VII SA/Wa 972/08

Referendarz sądowy - Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : I. przyznać Z. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w wysokości 200,00 złotych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 12 czerwca 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawcę formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jakiego domaga się strona, następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawcy są dochody uzyskiwane z tytułu emerytury w wysokości 1.600,00 złotych netto miesięcznie. Wnioskodawca podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 34 m -. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych wnioskodawca nie posiada. W punkcie 11. formularza inne dane, które składający oświadczenie uważa za istotne wnioskodawca wskazał, że uzyskiwany przez niego dochód znacznie pomniejszają opłaty jakich dokonuje oraz zakup drogich lekarstw. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy przedstawioną w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że nie jest on w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W kwestii zwolnienia od kosztów sądowych przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 200,00 złotych, a w pozostałym zakresie wniosek oddalono. Oceniono, że wnioskodawca posiadając stały miesięczny dochód, przy ograniczeniu wydatków nie będących niezbędnymi będzie w stanie ponieść ewentualne pozostałe koszty sądowe samodzielnie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.