdził, iż zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania zażaleniowego, albowiem postępowanie główne - dotyczące zezwolenia na realizację inwestycji drogowej - zakończyło się wydaniem przez Wojewodę [...] decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. Minister Infrastruktury wskazał, iż umorzenie postępowania administracyjnego w trybie art. 105 § 1 k.p.a. następuje w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie ze stanowiskiem, wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 sierpnia 1999 r. (sygn. akt. IV SA 1167/97, publ. LEX nr 47913), przesłanka bezprzedmiotowości występuje wtedy, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie ma podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego, czy też tylko w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed rozstrzygającym w sprawie organem I instancji. Postępowanie administracyjne może więc toczyć się jedynie w sytuacji, gdy ma swój "przedmiot". Przedmiotem procesu administracyjnego jest natomiast konkretna sprawa indywidualnego podmiotu, w której na podstawie przepisów prawnych powszechnie obowiązujących organy administracyjne są władne podjąć decyzję administracyjną albo orzekając w niej o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu, albo stwierdzając o niedopuszczalności takiego orzekania. W sytuacji, gdy organ I instancji wydał już decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, orzekanie przez organ odwoławczy w przedmiocie ewentualnego podjęcia postępowania, które zostało już zakończone, byłoby w świetle zaistniałych okoliczności bezprzedmiotowe. Konkludując, Minister Infrastruktury stwierdził, iż skoro prowadzone przez Wojewodę [...] postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, to postępowanie zażaleniowe w przedmiocie podjęcia tegoż postępowania po ustaniu przesłanki zawieszenia określonej w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. należało umorzyć. T. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2011r. (łącznie ze skargą na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2011r.) domagając się jego uchylenia i nie podnosząc w istocie argumentacji prawnej skierowanej przeciwko temu postanowieniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga podlega oddaleniu. Nie może być w świetle akt administracyjnych kwestionowane, iż przed rozpatrzeniem przez organ odwoławczy zażalenia T. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., znak: [...] o podjęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji organ I instancji , to jest Wojewoda [...] wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. zezwalającą na realizację inwestycji drogowej, tym samym postępowanie główne przed tym organem zakończyło się. W tej sytuacji, po dniu [...] października 2009r., do oceny organu II instancji rozpatrującego zażalenie, pozostałaby jedynie kwestia mającą znaczenie historyczne, to jest czy postępowanie główne zostało właściwie podjęte czy też nie. Jednoczenie warto zauważyć, że gdyby nawet organ uznał, że postępowanie to zostało podjęte z naruszeniem prawa, to uchylenie tego rozstrzygnięcia nie miałoby sensu ani faktycznego ani prawnego, skoro postępowanie przed organem I instancji zostało zakończone. Słusznie zatem organ odwoławczy zauważył, iż postępowanie administracyjne ma na celu doprowadzenie do takiego rozstrzygnięcia sprawy, która konkretyzuje podmiotowo i przedmiotowo, uprawnienia i obowiązki wyprowadzone z przepisów obowiązującego prawa materialnego. W przypadku gdy zachodzą przeszkody do tego, aby takie prawa i obowiązki określić w odniesieniu do konkretnego podmiotu, należy mówić o bezprzedmiotowości postępowania. Przepis art. 105 k.p.a. kładzie akcent nie na przeszkodę w prowadzeniu postępowania, lecz na bezprzedmiotowość, czyli brak przedmiotu postępowania administracyjnego. W sytuacji, gdy organ I instancji wydał już decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, orzekanie przez organ odwoławczy w przedmiocie ewentualnego podjęcia postępowania, które zostało już zakończone, jest bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższą argumentację i to, że w skardze nie było w istocie zarzutów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w trybie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).